İsrail'in kaçırılan bir askeri bahane ederek başlattığı, tüm Ortadoğu haritasını yeniden çizme operasyonunun Filistin'den sonraki durağı olan Lübnan'da sebep olduğu acıları kayıtsızca izliyoruz. Modern teknolojinin sağladığı yüksek iletişim imkânlarının gözümüze gözümüze soktuğu, ölüm ve ıstırap yüklü fotoğraflar, zerrece etkilemiyor vicdanı körelmiş insanoğlunu. Yaşanan trajediyi, sahnelenmiş bir oyunu seyreder gibi, kirli vicdanımıza sanal bir acıma duygusunu yaşatmak için takip ediyoruz ancak. Elden hiçbir şeyin gelmeyeceğine inandırılmışız bir kere. Koskoca Birleşmiş Milletler bile bir yaptırım uygulayamıyorsa deyip sessizliğe bürünüyoruz.
Koskoca Birleşmiş Milletler'in Güvenlik Konseyi, Lübnan'da taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmayan İsrail'in saldırgan tavrını dizginleyecek en küçük bir müdahalede dahi bulunamazken, İran'ın nükleer enerji çalışmalarını durdurmak için bu ülkeye yaptırımda bulunabileceğini açıklıyor. İran, kararı komik bulduklarını ifade etmiş. Aslında Birleşmiş Milletler'in içine düştüğü durumu ifade edebilecek en iyimser tabir bu: trajikomik.
Ekonomide, özellikle oyun teorisinin son yıllardaki yükselişinden sonra sıklıkla dile getirilen bir "kredibilite" kavramı var. Bu kavram, çoğumuzun anladığı şekliyle bir borçlunun borcunu ödeyebilme kapasitesinden ibaret değil. Kredibilite, çok daha genel manada, bir kişi veya kurumun, baştan ifade ettiği politikaların, verdiği sözlerin ve ilan ettiği ilkelerin ne ölçüde arkada durabileceğini tanımlayan bir kavramdır. Oyuncunun aldığı pozisyonu savunma kapasitesidir. İşin ilginç yanı, bu kapasite illa ki belirli bir savunma gücünü elde tutmak anlamına da gelmez. Çoğu zaman, psikolojik bir savunma hattı da ayrı işlevi görür. Bir poker oyuncusunun elindeki kâğıtlardan bir ikisini belli edip blöf yapması gibi, ekonomideki ve siyasetteki oyuncular da, çeşitli yöntemlerle genel kamuoyunun ve diğer oyuncuların algılarını ve beklentilerini yönlendirmeye çalışarak kendi etraflarında bir "kredibilite" halesi oluşturmak isterler. Bu kredibilite halesi, bu savunma hattı algılarda yaşar ve savunmacının davranışlarıyla artar veya azalır. Bir ülkenin parası netice itibariyle değersiz bir kağıt parçasıdır. Ona alım gücünü veren, kamuoyunun bu kâğıt parçasına olan inancıdır.
Birleşmiş Milletler son yıllarda ve özellikle şu son bir haftada yaşanan gelişmelerle birlikte hızlı bir kredibilite kaybı yaşıyor. Oysa Birleşmiş Milletler'i ayakta tutan şey, aynen para örneğinde olduğu gibi, milletlerin bu kuruma yüklediklerin anlamdan ibaret. II. Dünya Savaşı sonrası kurulan onlarca devletin uluslararası arenada varlıklarını ispat amacıyla giriştikleri Birleşmiş Milletler miti, bu devletlerin sınırlarının kendilerinden menkul olmadığı ortaya çıktıkça ve ABD gibi ülkeler, dünyayı kendi tasavvurlarına göre şekillendirme hevesini aleni ettikçe yavaş yavaş tükenecektir.
Neticede I. Dünya Savaşı'nın ardından bir daha savaş olmasın maksadıyla kurulmuş olan Milletler Cemiyeti de benzer bir süreç sonucunda anlamsızlaşmış ve II. Dünya Savaşı'na giden süreçte yaşadığı kredibilite kaybı neticesinde süreci zerrece etkileyememişti.
Birleşmiş Milletler'i de aynı akıbet mi bekliyor yoksa?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.