"Teğmenin sabah konuşması bitince, yakaladığımız esirleri öldürme antrenmanına başladık. Sadece beş esir vardı ve bu işi yapmak isteyen pek çok genç… Teğmen bir yarışma düzenledi… Teğmenin tabancasıyla havaya ateş etmesiyle başladı yarışma. Ben karşımdaki adamın kafasını tutarak kasaturamla boğazını kestim."
Bu satırlar, şu sıralarda okuduğum bir kitaptan alıntı. Kitabın yazarı, 90''lı yılların başında iç savaş yaşayan Sierra Leone''da daha 12 yaşındayken, önce sözde hürriyet için yüzlerce köyü yakıp, çocuk yaşlı demeden insanlarını hunharca öldüren gerillalardan kaçarken ailesinden kopan, ardından da çocuk yaşta ordu birliklerine katılarak nefret ettiği gerillalara ve onların destekçisi olarak gördüğü köylülere aynı hunharca saldırıları yapan bir çocuk asker. Geceleri esrar çeken, sabahları birkaç kişi öldürmeyince huzursuz olan bir çocuk. UNICEF tarafından savaşın içinden çekilip çıkarıldıktan sonra ıslah edilen çocuk, bugün çocuk hakları için uluslararası platformlarda çalışan genç bir gönüllü.
Dün 23 Nisan''dı. Çocuk Bayramı. Bugün dünyanın dört bir yanında patlak veren savaş ve çatışmalarda eline silah verilip adam öldürmesi istenen 300 bin civarında çocuk olduğu sanılıyor. Hümanizm felsefesi üzerine yükseldiği iddia edilen modern dünyada çocukların suiistimali, tüm hızıyla devam ediyor.
Bu suiistimal onları birer ölüm makinesine döndürerek olmuyor sadece. Küresel ekonomi, uluslararası ticaret döngüsü çocukları da hâlâ en azından erişkinler kadar sömürmeye büyük ölçüde devam ediyor. Çoğu zaman çocukların erişkinlerden daha da fazla kullanıldığını görüyoruz, zira erişkinlere tanınan hakların pek çoğundan mahrum çocuklar.
Eğitim, sağlık, emeklilik ve işsizlik sigortası gibi çalışanlar için tabii gördüğümüz sosyal haklara sahip olmayan yüz binlerce çocuk, sadece gelişmemiş ülkelerde değil, nispeten gelişmiş olduğunu zannettiğimiz ülkelerde dahi ucuz emek olarak kullanılıyor. Bazı Güneydoğu Asya ülkelerinde ailelerin kız çocuklarını beyaz kadın tacirlerine bin ila iki bin dolar arası bir paraya sattıkları biliniyor. Afrika''nın bazı bölgelerinde ana babalar, para bile istemiyorlar çoğu zaman çocuklarını evlatlık olarak almak isteyen Batılılardan. Aynı Batılılar, evlatlık diye aldıkları bu zenci çocuklarını evlerinde köle olarak kullanıyorlar. Bugün sadece Fransa''da böyle binlerce "kölenin" olduğu sanılıyor.
Savunma gücü olmayan çocukların kendi iradeleri dışında kullanımının sadece gelişmemiş olan toplumlara has bir şey olduğunu mu sanıyorsunuz? Çocukların birer reklâm unsuru olarak kullanılmasına ne diyeceğiz peki? Çocukların şiddete sadece geri kalmış ülkelerde mi maruz kaldığını düşünüyordunuz? Çocuk pornosunun en yaygın olduğu bölgeler bugünün gelişmiş Batı ülkeleri değil mi? Bu insanlık dışı sektörden nemalananlar arasından zaman zaman bir ikisi yakalandığında, bunların toplum içinde belli bir yere gelmiş saygın insanlar arasından çıkmasını ne ölçüde yadırgıyorsunuz?
Çocuklara bir bayram hediye etmiş bir toplum olarak Türkiye çok mu temiz bu konularda?
Daha önce de yazmıştım. 23 Nisan provalarının yapıldığı stattan yine aynı sesleri yükseliyordu, çocuklarımızı emanet ettiğimiz öğretmenlerin. Uygun adım yürüyemedikleri için öğretmenlerinin gazabına uğrayan çocuklarımıza sahi biz ne veriyoruz da bir şeyler bekliyoruz onlardan?
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.