Askeri ve sivil erkânın en üst komutası Türkiye''de bir irtica tehdidi olduğunun altını bir kere daha çizmişler. Son yirmi yılda yaşanan, yani 1980 ihtilalinin ardından askeri cuntanın etkisini yitirmeye başlamasından sonraki gelişmelere bakıldığında bu durum apaçık ortada imiş. Laikliği yeniden tanımlama girişimleri, organize irtica tehdidinin en üst düzlemdeki yansımasıymış.
Piyasalar aşırı bir tepki vermediğine göre ya malumu ilan etmişler, ya da uyarılara rağmen piyasaların dikkate almadığı söylevlerde bulunmuşlar.
Bizim kanaatimiz de, bu ülkede gerçekten irticai bir tehdidin olduğu yönündedir. Gerçekten de son yirmi yılda geçmişi özleyenler organize olmuşlar ve ülkeyi geriye taşımak için pek bir gayretkeş olmuşlardır. 1980 darbesini, reisicumhurumuz gibi bir başlangıç kabul ederek son yirmi – yirmi beş yıla bakacak olursak genel itibariyle ne görüyoruz?
Dünyaya açılmaya çalışan ve tüm eksikliklerine rağmen dünya ile rekabet etmeyi öğrenen bir ekonomi görüyorum ben.
Yine tüm eksikliklerine ve yozlaşmışlığına rağmen demokratik eğilimleri sağlamlaştırmaya çalışan siyasi bir yapının geliştiğine inanıyorum.
Yılların sertleştirdiği pasifist kabuğunu, Sovyetlerin dağılması, Avrupa''nın genişlemesi, başta Çin olmak üzere Asya – Pasifik''in yükselişi gibi harici gelişmeler sebebiyle kırmak zorunda kalarak, Adriyatik''ten Orta Asya''ya uzanan bir coğrafyada aktif bir dış politika atağının başlamış olduğuna şahit oluyorum.
Bu yıllarda Türkiye, Güneydoğu''da yaşanan gelişmeler sebebiyle ciddi yaralar almış ve binlerce evladının acısını tatmış olmasına rağmen, kendi sosyal ve kültürel varlığının da farkına ilk defa varmıştır. Gerçeğin sert tokadıyla önce tepkisel bir savunma göstererek yumruğunu sıkmış, bu yumruk bir taraftan devlet içindeki yozlaşmayı arttırırken, diğer yandan, durağan fay hatlarındaki basıncı yükseltmişti.
Ancak yine bu vesileyle bir taraftan mafya – devlet ilişkilerinin bağırsakları sokağa dökülmüş ve bu ilişkilere yönelik oluşan hassasiyet daha şeffaf bir yönetişim anlayışı doğurmuş, bir taraftan da ordumuz pratik manada ciddi bir sınavdan geçerek kendini modernize etmiştir. Yirmi yıl önce dünyada Kıbrıs işgalcisi olarak anılan Türk ordusu, bugün dünya barışına yaptığı katkılarla adından söz ettirmektedir.
Bugün ülke içindeki sosyal ve kültürel farklılıklara, bu farklılıkların bilincinde olarak onlara hoşgörü ile yaklaşmak hususunda da bundan yirmi yıl öncesinden çok daha ilerideyiz.
Son yirmi yıldır ekonomideki gelişmeleri hazmedemeyen bir kesim var. Bu kesim Türkiye''nin iktisadi ortamını 1980 öncesine taşımak için hâlâ elinden geleni yapıyor. 1990''ların rant ekonomisi, bu kesimin kazanımları sayesinde kurulmuştu. İktisadi mürteciler şu günlerde de boş durmuyor.
Siyasi arenada sağlanan gelişmeler de herkesin işine gelmiyor ki, daha yerel, daha etkin ve daha sağlam bir demokrasi yerine daha otoriter, daha tek tipçi ve daha merkeziyetçi bir siyaset için gayret gösteren mürtecilerle karşılaşıyoruz her gün. Muazzam bir şekilde organize olabiliyor bunlar. Medyada elleri, devlet içinde kulakları var. Halkımız bunlara pek rağbet etmediğinden geçmişin demokrasi dışı yöntemlerini iple çekiyorlar.
Dış politikada kazandığımız saygınlığı, sosyal ve kültürel zenginliğimizin farkına varışımızı ve hoşgörünün gelişimini, şeffaf bir devlet yolunda atılan adımları huzursuzlukla izleyen mürteciler var aramızda. Toz bulutunun kalkmasıyla çıkarları zedelenecek olanlar, PKK tehdidinin azalmasından muazzam derecede rahatsızlık duyuyorlar.
Doğrudur, bu ülkede irtica tehdidi vardır. Doğru yere bakarsak görürüz bu tehdidi
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.