Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Şehirler, kasabalar ve köyler harabelere çevrilmiş, aileler dağılmış, insanlar komşu bölgelerin sınırlarında yokluk sınırında yaşamaya mahkum edilmiş bir halde.

Timur Dakhkilgov, 1994''de Ruslar Grozni''yi ilk bombaladıkları zaman ailesiyle birlikte kaçarak Moskova''ya yerleşmiş bir İnguş. Bir tekstil fabrikasında bulduğu iş, onun kurtuluşu değil, hayatının en acı günlerinin başlangıcı oldu. Geçen yıl Moskova''da ardı ardına patlayan bombalardan sonra toplanan yüzlerce Çeçen gibi Timur da yaka paça gözaltına alınmış, parmak uçlarında Moskova polisinin bombaların yapımında kullanıldığını sandığı hexagen maddesine rastlandığı için üç ay boyunca işkenceye maruz kalmıştı. Oysa hexagen, Timur''un çalıştığı tekstil fabrikasında kullanılan boyalarda bulunan sıradan bir hammaddeydi ve boyahanedeki tüm meslektaşlarının parmaklarında aynı maddenin izlerine rastlanabilirdi. Timur, önce polisin sonra da gizli servisin ağır baskıları, ardından eşi ve doğmamış çocuğuna yönelik tehditlerden sonra "suçunu" itiraf eder nitelikteki belgeleri imzalamıştı. Ancak polis, bombalarda kullanılan maddenin hexagen olmadığına ikna olduktan sonra dahi, Timur''u karanlık hücresinden azat etmedi. Nice zaman sonra bu yılın Ocak ayında polis, bombalama eyleminin faillerini nihayet açıkladığı zaman, suçluların içinde bir tane dahi Çeçen yoktu. Timur, bugün yarı mecnun bir halde hâlâ yaşadığı dehşet günlerinin başına sardığı karabasanlarla yaşama mücadelesi veriyor.

Oysa Ruslar''ın Çeçenistan harekatının gerekçesini oluşturuyordu Moskova''daki bombalama eylemleri. Bugün bu yalancı gerekçenin esasında bizzat gizli servis tarafından, Çeçenistan saldırısına zemin teşkil etmesi için hazırlandığını Rus kaynaklar bile dillendiriyor. Nitekim eski başbakan Sergei Stepashin''in İnterfax''la yaptığı bir söyleşide, Ruslar''ın böyle bir saldırıyı geçen Mart''tan beri tasarladıklarını itiraf ettiği, bizim basınımız tarafından görmezden gelindi. Aynı güzide basınımız, hatırlanacağı gibi o günlerde Rus saldırısını kutsamış ve Vahhabi terörünün Kafkasları nasıl sardığından dem vurmuştu.

Bugün objektif bir kaynak sayılabilecek Human Rights Watch''ın raporlarına göre Çeçenistan''da yüzlerce Çeçen toplama kamplarında, gözlemcilerin tabiriyle "kelimelerle ifade edilemeyecek cinsten" işkencelere maruz bırakılıyor. Yine yüzlerce sivil, insanoğlunun en cani buluşlarından sayılan vakum ve petrol bombalarının altında yanarak, deforme olarak, iskelete dönüşerek can veriyorlar. Şehirler, kasabalar ve köyler harabelere çevrilmiş, aileler dağılmış, insanlar komşu bölgelerin sınırlarında yokluk sınırında yaşamaya mahkum edilmiş bir halde. Kaçanlar bombalanıyor, yakalananlar kurşunlanıyor, savaşanlar Rus savaş makinesine karşı direnmek zorunda bırakılıyor.

Ancak bizim hükümetimiz, Ruslar''ın şantajları, tehditleri ve S-300 füzeleri rüşveti karşısında huzuru sükunette buluyor. Basınımız ise, yirminci yüzyılın en korkunç saldırılarından birine karşı direnişi seçen Çeçenler''e karşı sürdürdüğü hasmane tavrını bırakmamakta direniyor. Sözgelimi, Milliyet''in Pazar günkü nüshasında çıkan haberin başlığına bir bakın. "Çeçenler Yine Vurup Kaçtı." Sanki pazar yerine koyduğu bir bombayla onlarca sivilin can verişini seyreden hain bir alçağın vur-kaç eylemini anlatıyor bu haberle.

Ve insanımız. Aylardır kuzeyimizde yaşanan bu trajediyi görmezden gelen, dualarını bile katledilen dindaşlarından esirgeyen insanımız. Filistin, Lübnan, Afganistan, Irak, Bosna, Kosova ve Çeçenistan.

Etrafımıza çizilen ateşten hattı göremeyecek kadar mı körleştik hepimiz?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...