Ekim ayında Terazi Fuarı

Müsiad''ın artık gelenekselleşmeye başlayan fuarı, geçen seneki Beylikdüzü "hava değişiminden" sonra yarın yeniden Yeşilköy''de açılacak. Kamuoyunun Medine Pazarı ismini layık bulduğu fuar, son iki senenin olağanüstü ortamında oldukça sükse yapmıştı. İnançları yüzünden ezilen halk kitleleri, esasında bir sanayici ve işadamları birleşmesi olan Müsiad Fuarı''na büyük teveccüh göstermiş, tüm coşku ve heyecanlarıyla fuar alanını istila etmişlerdi. Devlet himayesinden yoksun büyüdüğü halde, tüm dünya ile ticaret yapabilecek kapasite ve kaliteye ulaşan Anadolu sermayesine reva görülen ideolojik ambargoya karşı en anlamlı tepki halkımızdan gelmiş, üşenmeden çoluk çocuk Müsiad fuarlarına hücum etmişler, bu uluslararası fuarları, Selçuklu''nun yabanda kurulan meşhur Yabanlı panayırlarına çevirmişlerdi.

Ancak geçen sene fuardan çıktığımızda, nasıl yorumlayacağımızı tam olarak bilemediğimiz garip bir hüzün vardı içimizde. Nedense, fuarda yokluğu hemen fark edilemeyen, fark edildiğinde de çoktan yitmiş olan bir şey eksikti: Benliğimiz. Modern dünyanın bize sunduğu ortamları koklamaya alışmış olan pek- çoğumuz için garipsenecek bir durum yoktu belki. Ama küçük bir muhasebeyle bile farkına varılabilecek bu benlik kaybının, insanın yüzüne şamar gibi inen akislerini görmemek de imkansızdı.

Müsiad''ın fuarın açılışında dillendirdiği "Denge ve Birlik" teması, bu sene "Terazi" sembolüyle ifade ediliyor. (Terazi sembolünün, bu sene fuarın Ekim ayında düzenlenmesiyle bir ilişkisi yok!) Terazi hak ve adaleti temsil ediyor. İnsanoğlunun hesap gününde sevaplarıyla günahlarıyla sigaya çekilecekleri terazi, bu dünyada müslümana büyük bir sorumluluk yüklüyor. İnanan insan için bu sorumluluk, dikey boyutta kulluğu, yatay boyutta da yaratılanlar arasındaki hak ve hukuku ön plana çıkarıyor. Müslüman, bir taraftan ''Yaradanı''nın buyruğu karşısında sorumlu tutulurken, diğer taraftan da içinde yaratıldığı kainata ve beraber yaratıldığı diğer insanlara karşı hesap vermek durumunda.

Terazi, Müslüman işadamı için Allah''ın koyduğu kulluk sınırları içinde ilahlık sıfatını Rabbi''nden başkasına atfetmemek anlamına geldiği gibi, hem çevresine hem de diğer insanların haklarına tecavüz etmemek gerektiğini anlatıyor. Haliyle terazinin hak olduğuna inanan bir işadamı, paraya tapamayacağı gibi, zenginlik ve güç uğruna rakiplerini ezemeyecek, işçilerinin haklarını yiyemeyecek, ortaklarını aldatamayacak, malının alıcısını kandıramayacak, ''Yaradanı''nı gücendiremeyecektir.

Ne yazık ki, geçen seneki Müsiad Fuarı''nda Müslüman sıfatını ön plana çıkarmaktan çekinmeyen, hatta bunu bazı kesimlerden rant sağlamak için kullanan bazı işadamlarının, terazinin dayattığı ahlaka aykırı davranışları artık iyice benimsemiş olduklarına şahit olduk. Dahası bu tip insanların sergiledikleri bu tavrın, fuara gelen ziyaretçilerin umumunca da artık yadırganmadığı, bilakis oldukça alkışlandığı izleniminde bulunduk. Benliğimizi kaybettiğimiz hissiyatını bizde uyandıran da bu oldu.

Tüm dünyanın terazi hassasiyetine muhtaç olduğu bir dönemde, alnına terazi işareti kazınanların, mizani bozuk olanlardan tek farkı kafa kağıdına işlenmiş bir "İslam" ibaresinden ibaret mi kalacaktı?

Kıstaslarımızı yeniden tesis etmemiz, teraziyi hayatımızın merkezine yeniden yerleştirmemiz gerek. Şimdi olduğu gibi, gelecekte de değerlerimizi sınayacak türlü şartlarla karşılaşacağımız muhakkak. Kıstaslarımız, bizi sınayanlarınkiyle aynı olursa, değerlerimiz nasıl alternatif üretecekler? Bugün satışlarını artırmak gayesiyle değerlerinden soyunanlar, yarın devletten bir ihale kapmak için de yolsuzluk, usulsüzlük ve çete ilişkilerine mi girecekler?

"Denge ve Birlik", mizanı bozuk olanlar için çok daha farklı anlamlar içeriyor demek ki. Birliği, sadece malını satabileceği bir pazar olarak görüp, dengeyi de Müslüman''la salyangoz arasında kuranlar, Müsiad''ın samimi hissiyatından, korkarım ki, onuncu yıl fuarına pek bir şey bırakmayacaklar.