Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
51

Bildirimler

Gelişmiş piyasaların yatay bir seyir izlediği bir haftada gelişmekte olan piyasaların büyük bir coşku rüzgarı içerisinde ciddi yükselişler kaydettiği bir haftayı geride bıraktık. MSCI endekslerine göre dünya borsalarının % 2 arttığı haftada gelişmekte olan piyasalar % 6,7 yükselirken, aralarında İMKB''nin de olduğu birçok gelişmekte olan piyasa haftalık bazda % 4 ile % 9 arası yükselişler kaydetti.

Doların da, avro ve gelişmekte olan ülke para birimleri karşısında yaşadığı değer kaybına uygun bir şekilde Türk lirası karşısında da değer kaybettiği haftada, ilginç bir şekilde ikinci el bono ve tahvil piyasalarında faizlerin olumlu atmosfere direndiği gözlemlendi. Bunu şimdilik tahvil piyasasından borsaya doğru yönelen ilgiyle açıklamak durumundayız. Yeni arzların böylesi bir satıcılı piyasada faizleri daha da yukarı çekebileceğini düşünmekle birlikte, bankalardaki likidite fazlasının esasında yeni arzları beklendiğini de ifade etmemiz gerek. Ancak her halükarda, enflasyondaki gerilemeye ve düşük fonlama maliyetlerine rağmen, bankaların Hazine''nin bundan sonraki borçlanmalarının son ihaledeki düşük maliyetler seviyesinde kalmasını istemedikleri anlaşılıyor. Dahası Merkez Bankası politika faizleri ile piyasa faizleri arasındaki makasın açılıyor olması da, bu çerçevede dikkate alınması gereken bir gelişme olarak karşımıza çıkıyor.

Türkiye''de atılması gereken adımların iç talebi canlandırırken bunu, ithalat yerine yurtiçi üretimi destekleyecek şekilde tasarlanması gerektiğini son yazımızda ifade etmiş, bankaların reel kesime kredi kanallarını açık tutmaları için bunun elzem olduğunun altını çizmiştik. Böylesi tedbirlerin gerekli, ama yeterli olmadığının altını çizmemiz gerekiyor. Bankaların finansman sıkıntısı çeken şirketlere yönelmesini kolaylaştıracak ve riski dağıtmalarına imkân sağlayacak kredi garanti fonu gibi yapıların da acilen devreye sokulması lazım. Bu tür bir adımın bankaların riskli olarak gördükleri bir alana girme konusunda bankaları teşvik edeceğini düşünüyoruz.

Ancak tek başına bu da yeterli değil. Zira atılmış olan ve daha atılması gereken adımların kamu bütçesi üzerindeki yükünün mali piyasalar üzerindeki etkisini de dikkate almak durumundayız. Bilindiği gibi, kamu bütçesi ciddi bir açık vermeye başlamış durumda ve bu açığın finansmanı için Hazine büyük ölçüde iç borçlanma aracını kullanıyor. Faizlerdeki düşüşün sağladığı rahatlıkla borçlanan Hazine, süreç devam ederse bankacılık sisteminde biriken fonların önemli bir kısmını kullanıyor olacak. Bunun tabii bir sonucu olarak reel kesimin bu kaynaklara ulaşımı, işler açılsa ve riskler dağıtılsa bile, kolay olmayacaktır.

Ülkemizin mevcut dış borç yapısında kamunun ağırlığının hemen hemen hiç kalmadığı bir ortamda, kanaatimizce kamunun bütçe finansmanını yurtiçi kaynaklardan sağlamak yerine dış kaynaklara yönelmesinin, mevcut şartlar altında, daha uygun olduğunu düşünüyoruz. Böylece bankacılık kesiminde biriken kaynakların reel sektöre yönelmesi dışında bir alternatif de kalmayacaktır. IMF ile muhtemel bir anlaşma, kamunun bu yönde bir açılım sağlamasına imkân sağlayabilir. Böylece hem doğrudan IMF''ten gelecek kaynakları bütçe açığını finanse etmek için kullanılabilecek, hem de IMF ile sağlanan bir anlaşmanın uluslar arası çerçevede oluşturacağı müspet ortam sayesinde kamunun yurtdışından uygun şartlarda borçlanma kabiliyeti artacaktır.

Özel kesim dış borcunun iç borca çevrilmesini de destekleyebilecek böyle bir süreçte, bu alternatif borçlanma olanağı bankalarda oluşan likidite üzerindeki kamu tahakkümünü kıracağı için bankaların da reel kesimden kaçmaları için mazereti kalmayacaktır.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...