Geçtiğimiz hafta küresel piyasalarda yaşanan gelişmeler çoğumuz için pek ilginç değilse de, dikkate değer iki husus, eğer önümüzdeki dönemlerde de kendilerini göstermeye devam ederse, krizin yeni bir aşamasına geldiğimizin işareti demek olacak.
Bunlardan ilki, düşüş trendinin ekonomideki diğer tüm değişkenler bir yana petrol fiyatlarına tahmin edilenden daha bağlı olduğu şeklinde özetlenebilir. Diğeri ise, toparlanma sürecinde piyasalar arasında hiç değilse ilk zamanlarda ciddi bir ayrışma yaşanacağı tahminimiz.
Geçen haftaya kadar, piyasalar iyimser veri ve haberleri büyük ölçüde iskonto etmiş, kötümser veri ve haberlere ise tahminlerin üzerinde tepki veriyordu. Bu anlamda iyi ile kötü beklentiler simetrik değildi ve riskten kaçma temayülü kendini, belki haddinden fazla bir şekilde belli ediyordu. İlk kez geçen hafta bunun tersi bir durumun yaşandığını söylemek sanki mümkün gözüküyor.
Geçen hafta içinde gelen makro haberlerin hiç birisi iç açıcı değildi. Avro Bölgesi aylık sanayi üretiminin son 16 yılın en düşük seviyesine gerilediğini geçtiğimiz hafta öğrendik. Aynı hafta içinde ABD''de Haziran ayı enflasyonunun tahminlerin üzerinde çıkarak son 17 yılın en yüksek seviyesi olan yıllık % 5''e sıçradığını da gördük. Dahası hafta içinde ABD''de de FED Başkanı Ben Bernanke''nin kongreye yaptığı sunum, ABD''nin çifte bela enflasyon ile durgunluk arasındaki ikilemde yalpaladığının devam ediyor olduğunu gösterdi. İpotekli konut finansmanı alanında yaşanan krizden oldukça kötü etkilenen ve yaşadıkları sıkıntılar giderek belirginleşen ipoteğe dayalı menkul kıymet ihraççıları Fannie Mae ve Freddie Mac ile ilgili beklentiler, hükümet kanadından gelen kısmi destek mesajlarına rağmen, özellikle yerel bankaların batabileceği yönündeki endişeler sebebiyle ABD piyasalarına aşağı yönlü bir baskı oluşturdu.
Bu karamsar tabloya rağmen, gelişmiş piyasaların özellikle Çarşamba gününden itibaren haftayı yatay ve kısmi yükselişlerle kapattığını görüyoruz. ABD''den Avrupa''ya çeşitli gelişmiş borsalardaki haftalık artışlar % 1,5 ile % 3,5 arasında oldu. Banka hisse senetlerinin yükselişteki etkisi ironik derecede muazzam oldu. Zira banka bilançoları beklendiği gibi "kötü" geldi. Ama beklentilerden daha kötü gelmemiş olması bile piyasalar tarafından "müspet" olarak algılandı.
Ancak asıl belirleyici unsurun hafta içinde önemli ölçüde düşen petrol fiyatları olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. New York Emtia Borsasında ham petrolün haftalık bazda % 10''un üzerinde bir düşüş yaşaması, borsaları tüm olumsuz diğer gelişmelere rağmen coşturmuşa benziyor.
Geçen hafta krizin dip noktasını geride bıraktığımızı üç gelişmeyi görünce anlayacağımızı ifade etmiştim. Bunlardan petrol fiyatlarındaki istikrarlı düşüşün diğerlerinden çok daha öncü bir gösterge olabileceğini görüyor gibiyiz. Henüz kesin bir şey söylemek mümkün değil, çünkü tek bir haftalık veri bir öngörü yapmak için yeterli değil. Ama kısa vadede petrol fiyatları ile borsalar arasındaki ilişki, diğer değişkenlere göre çok daha bariz oluşmuşa benziyor.
Öte yandan, uzunca bir müddettir ilk kez geçen hafta borsaların birbirinden bağımsız hareket edebildiğini gözlemleme imkânı da oluşmuş oldu. Haftayı genellikle düşüşlerle kapatan Asya Borsaları (MSCI Emerging Asya''da haftalık düşüş: % 2,15) arasında Hindistan''ın yükseldiğini, genellikle yükseliş gösteren Avrupa borsaları arasında Norveç''in (OBX Haftalık düşüş: % 6,5) düştüğünü, genelde yatay veya hafif düşüş sergileyen yükselen piyasalar (MSCI Emerging Markets haftalık düşüş: % 0,5) arasında ise Türkiye''nin (haftalık kazanç: % 8,40) önemli bir çıkış yaptığını görüyoruz.
Türkiye vakıasını biraz daha detaylı irdelemek için bu haftaya da bakmak gerek. Bir sonraki yazımızı biraz da buna ayırabiliriz sanırım.
Ancak her halükarda geçen haftaki gelişmelerin bir iki hafta daha yaşanması durumda, artık yatırımcıların genel paniği atlattığını ve nokta yatırımlara giriştiklerini söyleyebileceğiz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.