Geçen hafta Hazine''den sorumlu Devlet Bakanı Mehmet Şimşek, bazı açıklamalarda bulunmuş. Kendi kulaklarımızla duymadığımız için ve şu zamanda herkes işine geleni duymak istediğinden çok kesif yorumlar yapmayacağız.
Bakana göre IMF ile görüşmeler çok kısa bir süre (haberde 10 gün diyor) içinde yeniden başlayabilir ve Mayıs sonuna, bilemediniz Haziran başına kadar tamamlanabilirmiş.
IMF ile yapılması tasarlanan program hakkında aylardır benzer ifadeler, haberler ve rivayetler duyuyoruz. Anlaşmanın meraklısı olduğumuz için değil, ama bir konu bu kadar da yeniden yeniden pişirilip gündeme getirilmez ki. Basit bir karar değil ki bu. Neticede tüm ülke ekonomisini müspet veya menfi etkileyebilecek bir karardan bahsediyoruz. Bu anlaşma, ülkeye girecek dış kaynak miktarını büyük ölçüde belirleyecek. Bu anlamda dış finansman ihtiyacımızın önümüzdeki dönemde ne ölçüde kırılgan kalabileceği ortaya çıkacak. Gelecek olan fonlar hangi alanlarda kullanılacak? Nasıl geri ödenecek? Anlaşmanın politika yaptırımları neler olacak? Tüm bunlar insanların, orta vadede yatırım, finansman ve hatta tüketim kararlarını belirleyebilecek sorular. Bu soruların cevaplarının gecikmesi ölçüsünde de ülke içindeki ekonomik süreçlerin yıpranması muhtemel.
Doğrudur, IMF ile yapılacak olan anlaşmanın G-20 sonrasına kalması, gerçekten de Türkiye lehine olmuştur. Aradan geçen zamanda IMF, küresel krizi daha net bir şekilde görebilmiş; G-20 zirvesinden çıkan sonuç, Türkiye''nin hem IMF, hem de küresel ekonomideki yerini güçlendirmiş; bu arada dip noktası algısı oluştuğu için ilan edilen paketlerin psikolojik etkisi de artmış durumda. Tüm bunlar IMF ile altı ay önce yapılacak bir anlaşmadan çok daha Türkiye lehine bir anlaşmanın bugün mümkün olduğu anlamına geliyor. Tabii geriye dönüp tarihi yeniden yazma imkânımız olmadığı için, aradan geçen zamandaki kayıpların altı ay önce yapılacak bir anlaşma ile ne ölçüde telafi edilebileceğini bilemeyiz. Ama mevcut şartların bir anlaşma imzalamak için daha uygun olduğu yönünde genel bir kanaatin olduğunu düşünüyorum.
Hükümet aradan geçen zamanın Türkiye''nin lehine işleyeceğini öngörmüş müydü? "İmzalandı, imzalanacak" şeklinde kamuoyuna yansıyan bu öteleme harekatı bilinçli bir politikanın bir neticesi miydi yoksa? Yoksa imzalamanın işine gelmediği bir dönemden, imzalamanın işine geldiği bir döneme mi girdik? Bilemiyoruz. Bildiğimiz tek şey, kamuoyunun bu konuda oldukça uzun bir dönem, bizce yanlış bir şekilde oyalandığı.
Kabul etmek gerekir ki, bu oyalamada IMF anlaşmasını hep gündemde tutmak isteyen bir kesimin de etkisi olduğu bir gerçek. Ama hem IMF ile ilgili bir kararın, hem de 2009 yılı ekonomik revizyonun seçim sonrasına kalması, hükümetin oldukça işine geldiği anlaşılıyor. 2009''da % 4 büyüyeceğini ilan ettiğiniz bir ekonominin % 3,6 daralacağını tahmin ettiğinizi ifade ediyorsunuz ne de olsa. Bunu seçimden önce yapmak zor olsa gerek.
Hasılı hem IMF ile anlaşma, hem de hedef revizyonunu geciktirme anlaşılır olsa da, bu geciktirme işinin yapılış tarzı ve şekli, hükümetin ekonomi yönetimi konusundaki itibarını bizce sarsmıştır. Bu itibar kaybı, krize yönelik teğet geçme söylemiyle pekişmiştir.
Piyasalar aslında kendi çaplarında % 3 ile 4 arası bir daralmayı kabullenmiş ve fiyatlamış olsa da, hedef revizyonu sonrası oluşan karamsarlık, bizce hükümetin son altı ayda yaşadığı itibar kaybının bir neticesidir. İnsanlar hükümetin bu konuda da gerçekçi bir beklenti içinde olmadığını düşünüyor ve "hükümet bunu % 3,6 daralama olarak ilan etmişse, daralmanın çok daha şiddetli olacağını tahmin ediyor olmalı," değerlendirmesini yapıyor.
Oysa aslında hükümetin revizyona gitmeden birçok kesimle irtibata geçtiğini ve onlardan çıkan ortak beklentilere yakın bir revizyon yaptığını biliyorum. İtibarı kazanmak çok uzun yıllar alabilir; kaybetmekse birkaç ay.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.