Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Türkiye''de bazı şeylerin değişmesi gerekiyor. Sağlıklı bir şekilde değişenler yaşamaya devam ediyor, sağlıklı değişemeyenler ya da menfaati değişmemekten yana olanlar batıyor, batarken de millete fatura çıkarıyor.

Son dönemde sağlanan istikrar ortamının farklı bir iş tutuş tarzı gerektirdiğini, bu tarzın verimlilikten ve bu sebeple çoğu zaman ölçekten geçtiğini bu sütunda çeşitli vesilelerle ifade etmiştik. Türkiye ekonomisinin 21. yüzyılda sağlıklı ve sürdürülebilir bir büyüme çizgisi temin edebilmesi için bu yönde bir yeniden yapılanmanın gerekli olduğunu başka iktisatçılar da çeşitli çalışmalarında vurgulamıştı.

Özetle altı çizilen temel husus şu idi: Evet, Türkiye''nin bundan sonra küresel pazarlarda rekabet etmek için sadece yeni sektörlere yönelmesi gerekmektedir. Ama tek başına bu hem yeterli olmayacaktır, hem de Türkiye''nin mevcut üretim potansiyelini değerlendirmemiş olacaktır. Oysa Türkiye''nin mevcut üretim imkânlarını geliştirmenin maliyeti siyaseten ve ekonomik olarak daha düşük olacak, bu sektörleri küresel pazarların insafına bırakmak ise ülkemizin iktisadi ve toplumsal yapısında muazzam zafiyetlere sebep olacaktır.

Türkiye tabii ki katma değeri yüksek yeni sektörlere yönelmelidir. Ancak bu demek değildir ki, nüfusumuzun önemli bir kesimini besleyen geleneksel sektörlerimizin ölmesine izin verilmelidir. Sözgelimi Türkiye''nin tarımdan vazgeçmesi düşünülemez bile.

Öyleyse yapmamız gereken, bu geleneksel sektörlerimizin sadece hayatlarını idame ettirmek ve ölümlerini geciktirmek olmamalı, bilakis kaynak tüketen değil, katma değer üreten rekabetçi sektörler olacak şekilde değişen şartlara göre yeniden yapılandırmak olmalıdır.

Tarım söz konusu olduğunda ortaya atılan birçok proje var hiç şüphesiz. Bunlardan bir kısmı tamamen popülist bir yaklaşım sergilerken, bir kısmı da sorunun belli noktalarına dokunuyor. Ancak temel problemin, ülkemiz KOBİ''leri için de geçerli olan ölçek problemi olduğunu söyleyebiliriz.

Ülkemizde tarımla uğraşanların önemli bir kısmı bu işi çok küçük ölçeklerde yapmak zorunda kalıyor. Bu durum tarım gibi ölçek büyüdükçe verimlilikte muazzam artışlar sergileyen bir sektörde maliyetleri ve eksik istihdamı artırıyor. Bugün Türkiye gibi tarım cenneti olan bir ülkede tarımsal ürünler uluslararası piyasa şartlarının üzerinde mal edilebiliyor ve buna rağmen tarımla uğraşan kesimin elinde bir şey kalmıyorsa, bunun sorumlusu verimsiz üretim olsa gerekir.

Geçmişten gelen şartlar ve ülkemizin mevcut toprak mülkiyet dağılımı, tarımsal üretimde ölçek sorununu kısa vadede halledemeyeceğimiz anlamına gelebilir. Buna rağmen tarımsal üretici, hiç değilse üretimden satışa kadar ki sürecin belli kısımlarında ölçek ekonomilerinden faydalanabilir. Bu süreçlerin başında da hiç şüphesiz pazarlama faaliyetleri geliyor. Esasında tarım sektöründe bunu sağlayabilecek ve belli ölçüde rekabet gücü sağlayabilecek yapılar zaten hazırda var: tarım kooperatifleri.

Milliyet gazetesinden Banu Şen dün bu konuda bir haber yapmış. Haber, tarım sektöründe faaliyet gösteren çeşitli kooperatifleri ele alarak karşılaştırıyor ve net bir mesajı manşet yapıyor: “Piyasaya uyan tarımsal birliklerin yıldızı parlıyor.”

Kooperatiflerin şirketleşme süreci bu açıdan hayli anlamlı ve elzem bir süreç. Ancak tek başına şirketleşmenin bu işi çözeceğini sanmak safdillik olacaktır.

Bu konuya devam edeceğiz.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...