Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Mahkeme, pek de sık karşılaşmadığı bir davayı ağırlamaktadır. Rusya''dan geldiği anlaşılan adam Bursa''dan önemli miktarlarda ipekli toplamış ve kendi ülkesine götürmek üzereyken yakalanmış. Adam hem kaçakçılıktan, hem de yerli tüccara ödemediği borçlardan sorumlu ve suçlu tutuluyor.

Dava tipik bir bavul ticareti vakıası değil. Bu olayın 16. yüzyılın başlarında cereyan ediyor; I. Selim döneminde. Dava konusu olan malın değeri 39 bin akçe. Dönem, Bursa ipeklisinin Avrupa''dan sonra Rusya ve Polonya gibi yeni ihraç pazarlarına açılmaya başladığı yıllar. Bir taraftan bizzat Çar ailesinin yönlendirdiği talep, diğer taraftan Osmanlı Devleti''nin buna karşılık kürk ve deri satın alma yolundaki girişimleri, dönemin tekstil üreticilerini ihya etmişe benziyor.

Tekstil, Anadolu topraklarının medeniyet kuruldu kurulalı uğraştığı en önemli sanayi kollarından biri. İpekli kumaş üretimi bize Bizans''tan kalmış. Ama tekstil ne o dönemlerde, ne de şimdilerde ipeklilerden ibaret olmamış. Yukarıda kaydettiğim davayı, Suraiya Faroqhi''nin Osmanlı Dünyasında Üretmek, Pazarlamak, Yaşamak adlı kitabının “Anayol Kavşağında Bursa: İran İpeği, Avrupa Rekabeti ve Yerel Ekonomi (1470-1700)” başlıklı bölümünden alıntıladım. Söz konusu başlıktaki tarih aralığını değiştirip bugünlere yakın bir tarih aralığı girin. Ardından Avrupa yerine Çin, İran İpeği yerine sentetik iplik yazın. Yazının içindeki isim, tarih ve para birimlerini de şöyle bir değiştirin. İnanın, Faroqhi''nin makalesini Türk tekstil sanayinin mevcut meseleleri üzerine yazılmış kaliteli bir yazıdan ayırt etmeniz mümkün olmayacaktır.

Şüphesiz ki, her dönemin kendine has şartları olur. Bizim, “felaket” veya “kötü gidişat” ya da “alelade” olarak algıladığımız durumlar bu şartların bir toplamıdır. Tabiatıyla “kötü” olan bir gidişatı değiştirecek veya “alelade” olan şartları sürdürülebilir hale getirecek adımlar bir dönemden diğerine farklılıklar gösterecektir. Ancak şu bir gerçek ki, tarih ne iyi, ne de kötü şartları ilelebet sürdürüyor. Türk tekstil sanayi, yüzyıllardır iyi ya da kötü şartlardan geçerek bugünlere gelmiştir. Bugün “kötü” olarak gördüğümüz gidişat, bu asırlık sektörü kökten söküp atamayacak bu topraklardan. Gidişat, sektörü derinden etkileyecek şüphesiz; süreçler değişecek, tarzımız etkilenecek, kimi alt sektörlerden çıkıp kimi yeni teknolojilere yatırım yapmamız gerekecek. Ama tekstil, Türkiye''nin önemli sektörlerinden biri olarak kalmaya devam edecek.

Yapılması gereken, tekstil sektörünü dünü, bugünü ve yarını ile değerlendirip mevcut şartlar altında en akılcı politikaları belirlemektir. Bu süreci sadece bir devlet politikası olarak görmek yanlış olacaktır. Sektörün temsilcilerini de hem politika oluşturma, hem de uygulama süreçlerinin başlıca aktörleri olarak benimseyebilmemiz gerekiyor. Burada hem kamuya, hem de sivil topluma önemli görevler düşüyor: Kamuya politika belirleme ve daha da önemlisi, uygulama aşamalarında sorumluluk devri noktasında, sivil topluma da yükleneceği bu sorumluluğu hakkıyla ve şeffaf bir şekilde yönetme noktasında.

Tekstil, bu tarz bir mikro politika modeli için ideal bir sektör. Zira burada Türkiye''nin başarı şansı hayli yüksek.

Türkiye''de reel kesim politikalarında yeni bir çığır açacak tarzda böyle bir yaklaşıma neden tekstil sektörü evsahipliği etmesin?

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...