Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Bundan 95 sene önce meşhur Türk düşünürü Yusuf Akçura, zamanın Türk ve İslam coğrafyasının sınırlarından oldukça uzaklarda, Kazan''da kaleme aldığı makalesinde Osmanlı''nın önündeki üç tarz-ı siyasetten bahsediyordu. Üç tarz-ı siyaset, ölüm döşeğinde yattığı vakit dahi muazzam bir etki sahasına sahip olan Osmanlı''nın büyüklüğünü ifade ediyordu: Osmanlıcılık, İslamcılık ve Türkçülük.

Bunlardan Osmanlıcılık, Osmanlı''nın toplum yapısını oluşturan tüm milletleri kapsayacak bir programdı. İslamcılık, fiili sınırları da aşan ve Arabından Hintlisine kadar bu dine mensup herkesi ayaklandırmayı hedefleyen bir tasavvurdu. Türkçülük, ta Kazan''daki Akçura''yı ve Gaspıra''daki İsmail''i dahi heyecanlandıracak kadar geniş bir tasarımdı. Osmanlı, son demlerinde dahi küçük düşünemiyordu.

Gariptir, bugün Türkiye o günkü Osmanlı''dan çok daha fazla küçük düşünüyor. Kapsayıcılık, Osmanlı için ne kadar elzemse, Türkiye için de sanki dışlayıcılık aynı önemi taşıyor. Türkiye''nin daha baştan beri önüne koyduğu hedefler ve benimsediği tarz-ı siyasetler, Osmanlı''nın kapsamaya kalkıştığı her şeyi dışlamayı güdüyor. Batılılaşma, esasında bir taraftan İslam dünyasından, diğer yandan da Türk dünyasından kopmayı sağlamış. Daha düne kadar dış Türklerden haberi dahi olmayan Türk milliyetçiliği ise, Türkiye sınırları içindeki Osmanlı mirası milletleri yok saymış.

Ve esasında Batılılaşma Batıyla kenetlenmeden ziyade, Osmanlı''dan kopuşu sağlamaya yönelmiş. Bugün Türkiye''nin Batı''daki etkisinin Osmanlı''nınkinden fazla olduğunu kim iddia edebilir?

Kapsayıcı Osmanlı tarzından, reddi miras tavrı benimseyen dışlayıcı Türkiye tarzına geçiş, Türkiye''yi küçültmüş ve mesaisinin hepsini kopuş sürecinin başlattığı çalkantılara ayırmak zorunda bırakmıştır.

Türkiye yetmiş beş yıldır, rejim merkezli politikalar ve rejimin dışlamış olduğu apayrı bir dünya arasında bocalayıp duruyor. Kapsayıcı olmayan merkez, uzlaşmacı ve halka inen bir çözüm üretmekten hep uzak. Meşruiyetini daha baştan dışlanmış olmaktan dolayı kaybeden çevre ise, iktidar nezdinde taleplerinin ifade bulmadığından şikayetçi.

Türkiye''de, hâlâ üç tarz-ı siyasetten bahsedilebilir: Rejim-merkeziyetçilik, dışlanmışçılık ve merkeze kayış. Solculukmuş, milliyetçilikmiş, İslamcılıkmış, laikçilikmiş; bunlar Türkiye''nin bu üç tarz-ı siyasetinin zamane etiketleri. Türkiye''de devran, bu üç tarz-ı siyasetten geçiyor ve her devirde bu ülke biraz daha küçülüyor.

1970''lerin dışlanmış solculuğunun, 80''lerin sonuna doğru nasıl merkeze kaydığını ve nihayet 28 Şubat''tan sonra da nasıl merkezle aynileştiğini göremeyen var mıdır acaba bu ülkede? Sol deyince bugün kaç kişinin aklına sendikacılık veya devletçilik gelir, laiklik yerine? Adına demokrasi kelimesini iliştirmiş bir partinin başkanının meclis açılışındaki dışlayıcı tavrı, sizce mesnedini solculukta mı buluyor, yoksa rejim bekçiliğinde mi? Solun Türkiye''deki gidişatını çözmeye çalışan aydınlar, bunu daha ne kadar görmezden gelecek?

Dışlanmışçılık da en az rejim merkezicilik kadar harbi ideolojiden yoksundur. Bu zümrenin içinde zamanında yerel eşraf, demokratik eğilimler, muhafazakarlık, solculuk, hür iktisadi teşebbüs ve ülke içindeki azınlıklar dahil pek çok grup temsil edilme imkanı buldu. "Mürteci"lerin devamlı bu grupta kalakalmış olmaları, bu vatanın kökünde yatan İslam''ın kopuş öncesini temsil etmesinden ve bu haliyle onu rejimin kabullenip benimseyemeyeceğinden kaynaklanıyor. Malumunuz üzere rejime uygun İslam arayışları, tüm şiddetiyle sürüyor.

Dışlanmışlar, rejim tarafından dışlanmayı gerektirecek iddialarını bırakmaya namzet oldukları ölçüde, merkeze taşınanlardan oldular. Zamanında sağ ve solun geçtiği yoldan, bugün MHP emin adımlarla yürümektedir. Görünen o ki, seçim kampanyası sırasında dışlanmışların oyuna talip olan MHP, daha meclisin açılışının ilk gününde devleti (ki bugün devletten kasıt rejimdir), insana (bu da maalesef dışlanmışlardan oluyor) tercih etmiştir. Bu tercihleri, vatana millete hayırlı olsun!

Rejimin kabul etmediği bir şeyi, tabanından gelen tepki yüzünden terk edemeyen MSP - RP çizgisinin, diğer dışlanmışları da bünyesinde toplaması ve seçim sonuçlarını yorumlamaya pek meraklı olanların çok hoşuna giden o tepki oylarını kotarabilmesi, bu yüzden oldukça kolay olmuştu. Hatırlanacağı üzere, ne Ağır Sanayi Hamlesinin ne de Adil Düzen''in, İslamcı bir yönü vardı.

Fazilet Partisi de aynı kaderi paylaşacak gibi. Demokrasiyi, insan haklarını, işçileri, türbanı ve devlet tarafından sömürülen devleti korumak, gözüken o ki, yine Fazilet''in üstüne kalacak.

Sonuçta olan, yine yanlış yere mühür basan dışlanmışlara olacak.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...