Ünlü İletişim Uzmanı Ali Saydam, "Taken 2"da İstanbul markası katlediliyor" başlıklı yazısında şunları söylüyor:
"Filmde gösterilen Türkiye ve İstanbul''un Türkiye ve İstanbul''la alâkası yok.
Ortaya çıkan tablo, rezillik, sefalet, gerilik, perişanlık, pespayelik...
Oryantalizmin en aşağılık yaklaşımlarından da öte bir durumla karşı karşıyayız..."
[16 Ekim, Yeni Şafak]
Ünlü Yönetmen Sinan Çetin, 19 Eylül günü şu açıklamayı yaptı:
"Hiç askere gitmezse 1 milyon dolar ödemeye hazır bir sürü insan var benim tanıdığım.
10 gün 500 bin dolar, 20 gün 200 bin dolar, 1 ay 100 bin dolar, 2 ay 10 bin dolar, 4 ay falan diye gidiyor.
Biz hesapladık 33 milyar dolar yapıyor.
Sonra o parayla git PKK''yı satın al. Konu kapandı."
Ayrı konulardaki bu beyanların bir ortak özelliği var.
Saydam, İstanbul"u pazarlanacak bir "ürün" olarak konumluyor.
Çetin ise PKK"yı satın alınabilecek bir "ürün" kabul ediyor.
***
Doğru mu acaba?
Şehir, insan, Van kedisi, şiir, mabet, aşure markalaşarak mı bir anlama kavuşur?
İstanbul bir ticaret merkezi olduğuna göre, kendisi de bir marka mıdır?
Yahya Kemal"in şiirleri, Mimar Sinan"ın camileri, Hacı Arif"in besteleriyle İstanbul"a üfledikleri ruh, hilafetin başkentinin reklamı mıydı?
***
PKK"yı satın alma önerisi, PKK markasının gücünü kabul etmek anlamına gelmiyor mu?
Sinan Bey, daha önce silahlı örgüt satın almış gibi konuşuyor.
Acaba, PKK 30 milyar dolarlık teklife sıcak bakıyor mu?
Madem kesenin ağzını açtık, Taken"ın "markalaşmış" senaristi Luc Besson"u da satın alsak ya?
Hazır, Sinan Çetin ve Ali Saydam"ı bir araya getirmişken, her ikisine, tüm saygımla, sormak istiyorum:
Türkiye ve İstanbul, Türk filmlerinde nasıl gösteriliyor?
Son dönemin ilgi gören yapımlarında, Bir Zamanlar Anadolu"da, Recep İvedik, Takva, Hayat Var, Kader, Çoğunluk… gibi filmlerde Türkiye markası, İstanbul markası, Türk markası nereye konuluyor?
Taken 2"nun katlettiği Türkiye markasını diriltebilecek kaç filmimiz var?
***
Galiba, parayı denkleştirip, kendi yazar ve yönetmenlerimizi de satın alsak iyi olacak.
Böylece, markalaşmış, uluslararası ödüller alan sinemacılarımız; ülkemizin ve tüm vatandaşlarımızın marka değerini yükseltme yoluna giderler.
Ünlü aktör Engin Günaydın "Hiçbir zaman ben bu ülkenin vatandaşı olarak göremedim kendimi" dedi. [26 Eylül, Habertürk Tv.]
"Kimsenin gözünün içine bakılmıyor" tespitinde bulunan Günaydın, bence sahicilik arıyor.
PKK, Hollywood, Türk Sineması, Türkiye"yi kötü gösteriyor.
"Küçük Amerika" olma peşindeki "Cennet vatan"a, "çakma memleket" muamelesi yapılıyor.
Beri tarafta Engin Günaydın ise "Türkiye"yi iyi görmek" istiyor, fakat göremiyor.
Kamplaşma ve kavgadan; birleşip barışarak değil, markalaşarak kurtulabileceğimizi zannetmeyiniz.
Bilgi ve sanatla erişilmezlik kazanmak yerine, rayici yükseltmeye çalışarak şifa bulamayız.
Tükenmişliğimizi, tüketim nesnesine dönüşerek aşamayız.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.