Demokrasi eşittir kaos olursa

On gündür beklenenin aksine; Fazilet Partisi seçime Meclis''te geçen son haftanın hesabını vermek üzere değil, bundan daha büyük ve daha öncelikli olan hakkındaki kapatma davası sürecinin baskısı altında gidiyor. Geçen pazar günü Meclis''in verdiği karmaşa fotoğrafı her ne kadar FP''ye maledilmiş olsa bile bu parti şimdi bütün bunlardan daha ciddi bir sorunla karşı karşıya bulunmaktadır. Bu sadece FP''nin değil, kendisini var eden geleneğin de temel sorunu olan can güvenliğidir. İktidara yanaştırılmayacağı son dönemdeki hükümet kurma çalışmalarıyla sabit olan bu parti şimdi de hafife alınmayacak bir kapatılma tehdidi ile karşı karşıyadır. Hafife alınmayacak bir tehdit çünkü, dava açılmasını isteyen DGM Savcısı Nuh Mete Yüksel ile muhatabı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş''ın mesleki kariyerleri hem kapatma davasının açılmasına hem de bunun kapatma kararı ile sonuçlanmasına müsaittir.

Fazilet Partisi Genel Başkanı Recai Kutan''ın da karşısındaki gücü farkettiği anlaşılıyor. Kutan dün, "Böyle bir ortamda seçim neye yarar, sandık neye yarar? DGM savcısının iradesi millet iradesinin önüne geçiyor. Bu nasıl demokrasidir? Ya da bu rejimin adı nedir?" diye soruyordu. Kutan''ın bir tespiti de Türkiye''de bir siyasal partinin sıradan bir dernek kadar bile güvencesi olmadığıydı. Gerçekten de bir derneği kapatabilmek için kesinleşmiş mahkeme kararı şartı aranırken bu siyasi partilerin kapatılması için gerekli görülmemektedir. Sadece partiler için değil, irili ufaklı bütün siyasi ve düşünce hareketleri için sistemin engelleme yöntemleri böylesine subjektif gerekçelere dayanmaktadır. Bugün, düşünceye karşı kolaylıkla sirküle edilebilen 312. maddenin tanımladığı suçun oluşma kriterleri de tamamiyle subjektif ve dolayısıyla sonuna kadar yoruma açıktır. Zaten, tıpkı parti kapatmalarda olduğu gibi burada da tayin edici faktör dava konusu olanın rejim karşısındaki meşruiyetidir. Meşru yani akredite olmayanı yasaklamak ve cezalandırmak için delil aramaya da gerek yoktur. Zira, o zaten meşru değildir. Tıpkı, geçmişte kapatılan siyasi partiler gibi, Refah Partisi gibi... Veya her dönemde yasaklanan düşünce adamları gibi. Bu de facto hukuk kuralının en veciz ifadesi bir vatandaşın, hafta sonu cezaevine girecek olan Tayyip Erdoğan için yazdığı pankartta yer almıştı: "Şiir değil, plaka bile okusan yasaklanacaktın!"

Türkiye, 25 gün sonra sandık başına gidecek. Herkes biliyor ki bu, demokratik yarışın temel şartı olan eşitliğin maksimum düzeyde bozulduğu bir seçimdir. Kudret odaklarının daha aylar öncesinden FP aleyhine yaydıkları baskı havası şimdi hukuk kılıfına sokulmuştur. Bu seçimde demokrasi ile demokrasi karşıtlığını ayırd edebilmek güç olacaktır. Çünkü, seçmenin önüne kaosa eşdeğer bir demokrasi ile istikrar demek olan demokrasi karşıtlığı aynı anda konulmuştur. Asker bile seçim isterken FP gibi seçime en çok ihtiyacı olan bir partinin isteksiz davranmasının temelinde de bu çelişki yatmaktadır.

Bütün bunlara rağmen, seçmen elbette, sandıkta bazı şeyleri düzeltmeye çalışacaktır. Ama, sistem meşru olanla olmayanı kendi usulünce ayırt ettikten sonra geri kalan neyse o çerçevede. Şu halde, siyasal akreditasyon seçmenin tercihinden önce sistemin tercihi ile tayin edilecektir. Daha acısı; belki de ilk defa bir seçimin sonuçları yüz puan üzerinden değil, FP''nin aldığı oylar düşüldükten sonra geri kalan rakam üzerinden hesaplanacaktır. Kutan''ın cevabını merak ettiği sorular da ancak bundan sonra cevaplanabilecektir.