28 Şubat''tan sonra önemi daha iyi anlaşılan ve gündemin ayrılmaz bir parçası haline gelen Milli Güvenlik Kurulu''nun önemi artmaya devam edecek gibi görülüyor. Çünkü MGK''nın, dört yıldan beri "tavsiye" ettiği yanlış politikalarla kaygı verici bir noktaya getirdiği "sosyal barış"ı yeniden onarmak ve muhtemel bir "sosyal patlama"yı önlemek için kolları bir kez daha sıvadığı anlaşılıyor. MGK''nın bu konuda kaygılanması normaldir zira, ülkede sosyal patlamayı tetikleyecek üç unsur da tahakkuk etmiştir. Bunlar; ekonomik sistemin dibe vurması, siyasetin ülkeyi dönüştürme aracı olmaktan çıkarılması ve toplumun dini yaşama iradesi üzerindeki baskı yani dinin kamusal alanda geriletilmesidir. Herhangi birisi pozitif olabilse, toplumun moralini ayakta tutabilecek bu üç unsurdaki çöküntünün aynı anda yaşanması gerçekten de kaygı verici bir durumdur.
Ama bundan daha kaygı verici olan; çöküntüyü giderme görevinin, ülkeyi "toplum mühendisliği" aracılığıyla bir laboratuvara çeviren irade tarafından üstlenilmesidir. Oysa, toplumun dini değerleriyle barışması, ne son MGK''da raporlaştırıldığı şekliyle "bazı tarikatları devletin yanına çekmek" gibi saçma bir yolla, ne de topluma devlet marifetiyle birkaç damla dindarlık zerketmekle sağlanabilir. Türkiye''nin bugün içine düştüğü durumu bir tesadüf olarak algılayıp hükümete verilecek üç-beş tavsiye ile işin içinden çıkılacağını zannetmek ülkeye zaman kaybettirmekten başka sonuç doğurmaz.
28 Şubat''ta planlanan Türkiye''nin bugünlerde dibe vurması asla bir tesadüf olarak değerlendirilemez.
Dolayısıyla Türkiye''nin siyasal, ekonomik ve toplumsal çöküşünün arkasındaki en önemli faktör özellikle 28 Şubat''tan itibaren "siyasetin asker-sivil bürokrasi marifetiyle tanzim edilmesi"dir. Bu tanzimat sayesinde bazı partilerin kapatılıp, bazı siyasetçiler ve aktörler saha dışında tutulurken; saha içinde tutulan siyasi parti, siyasetçi ve diğer aktörlerle tertip edilen yapı Türkiye''nin bugünlere gelmesine yol açmıştır. Siyasetin değeri, icazetli siyasetçiler eliyle düşürülmüş, ekonomik çöküntü bu süre zarfında 100 milyar Dolar''ı bulan mali kaybın ardından gelmiştir. Ve halkın dinini yaşamaktan alıkonulması da yine bu kadrolar marifetiyle temin edilmiştir. Şu halde, bugünkü çöküntünün hesabı, "icazet alanlar" kadar "icazet verenler"den de sorulmalıdır.
Sistem çökmesine çökmüştür ama bu çöküşün tek muhatabının, siyasi kadrolar olmadığını herkesin anlaması lazımdır. MGK''yı oluşturan unsurların da....
Ortada böyle bir tecrübe bulunurken; Türkiye''yi krizden ve buhrandan çıkarmak için yeniden aynı yöntemlerle müracaat etmek, MGK raporlarıyla bir çırpıda halk ile devletin barışabileceğini düşünmek kadar anlamsız bir yaklaşım olabilir mi?
Gerçek şu ki, halkın devletle barışması için başta asker-sivil bürokrasi olmak üzere kendisini devlet yerine koyan unsurların hepsinin aradan çıkması lazımdır. Eskisi gibi, ne birşeyleri düzenlemeye, ne de devleti halka karşı korumaya teşebbüs etmelidirler.
Halk devlete yönelecek her türlü tehlikeyi bertaraf edecek iradeye sahiptir. Dinini dilediği gibi yaşaması devlet için bir tehdit oluşturmaz, siyasi tercihi de milli bütünlüğü asla tehlikeye atmaz. Ayrıca, halk iradesi üzerindeki baskılar kalktığı zaman, ülke sosyal patlamanın eşiğine de gelmez.
Bugün toplanacak MGK işte bu açıdan çok önemlidir. Bu toplantıdan, "MGK, sosyal patlamayı önlemek ve milli bütünlüğü korumak için aşağıdaki önlemleri hükümete tavsiye etti..." cümlesiyle başlayan bir bildiri çıkmamalı. Tersine, "MGK, tepeden yönlendirmelerin ülkeyi çözümsüzlüğe sürüklediğini anlamış ve ülke için tek çıkış yolunun halkın özgür iradesini ortaya koyabileceği demokratik bir yapı olduğunu görmüştür" mealinde bir tarihi bildiri yayınlanmalıdır.
Yaşadığımız çöküntü, halkın yerine düşünme ve devleti halka karşı koruma döneminin bittiğini açıkça göstermektedir.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.