MHP, milli bütünlük ve demokrasi

Biz, seçimlerde en büyük sürprizi yapan Milliyetçi Hareket Partisi''nin Genel Başkanı Devlet Bahçeli ile görüştüğümüz sırada Anayasa Mahkemesi''ndeki yıldönümü töreninin en önemli bölümü geride kalmıştı. Başkan Ahmet Necdet Sezer hem hukuk sistemimiz için hem de demokrasimiz için çok önemli bir nutuk irad etmiş ve özetle şunları söylemişti: "Düşünceyi açıklama; demokratik toplumun temellerinden biridir. Maddi eyleme dönüşmeyen düşünce açıklamasının cezalandırıldığı durumlarda demokrasiden söz edilemez. Sadece eylem ve suça tahrik cezalandırılmalıdır. Mevcut düzenlemeler, düşünceyi açıklama özgürlüğüne aykırı kurallar içeriyor ve demokrasi açısından sakıncalıdır. Türkiye, insan hakları alanında evrensel normlara uyum sağlamak için gereken yasal değişiklikleri yapmak zorundadır."

Sezer''in konuşması öteden beri Türkiye''nin gerçek bir hukuk devleti olmasını isteyenler için, yeni bir umut ışığıdır. Bu konuşma aynı zamanda, hukuksuzluktan beslenen ama artık bu işin kabak tadı verdiğini farkeden hukuk sabıkalısı çevreler için de dayanak teşkil etmiş ve bir yerden başlama imkanı doğurmuştur. Deyim yerindeyse, "en azılı 28 Şubatçılar" bile Anayasa Mahkemesi Başkanı''nın ayakta alkışlamışlardır.

Sezer, bu önemli konuşmayı yaptıktan birkaç saat sonra Bahçeli''nin makamında biz de benzer konuları konuşuyorduk. MHP Genel Başkanı, partisinin temellerinden olan "milli bütünlük ilkesi"ni hemen her meselede ön plana çıkarıyor. "Bu konunun gündeme getirilmesi bile doğru değil" diyerek 312. madde hakkında koyduğu kesin tavrın temelinde de bu anlayış yatıyor. Siyasi partileri tarif ederken "Hepsine eşit yakınlıktayız" diyor ama, satır aralarından FP ve DYP''ye yönelik rezervi anlamak zor olmuyor. Bahçeli''nin başörtüsü sorununun çözümü için önerdiği "uzlaşma ve ikna modeli"nin temelinde de benzer kaygılar yatıyor. Hep aynı gerekçeler öne çıkıyor: "Ülkeyi sıkıntıya sokacak, milli bütünlüğümüzü sarsacak anlayışlar vs..." Nitekim, MHP sözcüleri de Sezer''in sözleriyle ilgili görüşlerini yine milli bütünlük hassasiyetine istinad eden sözlerle değerlendiriyorlar. "Ülkenin huzurunu bölmeye çalışan, devletin devamını engelleyen kişiler kim olursa olsun ilgili kanun hükümlerince yargılanmalıdır" diyorlar. Bu tavır, Sezer''e "Hiçbir düşünce Türk milli menfaatlerini ve Türkiye''nin bölünmezliğini... politikaya karıştırılmama ilkesi karşısında koruma göremez" sözleriyle karşılık veren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş''ın tavrıyla "maalesef" birebir örtüşmektedir.

Böylelikle, hem Anayasa Mahkemesi Başkanı''nın sözlerinde ortaya koyduğu ilkelerin hem de bu ilkeleri savunan çevrelerin karşısına düşmüş oluyorlar. Bu tesbitten maksat MHP''yi eleştirmek ya da yadırgamak değildir. Sadece, müstakbel iktidar ortağı bir parti üzerinde beslenen umutların nereye tekabül ettiğini ortaya koymaya çalışıyoruz.

Milli bütünlüğün elbette bu ülkede yaşayan herkesin temel ilkesi olması gerektiği ve bundan taviz verilmesinin düşünülemeyeceği bir gerçektir. Ancak, irili ufaklı bütün demokratikleşme ve hukukileşme projelerinin daha ilk adımında "ülkenin bölünmez bütünlüğü" bir hassasiyet olarak ileri sürüldüğünde ne demokrasinin gelişmesi ne de hukukun bir adım ilerlemesi mümkündür. Çünkü, hukuk da demokrasi de korkuların, sınırlamaların değil ancak özgürleştirilmiş düşüncenin ve ifade serbestliğinin üzerinde ilerleyebilir.

21. Dönem parlamenterleri ile hükümetleri, demokratikleşme ve hukukileşmenin önünde bir set gibi duran bu sahte korkunun ülkeyi "derinden" idare etmesine izin vermemelidirler. Rejimin bekası ve milli bütünlük ile demokratikleşme ve hukuk devletinin karşı kutuplara konulması tarihi bir çelişkidir. Meclis''e en yaşla üye sıfatıyla başkanlık yapacak olan Ali Rıza Septioğlu bile "bir çaput parçası ülkenin rejimini yıkamaz ya" diyerek bir başka açıdan bu çelişkiyi ortaya koyuyor. Bu çelişki Türk demokrasisine bir dönem daha egemen olmamalıdır.