Bomba
Mustafa Kutlu - SporYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 23/11/2010, Salı • Yeni Şafak Haber Merkezi
Üç büyükler, yani borcu çok olsa da bütçesi büyük kulüplerimiz bugüne kadar “sansasyon” yaratacak bir transfer politikası izlediler.
Bu politika hemen her sezon bir veya birkaç “transfer bombası” patlatma esasına dayanıyordu. Futbol medyası buna severek “çanak tuttu”. Çünkü işine geliyor, bu haberler günlerce manşetlerden inmiyordu.
Taraftar ve camia “akıntıya kapılarak” günlerce “bomba”nın ne zaman patlayacağını bekliyor, ondan mucizevî hamleler umuyordu. Bu beklenti bazan uzun, bazan kısa sürdü. Muhalifler “bomba”nın esasen “balon” olduğunu yaymaya başlayınca işler tersine dönüyor; taraftar önce “bomba”ya, sonra yönetime ateş püskürüyordu.
Süper ligimizin kronik hastalıklarından biri kulüplerin “isabetli transfer” yapamayışıdır. Bu nokta Türk futbolunun belki de yıllardır önünü tıkayan bir problemdir. Seneler ve umutlar bir bir sönüyor, biz Avrupa''dan başımız önde dönüyoruz. Bize gelen adamlar zaten Avrupa''nın ıskartaya çıkardığı, beğenmediği futbolcular. Biz hep eleğin altına düşenlerle idare etmeye çalışıyoruz. Menajerler, medya, kulüpler bu futbolcuları allayıp-pullayıp parlatıyorlar. Seyircide boş bir umut beliriyor. Ha bu gün, ha yarın derken, bir de bakıyorsunuz ki adam sessiz sedasız gönderilmiş. Anelka''dan Rijkaard''a kadar bu böyle. Hep hayal kırıklığı. Schuster''i de aynı akıbet bekliyor sanki.
Transfer politikasının futbolumuzu kısırlaştıran ikinci noktası vasat ve vasat altı adamların alınmasıdır. Maldonado, Cristian gibi futbolcu Türkiye de tonla var. Ama nedense dışardan gelirse kıymetli oluyor.
Dışardan gelenler hem kıymetli, hem nazlı. Adamları üç maç oynayıp, sakatım diye beş maç yatıyorlar. Türkiye''ye uyum sağlayan, oynadığı takımı seven, onun için dişini tırnağına geçirip ter döken çok az.
Bakınız en kıymetli, en faydalı eleman Fenerbahçe''li Alex''tir. Ve hakkını yemeyelim bu kulübe, bu takıma katkısı inkar edilemez. O dahi Avrupa''da bir kulüp bulsa idi gelmezdi. Usta lakin yavaş.
Ülkemizde futbol çok yavaş oynanıyor. Buna rağmen kulüp kadroları revire dönmüş, Her takımdan sekiz-on kişi sakat. Bu ne biçim yönetimdir. Bu sakatlıkların sebebi malum. Bir: İyi yaşamamak, kendine bakmamak, eğlenceye dalmak; İki: İyi çalışmamak, antremandan kaytarmak. Güçlü olmayan futbolcu Guti de olsa penaltıyı kaçırır. Guti iyi adam, evet ama işte emeklilik günlerini güzel ülkemizde geçiriyor. Quaresma''nın Beşiktaşı sürüklediği doğru ama işte neredeyse devreyi tamamlamak üzere sakatlandı. Bize Ernst gibi elemanlar lazım. Adam 24 maçın 23''ünde oynamış.
Bütün bu saydıklarımızdan ve daha çok sayacaklarımızdan kulüplerin “iyi yönetilmediği” ortaya çıkıyor. Futbolumuzun az gelişmişliğinin temelinde bu var. Tesadüfen biraraya gelen bir jenerasyon bazı başarılar kazanabilir. Önemli olan sürekliliktir.
Fatih Tekke küskün, Misimoviç''e avuç dolusu para sayıldı kadroda yok. Guiza bir “düş kırıklığı destanı” oldu. Gelip - giden hocanın futbolcunun sayısı belli değil. Türk futbolu “elinde patlayan bombalar”dan daha ne kadar çekecek acaba?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.