Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Geçen hafta bir “ilk yarı değerlendirmesi” yapacağımızı yazmıştık. “Sözünün eri“ yazarlardan olduğumuz ve “fikri takip” denilen şeye inandığımız için işte yazıyoruz. Aslında dile getireceğimiz hususlar topyekun “Türk futbolu” başlığı altında da toplanabilir. Ancak başına “son bir, iki yıl için” ilavesini koyalım.

Verimsiz, kısır, pozisyonu az, bu sebeple atılan gol sayısı az, keyif vermeyen bir ilk yarı yaşadık.

Neden böyle oldu, oluyor.

Bu sorunun cevabı öncelikle şu olmalıdır: Belki bütün dünyada da yaygınlaşmış olan “savunma ağırlıklı futbol” tercihi, oynanan oyunun kaderini belirliyor. Kabul edilen ilk kaide şu: Top sende ise en azından gol yemezsin.

İyi de topun sende olması bunun doksan dakika düşünüldüğünde yüzde itibarı ile gerçekleşmesi her zaman için olumlu bir durum arzetmez ki.

Diyelim ki sürekli yan pas yapıyorsun, birazcık pres gördüğünde topu kendi kalecine veriyorsun. Kendi sahandan pek dışarı çıkmıyorsun, müsbet netice alamayacağın hücum hamlesini yapmıyorsun. Ee, bu oynadığın şey futbol mu yani. Bana sorsan değil, böyle durumlarda ıslık yemelisin.

Savunma geri dörtlü ile bir de kaleci etti beş. Liberolar da buna iştirak ederse yedi kişi demektir.

Şimdi bir “tek santrafor” modası çıktı, onu koy bir yana. İki de forvet arkası, demek ki hücumda topu topu üç kişi gözüküyor. Geriye bir kişi kaldı o nerede?

O kayıp kişidir ve her takımda bunlardan bir iki tane vardır. Meselâ Fenerbahçe''de Alex isteksiz, formsuz, kötü olduğu maçlarda genellikle bu rolü oynuyor.

Yinede bu diziliş dahi hocanın tercihi olabilir. Kırk metreye falan indirilmiş kontrollü futbolda, orta sahanın hücuma dönük olabilmesi forvetlerin (tek santrafor tercih edilmiş olsa bile) aniden çoğalması demektir. Bu hem pozisyon zenginliği, hem gol, hem güzel futbol sonucunu getirir.

Ama maalesef “total futbol” bizim ligimizde hemen hemen görülmeyen bir olay. Hocalar çokluk yenilmemeyi hedef alıyor. Yenilmemeyi hedef alsalar da hemen bütün hocaların yenilen “Kolay goller”den şikayetçi olduklarını görüyoruz.

Buna bağlı olarak şikayet mevzularının basında “top kayıpları” gelmektedir. Gerçekten de Türk futbolunda top kaybı büyük bir yüzdeye ulaşmıştır. Belki de bu sebeple organize atakların sayısı fevkalade azdır.

Bir türlü “takım oyunu” oynayamıyoruz. Bu durumun bir sebebi de sık sık hoca değişimi, sistem değişimi, kadro değişimidir.Bu değişimlerin altında da; “Başarı, hemen şimdi” anlayışının sabırsız huzursuzluğu yatmaktadır. Huzursuzluk idareden teknik kadroya, oradan futbolculara, oradan tribünlere yansımakta; hakemler ve Federasyon bundan nasibini almaktadır. Oyunda ölçü ve denge kaybolunca futbolcu ayağındaki her topu “final topu” olsun diye rakip sahanın on sekiz mahalline şişirir. Buna “bilinç kaybı” da diyebiliriz

Çünkü “final topu” denen pasın onda dokuzu genellikle gol olur. Demek ki biz ilk yarıda serap görmüşüz.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...