Kuğunun son şarkısı
Mustafa Kutlu - SporYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 20/01/2009, Salı • Yeni Şafak Haber Merkezi
Yusuf Şimşek, Fenerbahçe''ye geldiğinde bayağı gençti. Klas bir futbolcuydu. İki ayağını da aynı ustalıkla kullanabiliyor, çok kolay adam geçiyor, harika paslar atıyordu. Futbol zekası üst seviyedeydi. Eksik tarafı mücadele azminin az olması, pres yapmaması, az koşmasıydı.
Yusuf eksiklerini giderebilseydi hem Fenerbahçe''nin hem Türk Millî Takımı''nın değişmez ve unutulmaz isimlerinden olabilirdi. Ama olmadı. Özel hayatına dikkat etmedi, istikrar gösteremedi, giderek formdan düştü ve Anadolu takımlarına gitti. Aradan yıllar geçti.
Pişmiş ve olgunlaşmış Yusuf futbol hayatının sonbaharında, Denizli''de yeniden parladı. Trabzon ve Beşiktaş onu kadrolarına dahil etmek istiyordu, Beşiktaş elini çabuk tutup Yusuf''u aldı.
Bu kabil futbolcular Anadolu takımlarında oynarken göze batarlar. Top genellikle ona gider, o bir tecrübeli ağabeydir ve kendisine güvenilir. Eğer ciddi bir sakatlığı yoksa kadrodan çıkarılmaz. Ancak bu futbolcular Anadolu takımlarında oynarken el üstünde tutulmaya da alışırlar. Tabii büyük takımlara gelince bu ayrıcalık ellerinden uçar. Yusuf bütün bunları bilecek olgunluktadır. Bana sorsanız ''Delgado mu, Yusuf mu'' diye; hiç tereddüt etmeden ''Yusuf'' derim. Yusuf, Beşiktaş''a kolay alışır. Ancak Denizli ve Beşiktaş''ın ona alışabileceklerinden kuşkuluyum. Bekleyip görelim. Zaten Denizli''nin ligin ikinci yarısında Beşiktaş''ı nasıl oynatacağını da merak ediyoruz. Çünkü ilk yarıda taşlarla çok oynadı, bir sistem veya şablon kuramadı, Beşiktaş''ın ne oynadığına kimse bir mâna veremedi. Üstelik Denizli, Ertuğrul''a nazaran çok puan kaybetti. Buna rağmen iddiasını sürdürüyor “Bu kadro şampiyonluk ipini göğüsler” diyor.
Şu kadroya bakalım hele. Nobre, Fener''deki gibi istikrar sembolü ve takıma faydalı. Ancak Denizli''nin tek santraforda ısrarı bu futbolcuyu yalnızlığa itti. Oysa Denizli''nin elinde Bobo, Holosko hatta Batuhan gibi kozlar vardı. Bobo kulübede oturarak paslandı. Az daha Holosko da aynı akıbete uğrayacaktı.
Ekrem bir sağda bir solda görev olmasına rağmen kendini gösterdi. Buna karşılık Delgado döküldü, Cisse ise bayağı dağıldı. Biz zaman zaman Tello''yu beğendik. Zapo da iyi adam. Ama Sivok, Seric ve İbrahim Üzülmez herkesi hayal kırıklığına uğrattı. Zaten geri dörtlüde bir karışıklık ve anlaşmazlık vardı. Bu Gökhan Zan ile İbrahim Toraman''ın da performansını etkiledi. Çünkü önlerinde hiç güven vermeyen bir orta saha vardı. Ali gitti. Muhtemelen yerine biri alınacak.
Beşiktaş''ın büyük eksiği takımda bir “şef” olmamasında yatıyor. Takımı toparlayıp, ateşleyecek birine ihtiyaç var. Bu Yusuf olabilir mi? Kuğu son bir şarkı söyleyebilir mi? Göreceğiz.
Taraftar unutmayalım ki, 13 yıldır tek şampiyonluk görmüş ve boğazına kadar dolmuştur. Her an kötü tezahüratta bulunabilir.
Bu çerçevede ligin ikinci yarısı hem Başkan, hem Denizli, hem de Yusuf için hayatî önem taşıyor. Hani ne derler “Ya olacak, ya olacak” başka yolu yok. Yok değil tabi var, nedir o? Yukarıda sayılanların sahneden çekilmesi.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.