Meçhule doğru
Mustafa Kutlu - SporYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 24/03/2009, Salı • Yeni Şafak Haber Merkezi
Ligin altı da üstü de bilinmezlik içinde. Hemen her hafta “Böyle bir sezon görülmedi” diye yazıyoruz.
Her an her şey olabilirmiş gibi. Her yerde şaşkınlık, kararsızlık, biraz da karamsarlık.
Karamsarlık öteden beri sürüyor. Öteden beri futbolumuz kalite kaybediyor. Bu durumun başlıca sebebi yönetim anlayışıdır. Kültürel, sosyal sebepler de sıralanabilir.
Meselâ oldukça gelişmiş bir sosyal hayatın yaşandığı, gelir seviyesinin bayağı yüksek olduğu Türkiye''nin üçüncü büyük kenti İzmir''in Süper Lig''de takımı yok; buna mukabil geçen seneyi de dahil edersek 59 haftadır lider olan Sivas. Bu durumu nasıl açıklamalı. Derin tahlillere girmeksizin kestirmeden şu söylenebilir: Sivas''taki futbolcular kendilerini dağıtmıyor, futbola odaklanıyor, takım iyi yönetiliyor, isabetli transferler yapılıyor ve en önemlisi yürekten oynayan bir ekip oluşuyor.
Fenerbahçe ve Galatasaray''a bakalım. Üç büyüklerin bu zirveye oynayan iki ekibi de sanki şampiyon olmayı istemiyorlarmış, sanki lige havlu atmışlar gibi, bir isteksizlik, bir ciddiyetsizlik, bir vurdumduymazlık içindeler. Fenerbahçe''nin Kocaeli ve Bursa mağlubiyetleri fotokopi gibi. Aragones zaten bir “takım” kuramadı. Garip bir yorumla herşeyi Alex''in varlığına veya yokluğuna bağlıyorlar. Bu çok yanlış bir tutum. Fenerbahçe bütün hatları ile dökülüyor. Lugano, Alex, Gökhan Gönül gibi bir kaç oyuncu dışında bu takıma mutlaka “sil baştan” yapmak radikal değişikliklere gitmek gerekiyor. İşin garip tarafı şurada. Bu kadar puan kaybetmiş bir Fener yine de 25. hafta sonu liderin altı puan gerisinde. Yani “Her an her şey olabilir.”
Galatasaray trajik bir biçimde UEFA Kupası''na veda etti. Bu veda ile beraber ligi de bıraktı diyebiliriz. Yoksa on kişi kalmış, hatta dokuza düşmüş Eskişehirspor''a yenilmezdi. Lincoln problemi, Meira''nın gidişi, takımın çok başlı bir yönetim ile kaos yaşaması Galatasaray''ı da darmadağın etti. Oysa bir iki ay öncesinde bu takım şampiyonluğun en güçlü adayı idi.
Trabzon altı maçta on üç puan kaybetti. Hâlâ üçüncü sırada. İşte benim “şaşkınlık hali” dediğim budur.
Zirveye oynayan takımlar (Belki biraz Beşiktaş hariç) yönetimleri, futbolcuları, hatta taraftarları ile şampiyonluğa inanmıyorlar. Bu motivasyon eksikliği hangi maçın hangi neticeyle sonuçlanacağını gölgeliyor. Meçhul olan budur. Hatta kahvehane ağzı ile söylersek “Kimin ne yaptığı belli değil.”
Alt sıralarda ise Kocaeli destan yazıyor. Antalya bir galibiyet ile beş basamak yükseliyor, Hacettepe hariç hâlâ 7-8 takım kendini düşme potasında görüyor.
Hani sezon sonu yaklaşıyor ya, futbol konuşanlar doğal olarak hangi takımın şampiyonluğa daha yakın olduğunu soruyor, tartışıyor. Yukarıdan beri sıraladığımız sebepler yüzünden bence kalan maçlara bakarak yapılacak her tahmin boştur.
Sivas hariç Süper ligin istikrarı kaybolmuştur. Dengelerin dağıldığı bir ortamda bir takıma şans tanımak ancak zar atmaya benzer.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.