Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Aziz Yıldırım''a bakarsanız Fenerbahçe''nin kadro olarak hiçbir eksiği yok. Hatta Süper Ligimizin en iyi kadrosu. Futbolcuların alacakları ödeniyor, onlara taraftarla beraber çok iyi davranılıyor. Yani bir elleri yağda, bir elleri balda.

Burada şu soru akla geliyor: Un var, yağ var, şeker var. Peki helva nerede?

Soru ile beraber bakışlar Aykut Kocaman''a çevriliyor. Aykut gerek futbolculuğu, gerek hocalığı, gerek kişiliği, kültürü ve duruşu ile futbol camiamızın hemen tamamından tam not almış bir hocadır. Bu sebeple Fenerbahçe''nin başına getirilmesini kimse yadırgamadı, hatta isabetli buldu.

Demek ki bir “güven duygusu” uyandırıyor.

Ancak ilk yarı sonunda Fenerbahçe''nin karnesine baktığımızda bu “güven duygusu”nun kaybolmasa bile çok yara aldığını söyleyebiliriz. Doğrusu yapılan transferlerle beraber “evdeki hesap çarşıya uymadı” diyebiliriz.

Fenerbahçe öncelikle Avrupa kupalarına bir “umuda yolculuk” beklentisi ile çıktı. Young Boys ve Paok maçları büyük hedeflerin, umutların, beklentilerin kaybedildiği karşılaşmalar oldu.

Fenerbahçe''nin bu yılki Avrupa macerası tam bir “düş kırıklığı” ile sonuçlanmıştır.

Aykut bu takımı koşan, mücadele eden, ileride basan, kondüsyonu yüksek hemen her hocanın istediği kıvama getirmek arzusundaydı. Ancak yıllardır durarak oynayan, çok yan pas yapan, yardımlaşma alışkanlığı olmayan, serbest vuruşlara umut bağlamış neredeyse “paslanmış” bu ekibi toparlamak o kadar kolay değildi. Bu sebeple Aykut''un Fenerbahçe''de yapmak istediği “devrim” henüz neticeye ulaşmadı. Takıma bir “deplasman fobisi” bulaşmıştı. İstanbul dışında sadece Konyasporu yenmiş, 4 mağlubiyet bir beraberlik almıştı. Bu sakil durumun da tamir edilmesi gerekiyordu. Takım henüz bir “ruh” kazanmadan Türkiye Kupası''nda da dar boğaza girdi.

23 resmi maç oynayan Fenerbahçe 10 galibiyet 8 yenilgi 5 beraberlik almış. Attığı 40 gole karşılık 21 gol yemiş. Yani neredeyse galibiyeti ile mağlubiyeti eşit. Bu tablo bir büyük kadroya, bir büyük takıma, bu futbolculara ve bu hocaya yakışmıyor. Demek ki takımdan verim alınamıyor. Bu “verim” konusu önemlidir.

Çok meşhur futbolcular alır, çok iyi bir kadro kurarsınız ama bu kadrodan verim alamazsınız. Üzerinde durulacak konu budur. İyi bir futbolcu olan Niang ilk altı maçta 7 gol atmış, son 8 maçta gol sayısı ikiye düşmüş. Bunda sakatlığının rolü var ama çabuk toparlanması gerekiyordu.

Bizim inancımız da Aziz Başkan gibidir. Fener kadrosu Süper Lig''de başarılı olmak için yeterlidir. Belki Emre''nin yanına oyunu iki yönlü oynayabilen bir eleman (Mesela Trabzon''lu Selçuk gibi biri), bir de her açıdan gönülsüz duran Santos''un değişmesi. Bunlar da önemli değil. Takım öncelikle bir özgüven kazanmalı, “takım oyunu” oynamalıdır. İlk iki hafta, yani Antalya ve Trabzon maçlarını alırsa “umuda yolculuk” devam eder.

Bunları kaybederse seneye ya “sil baştan” yapacak; yahut Aykut''un başlattığı “devrim”in tamamlanmasını bekleyecek.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...