Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Bu yıl MÜSİAD için sinevizyon metnini kaleme alırken çok sıkıntı çektim. En az 15 yıldır bu seçkin camia vasıtasıyla kamuoyuna verebileceğim bütün mesajları verdim. Birkaç yıldır, "artık yeni metinleri genç arkadaşlar yazsın, bakın ben kendimi tekrar etmeye başladım" desem de, yakamı kurtaramadım. Bu yılın metni için tuttuğum notlar dağınık masamda iki aydan fazla bekledi.

Derken malum kapatma davası açıldı ve ben bilgisayarımın başına geçtim. Aşık Veysel''den ilhamla aşağıdaki metni yazdım. Sinevizyonu seyredenlerden o kadar tebrik ve teşekkür mesajı aldım ki, ciddi bir sosyolojik vaka olarak incelenmeye değer!

Allah birdir peygamber hak

Rabb-ül âlemindir mutlak

Senlik benlik nedir bırak

Söyleyim geldi sırası

Kürdü Türkü ne Çerkezi

Hep Adem''in oğlu kızı

Beraberce şehit gazi

Yanlış var mı ve neresi

Veysel sapma sağa sola

Sen Allah''tan birlik dile

İkilikten gelir bela

Dava insanlık davası.

Evet, dava insanlık davasıdır. Hak ve özgürlük davası. Yaşama ve yaşatma Davas. Türk Milleti bin yıldır Avrasya''da yaşatma aşkıyla yaşıyor.Türk Milleti bin yıldır haksızlık ve hukuksuzlukla savaşıyor. Fakat bu yüksek irâde bugün bir takım küçük beyinlere sığmıyor, küçük kafalardan taşıyor. Türk Milleti bunlara aldırmıyor, önüne konan her engeli aşıyor…

Toplumlar 3 Ö ile yükselirler: ÖZGÜVEN, ÖZGÜRLÜK ve ÖTEKİLEŞTİRMEME. Bir insan topluluğunu MİLLET haline getiren ana faktör ÖZGÜVENdir. Kendine güvenmeyen, hep başkalarını maddî veya manevî değer kaynağı olarak gören toplumlar, tarihsel gelişimin aktif öznesi olamazlar. Özgüvenden yoksun kişiler nasıl başkalarına bağımlı yaşarsa, özgüvensiz toplumlar da ancak tarihin malzemesi olurlar.

Özgüven, ÖZGÜRLÜK olmadan gerçekleşmez. Tabuların egemen olduğu bir korku toplumunda, insanlar ne kendilerine güvenirler, ne de birbirlerine.Güvensiz insanlar birbirlerini aşağılar, moda deyişle ötekileştirirler. Türk milletinin tarihinde "ötekileştirme" yoktur. Bin yıl boyunca bütün ırk ve inançtan insanları "hep Adem''in oğlu kızı" saymış, "beraberce şehit gazi" olmuşuzdur.

Fakat bugün nedense kara bulutlar dolaşıyor ülkemizin üzerinde. Birbirimizi ötekileştirip o kadar uğraşıyoruz ki, dünyayla baş etmeye mecalimiz kalmıyor. Kamusal alan, sanki kamuyu kafesleyen bir hapishanedir. "Devlet biziz!" pozundaki çağdışı bir aydın-bürokrat koalisyonu, milleti bir tel örgüyle çevrelemek istiyor. Ağızlarından hak, hukuk, özgürlük kelimeleri eksik olmayan bu tipleri İstiklal Marşımızın yazarı 100 yıl öncesinden haber veriyordu sanki:

Şark''a bakmaz, Garb''ı bilmez, görgüden yok vâyesi

Bir kızarmaz yüz, yaşarmaz göz bütün sermayesi.

Türkiye uluslararası alanda mesafe kat edip güçlendikçe, içerideki gerilim artıyor. Ülkeyi son 20 yılda PKK ve yüksek faiz terörünün cenderesine sokanları halk iktidardan uzaklaştırınca "vatan kurtaran aslan" kesiliyorlar. Kimse yüzlerce milyar dolarlık iç ve dış borç nasıl oluştu; kim, kime, hangi avantaları sağladı diye sormuyor. Akılsızlık çağının esafil-i Şarkı yani Doğu''nun sefilleriyiz.

Antropologlar Amazon bölgesinde bir keşif gezisine çıkarlar. Önlerinde çat pat İngilizce bilen bir yerli. Yüksekçe bir ağaca levha asarak, kaybolmaları durumunda bu ağaca doğru gelmeyi kararlaştırırlar. Bir süre sonra mırıldanmalar başlar: Kaybolduk galiba. Yerli pek bir anlam veremez. Mırıldanmalar artınca sebebini sorar. Galiba kaybolduk, derler. Yerli önce kendi bedenini yoklar, sonra beyazlara dokunur ve güler: Bakın buradayız. Buradaysak, nasıl kaybolmuş olabiliriz? Diğerleri yerliyi aşağılar: Taş Kafa! Söyle bakalım, işaret levhası nerede? Yerli rahatlar: "İşaret levhası kayboldu desenize!"

Türkiye kendi bedenine, tarihine ve dünyaya dokunarak, buradayım diyor. Doğu''nun Sefilleri, "hayır kayboldun!" diyorlar. Kaybolan kendileridir, millet ve ülke değil. BİZ BURADAYIZ!

MÜSİAD 18 yıl önce İstanbul-Mecidiyeköy''e dikilen küçük bir çınar fidanıydı. Bugün Anadolu''nun 28 şehrine yayılan; dalları budanıp Genç MÜSİAD''lar üreten bereketli bir ormana dönüştü. 18 yılda tam 4000 hünerli insan omuz omuza verdi ve MÜSİAD bugünlere geldi. Etkinlik ve organizasyonlarıyla, sadece ulusal değil, küresel bir güce dönüştü. MÜSİAD, kendi iç düzenini kurmuş insanların birliğidir. Dünyaya düzen verebilmesi için, insanoğlunun önce kendi iç düzenini kurmuş olması lâzım. Dikkat ediniz, kapitalizm küreselleştikçe, para-kredi mekanizmalarını elinde tutan küçük bir azınlığın dünyaya hükmetme iştahı kabarıyor. Buna bir de siyasî-askerî elitlerin ihtirasları eklenince, dünya nefes alınıp verilecek bir yer olmaktan çıkıyor.

Küreselleşmeyi "sonsuz kâr, sonsuz üretim ve tüketim anlayışıyla sürdürülen bir ekonominin bütün yerküreyi içine alması" olmaktan çıkarmak zorundayız. Küreselleşme medeniyetler arası faydalı bir etkileşim sürecine dönüştürülebilir. Böyle bir süreci Büyük İskender başlatmış, Osmanlılar devam ettirmişti. Kapitalist sömürgeciliğin akamete uğrattığı bu yönelişi ihya etmek temelsiz bir idealizm değil, insanoğlu ve içinde yaşadığı tabiat için bir ölüm kalım meselesidir. Türkiye bu bilinçle hiç değilse İslam dünyasını yeniden hareketlendirebilir.

İslam Dünyası: Umutla karamsarlığı, ataletle girişimciliği, derinlikle sığlığı aynı anda çağrıştıran bir terkip. Stratejik coğrafî konumu, ortak kültürü, nüfusu ve genç girişim gücüyle küresel ekonomi politiğin müstakbel aktörlerinden biri. En temel eksiği, önderlik. İlmî, siyasî, iktisadî önderlik. Müslüman toplumlar, sağlam ahlakî ilkelere bağlı önderlere sahip oldukça, hem kendileri, hem bütün insanlığı hakiki özgürleşmeye götüren kapılar açılmış olacaktır.

Kapitalizm İslam dünyasının siyasî birliğini çözdü, ama kültürel birliğini, medeniyet dokusunu çözemedi. Hayatiyetimizin temel kaynağı bu sağlam dokudur. Tarihçiler 20. yüzyıl başlarında İslam dünyasının tamamen çözüleceğini, bütün yaşama kabiliyetini yitireceğini öngörüyorlardı. Bunun aksi gerçekleşti. Müslüman nüfus bugün sadece İslam ülkelerinde değil, Batı dünyasında da ciddi bir etkinliğe sahip. İslam dünyası tanımımızı artık sadece devlet merkezli değil, medeniyet merkezli yapmak zorundayız.

Türkler, Müslüman milletlerin arasını bulabilir ve onlara da halk şiirimizin birleştirici mesajını iletebilirler:

Ey Türk sapma sağa sola

Sen Allah''tan birlik dile

İkilikten gelir bela

Dava insanlık davası.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...