Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Yılın ilk altı aylık büyüme rakamları Devlet İstatistik Enstitüsü türüfından açıklandı. Öyle görünüyor ki, ekonomide deprem zaten yaşanmış. Bunun için ayrıca yer sarsıntısına gerek yokmuş! Umarım Marmara depremi, asıl ekonomik depremin gerekçesi haline getirilmez ve alınması gerekli tedbirler bir başka bahara ertelenmez.

Ekonomik depremin özü şu: Türkiye ekonomisi 1999 yılının ilk yarısında yaklaşık yüzde 6 küçülmüş. Fakat asıl önemli husus şu: Tarımdan sanayiye kadar bütün sektörler düşüş kaydederken, finans kesimi yüzde 7.5 büyümüş! İşte asıl deprem bu! Demek ki, sanayi ve diğer kesimlerde düşüş yüzde 6''nın da üzerinde gerçekleşmiş. Finans kesimindeki büyüme, ki buna "şişme" demek daha doğrudur, küçülmeyi frenlemiş ve yüzde 6''da tutmuş. Bankacıları (ve onların partneri olan tefeci-sanayicileri) kutlamamız gerekiyor!

Berbat bir af kanununu, süper berbat olmadığı için "içine sindiremeyen" Sayın Başbakan, acaba bu altı kaval üstü şişhane ekonomik manzarayı içine sindirebiliyor mu? Böyle bir sonucu Doğu Asya/Rusya krizlerine de hamledemeyeceğimize göre, nasıl açıklayacağız? İki yıl önce adam akıllı bunalan Tayland, Malezya, hatta ayaklanma denebilecek olaylar yaşayan Endonezya gibi ülkeler bile belirli bir ferahlık ve büyümeye doğru giderken, Avrupa''nın yanıbaşındaki Türkiye''nin bu kadar beceriksiz sonuçlar alması nasıl ve neyle izah edilecektir?

Bazı fırsatçı iş çevrelerinin depremden önce, "Artık parmağımızı taşın altına sokma zamanı geldi!" tarzındaki açıklamalarını hatırlayalım. Yani biz parmağımızı sokalım, ama milletin de gövdesini, hatta başını taşın altına alalım ki, daha fazla büyüyelim, demeye getiriyorlar. Son elli yılın tecrübesi gösterdi ki, bu iş çevrelerinin büyümesi, serpilip gelişmesi, topyekün ekonomik büyüme ve gelişmeye tetabuk etmiyor. Hatta onlar geliştikçe, ekonominin dinamizmi azalıyor. Niçin?

Çünkü bu çevreler global ekonomi pastasından her geçen gün daha büyük bir pay almak yerine, sadece iç ekonomideki paylarının sürüp gitmesini amaçlıyorlar. Bunun 1990''ların başlarından itibaren artık mümkün olmadığını gördüklerinden, bu sefer kazanç kapısını imalattan finansa doğru kaydırıp, sanayicilikten tefeciliğe terfi ettiler. İlk 500 sanayi şirketinin kârları içinde faizin payının yüzde 88 olması, tam anlamıyla skandaldır. Bu faizin hemen tamamen devletten (dolayısıyla milletten) tahsil ediliyor olması ise daha feci bir skandaldır. Dünyanın hiçbir ülkesinde bu iki skandalın kahramanları başları yukarıda dolaşamazlar. Bu iğrençliği "içine sindirebilen" tek ülke Türkiye''dir. Yolsuzlukların ayyuka çıktığı Nijerya gibi ülkelerde bile bunun benzerini tahayyül etmek güçtür.

Hülasa, ekonomik depremin sorumlusu, sorumsuz siyasî yönetimlerdir. Halktan önce başka çevrelere hesap verme alışkanlığı içindeki bu siyasî yapı bir şekilde dönüştürülmedikçe, depremlerin ardı arkası kesilmeyecektir.


Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...