Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Kenan Abi''ye takılıyorum: Mustafa Kutlu''nun yazısını okudun mu? ("Zenginin malı züğürdün çenesi", Yeni Şafak, 22 Şubat 2008.) Kim Mustafa Kutlu, senin gibi iktisat hocası mı? Zenginin malı hakkında yazdığına göre…

Hayır, diyorum. Türkiye''nin en büyük hikâyecisi. Hem de Erzincanlı. "Yapma yahu? Erzincanlıların sesi yanık olur. Zenginlere çatıyor mu yoksa?" Kenan Abi, çalışıp da zengin olmamışları pek adamdan saymaz. Çay bile ısmarlamaz. "İşleri güçleri laf. Taş üstüne taş koymak lazım arkadaş. Bu dünyanın düzeni böyle. Ya bir iş yapacak, ya bir işe yarayacaksın. Laf yok!"

Mustafa Kutlu diyor ki, Türkiye''de 22 bin süper zengin var. Servetlerinin toplamı 100 milyar dolar. Fakat bu paranın üçte ikisini ülke dışında tutuyorlar. Malûm, "burası Türkiye. Bir bakarsın tank sesiyle uyanmışız. Para kolay kazanılmıyor (Diyorlar). Kolay muhafaza edilmiyor (Diyorlar). Kolay yönetilmiyor (Diyorlar). Bütün bu sebepler yüzünden ''her ihtimale karşı'' diyorlar."

"Kim diyormuş, ben mi? Benim o kadar param yok ki dışarıda tutayım!" Kızma Kenan Abi, senden değil, süper zenginlerden söz ediyoruz. Sen daha şirketin için çalışma safhasındasın. Şirketinin senin için çalıştığı safhaya gelemedin!

Kenan Abi kaşlarını çatıyor çatmasına ama içine de bir kuşku tohumu düşüveriyor. "Bana bak Ağrılı! Erzincanlıyla el ele bana komplo mu düzenlediniz? Malatyalı böyle oyunlara gelmez. Ne demek şirketin bana çalışması? Tabii ki elim ayağım tutuncaya kadar şirketim için çalışacağım."

Kelime kelime tekrar ediyorum: Elin ayağın tutuncaya kadar şirketin için çalışacaksın, öyle mi? Peki bu, akıllılık mıdır? İnsanın aktif iş hayatı diyelim elli yılsa, bunu şirketle fifti fifti kırışması daha iyi olmaz mı? Yani sen 25 yıl şirkete çalış, şirket de 25 yıl sana çalışsın.

Hayret, Kenan Abi gülümsüyor! Onu böyle yakalamak son derece nadirdir. Sanki pınarın başındayız da, birazdan "karpuz peynir ekmek" yiyeceğiz. Açıklamaya devam ediyorum: "Kenan Abi, büyük para çalışarak kazanılmaz!" Bu sefer gerçekten kaşlarını çatıyor: "Çalıp çırpmak mı lazım?"

O başka, diyorum. Tabii ki bu dünyada çalıp çırparak süper zenginler arasına girenler de var. Orada ne kadar kalırlar bilemem. Ben normal yollarla zenginleşmekten söz ediyorum. Çalışarak, akşama kadar koşturarak biraz para yığarsın belki, ama zengin, hele hele süper zengin olamazsın.

Merakı derinleşiyor. Bak, diyorum, bi demli çayı hak ettim değil mi? "Sen beni daha fazla merakta bırakma, ben sana kahve bile ısmarlarım" diyor. Devam ediyorum: Çalışan değil, çalıştıran kazanır. Süper zenginler üç şeyi "çalıştırmayı" bildikleri için çok kazanıyorlar. Bunların ilki kafadır. Kafayı çalıştıracaksın. Sadece bedeni yormakla ancak geçim sağlanır. İkincisi, parayı çalıştıracaksın. Üçüncüsü, insanları çalıştıracaksın.

"Biz bunların hepsini yapmıyor muyuz arkadaş? Hamdolsun kafam hâlâ iyi basıyor. Paramı işime yatırıyorum. Tefecilik mi yapayım? Elimin altında beşyüz kişi çalışıyor. Daha ne olsun?"

Kahveden bi yudum alıp devam ediyorum. Kızma Kenan Abi. Sen sordun, ben de cevap vericem. Sen bunların her üçünü de yapıyorsun, fakat eksik yapıyorsun. Yahut yapıyor görünüyorsun. Kafan "eski sisteme göre" iyi çalışıyor, paranın burnu iyi koku almıyor, adamların ise "çalışıyor gibi" yapıyorlar. Nerden mi biliyorum? Karine yoluyla. Böyle olmasaydı, sen de süper ligde oynardın.

Aziz okuyucu! Bak, Mustafa Kutlu iktisat analizi yapmaya başlayınca, ben de fırsattan istifade hikâye yazmaya başladım. Kenan Abi''yi nasıl ikna ettiğimin hikâyesini haftaya okuyacaksın. Mevzû derin.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...