Devlet olmak

Okuyucuya Ankara''dan neler aktarmalı, neler söylemeli. Önemli bir karar arefesinde Cumhuriyet Başsavcısı''yla, bilmem hangi konu üzerinde Alaaddin Çakıcı ile yahut da bir büyük ihale öncesinde Korkmaz Yiğit''le, Kamuran Çörtük''le görüşen bir eski Başbakan''dan mı sözetmeli.

Yoksa hukukun siyasallaştırılması anlamında akıllara durgunluk veren örnekler sergileyen "adalet" mensuplarından mı?

Seçimler ertelenir ya da ertelenmez. Hükümetler kurulur, düşürülür.

Ama bir Cumhuriyet Başsavcısı ile ilgili böylesine ciddi iddialara sağır olan bir medyadan, görmezlikten gelen bir siyasetten kimseye hayır gelmez.

Bu konuyla ilgili iddiaların üzerine, seçim ya da başka birtakım kaygılarla yatmak, zaten tahrip olan bünyeyi ölüme terketmektir.

Seçimlerle ilgili gerçekler artık ortadadır.

18 Nisan''da seçim yapılsa bile, bunun kısa sürede yine bir seçimi Türkiye''nin önüne getirip koyacağı daha şimdiden söylenebilir.

İttifakların gerçekleşmediği, en az iki büyük partinin barajı aşamayacağı bir seçimin ne kadar büyük bir kitleyi temsil dışı bırakacağı da.

Ama tüm bunlara rağmen 18 Nisan''da iki seçimin bir arada yapılması, gerginliği azaltacak bir gelişme olarak da değerlendirilebilir.

Peki, ya daha ufukta görünmeyenlere ne demeli.

Seçim arefesinde HADEP''le ilgili kapatma davası açıp, Türkiye''nin belli bölgelerinde kitleleri bu parti etrafında kenetlemenin getireceği sonuçları bakalım kim nasıl taşıyacak.

Aylar önce siyasi parti liderlerini çağırıp "HADEP''in durumu ne olacak?" diye soru yönelten devletin zirvesinin, şimdilerde doğrudan bu parti aleyhinde konuşmalar yaparak bu "kenetlenme projesi"ne su taşımasına ne demeli acaba.

Dikkatlerimizi patlayan bombalara yöneltmişken, PKK sonrası Kürt hareketinin siyasete yaptığı yatırımları görmek kolay olmuyor elbette.

Hele bütün bunlar devam ederken, ipe sapa gelmez iddialarla, siyaset dışı bırakılmak istenen bir diğer eski Başbakan''a yapılanları anlamak ise mümkün değil doğrusu.

Boğazına kadar çamura batıp da hâlâ kuyruğunu dik tutmaya çalışanlardan hesap sorulamazken, hangi bağ bu ülke insanlarının adalete, Meclis''e, hepsinden öte devlete olan güvenini sağlayacak.

Devlet olmak zor iştir.

Devlet olmak haysiyet sahibi olmaktır. Haysiyet sahipleri, zarafete mahkumdur.

Bir imparatorluk geleneğine sahipken, "bedevi" gibi davranma hürriyetiniz olamaz.

Sadece "terfi" ettirirken değil, "azl" ederken ortaya koyduğunuz uslub, sizin "asl"ınızdır.

Kudret sahibine yakışan, "küstahlık" ve "tehdit" değildir.

Bu nasıl bir terazidir ki, bir kefesine millet sevgisini, hizmet aşkını, hepsi bir yana neredeyse nesli tükenmiş bir Osmanlı beyefendisini koyarsınız da, öbür kefesinde kan deryasında yüzen bir hırpani oturur.

Eğer nice asırlık bir gelenek bize, hiç olmazsa "tasfiye"nin adabını öğretememişse neye yarar.