Dünkü yazımızda Pakistan''daki darbeden söz ederken, ülkenin, Türkiye gibi kötü bir kılavuz seçtiğini söylemiştim. Bir tahmindi, doğru çıktı. Sabah gazetesi, "Müşerref Paşa''nın" Ankara''da 6 yıl yaşadığını, iyi Türkçe konuştuğunu yazıyor. Pakistan Genelkurmay Başkanı''nın, başta 27 Mayıs olmak üzere, bizdeki darbelerden etkilendiği muhakkak. Üstelik vatandaşın tepkisi veya tepkisizliği de, her iki ülkede birbirini andırıyor. İşler siyaseten kötü gitti mi, memleketi "inkırazdan", uçurumun kenarından kurtarmak için, gelsin silahlı kuvvetler!
Avrupa Birliği Komisyonu, Türkiye''ye, adaylık statüsünün verilmesini talep ederken, müzakerelerin başlamasını bazı şartlara bağlıyor.
Bu şartların en dikkat çekeni şüphesiz, "Milli Güvenlik Kurulu''nun siyasi hayattaki ağırlığının dengelenmesi"
Tam bir diplomatik dil kullanılmış. "28 Şubat süreci nihayete ersin. Milli Güvenlik Kurulu''ndaki askeri dayatmalar son bulsun" demiyorlar. Terbiyeli bir kılıf içinde sunuyorlar şartlarını: "Milli Güvenlik Kurulu''nun siyasetteki ağırlığı dengelensin"
Arkasında ordunun gölgesi olan taşeron hükûmetlerin sürüp gitmesini kabul eder mi hiç Avrupa?
Geçtiğimiz günlerde Işık Üniversitesi''nin açılışına gitmiştim. İlk dersi, emekli Orgeneral Çevik Bir verdi. Fevziye Vakfı Selanik''te, Dilberler, Mısırlılar ve İpekçiler tarafından kurulmuş. Sonra öztürkçe bir ifade ile Işık olarak adı değiştirilmiş. Şeref misafirleri arasında, Necdet Uruğ ve Necdet Öztorun Paşalar, İstanbul Üniversitesi rektörü Kemal Alemdaroğlu da bulunuyordu. Başörtülü kızları "ikna uzmanı" Nur Sertel de en ön sıradaydı.
"Çağdaş konuklar" için 10''uncu Yıl Marşı''nı okurlar diye ödüm koptu ama, korktuğum başıma gelmedi.
Çevik Bir, soğuk savaş sonrası savunma stratejilerini anlatan ve Türkiye''nin öneminin altını çizen güzel bir konuşma yaptı. Konuşmasının sonunda, mutlaka, hatta taviz vermeyi bile göze alarak Avrupa Birliği''ne girmemiz gerektiğini söyledi.
Şu çelişkiye bakınız:
Bir yandan Avrupa Birliği, "Milli Güvenlik Kurulu''nun siyaset üzerindeki etkisi azalsın" tavsiyesinde bulunuyor. Kibarca, "Askerin siyasetteki gölgesi kalksın" demek istiyor.
Diğer taraftan, 28 Şubat''ta ön plana çıkan bir paşa, her türlü tavizi verme pahasına Avrupa Birliği''ne girme gereğinin altını çiziyor; ama en büyük engelin, öncülüğünü yaptığı "vesayet rejimi" olduğunu fark edemiyor.
Geçtiğimiz yıl, Türk Alman gazetecileri seminerinde, Dr. Theo Sommer, "Batı Avrupalı gözüyle Kemalizm" adını taşıyan bir bildiri sunmuştu. Bu bildiride, Türkiye''nin Avrupa Birliği''ne girişinin baş şartı olarak, rejimin askeri karakterinin değişmesi gerektiğini söylemişti. Dr.Theo Sommer, yukarıda işaret ettiğimiz çelişkiye de şu cümlelerle değinmişti:
"Beni şaşırtan, Türkiye''nin Avrupa Birliği''ne girişinin en şiddetli müdafilerinden olan Türk generallerinin, devlet içinde devlet olmak konusundaki ısrarlarının, Avrupa Birliği''ne tam üyelik yolunda en büyük engeli oluşturduğunun farkına varamamalarıdır."
Hamburg''ta çıkan Die Zeit gazetesinin yazarlarından olan Dr. Theo Sommer, sanki aylarca öncesinden bugünü haber verir gibiydi meslektaşlarına:
"Aldanmayınız ve aldatılmaya izin vermeyiniz. Türkiye''nin yakın tarihte Avrupa Birliği''ne girişini engelleyen konu, ülkenizin Müslüman olması değildir. Türkiye''nin Avrupa Birliği''ne girişini zorlaştıran, Türk Silahlı Kuvvetleri''nin sürüp giden egemenliğidir. Buna kendinizi hazırlamalısınız. Bu konuda bir tartışma olacaktır. Avrupa, Türk generallerine yer açmak için kendi anlayışını değiştirmeyecektir. ...En son darbeden sonra (12 Eylül''ü kastediyor) generaller arkalarında öyle bir Anayasa bıraktılar ki, bu onlara devletin iktidar yapısı içinde önemli bir yer sağladı. Özellikle son iki yılda, bu kurulun, çok somut, çok yoğun ve kesin bir biçimde, ülkenin politikasına müdahalede bulunduğunu yaşayarak gördük. Askerler gerçi kışlalarına geri döndüler ama önemli konularda dizginleri hep ellerinde tutmaktalar."
Avrupa Birliği Komisyonu''nun, Aralık 1999''da toplanacak olan Helsinki zirvesi için hazırladığı raporda, Türkiye ile müzakerelerin başlaması için ortaya koyduğu şartlar aslında yeni değil.
Avrupa Birliği Komisyonu''nun hazırladığı Ekim 1998 raporunda da, insan hakları ihlâllerinin yanı sıra, Silahlı Kuvvetler''in sivil denetim altında bulunmamasına, askerin Milli Güvenlik Kurulu''nda oynadığı öncelikli role dikkat çekiliyordu. Aynı raporda, Tayyip Erdoğan''ın mahkûmiyeti eleştirilirken, "Seçilmiş politikacıların, şiddete başvurmadan düşüncelerini ifade etmelerine imkân bırakılması gereği" vurgulanıyordu.
Nuh Mete Yüksel''in fezlekesine, Meclis Başkanı Yıldırım Akbulut''un verdiği cevap, tam da Avrupa Birliği Komisyonu''nun Türkiye raporunun açıklandığı güne denk geldi.
Savcı Yüksel, FP''nin İstanbul Milletvekili Merve Kavakçı''nın dokunulmazlığının kaldırılması talebiyle, Adalet Bakanlığı''na başvurdu. Adalet Bakanlığı kanalıyla bu talep Başbakanlığa, oradan da Meclis Başkanlığı''na iletildi.
Meclis Başkanı Akbulut, Merve Kavakçı''nın milletvekili olmadığı, dolayısıyla dokunulmazlığının bulunmadığı cevabını verdi.
Oysa, fezleke yazdığına göre Nuh Mete Yüksel, Kavakçı''nın dokunulmazlığa sahip olduğunu kabul ediyor. Adalet Bakanlığı ve Başbakanlık da, talebi, Meclis Başkanlığı''na intikal ettirirken, Kavakçı''nın İstanbul Milletvekili olduğunu zımnen onaylıyor.
Peki Meclis Başkanı Yıldırım Akbulut''un dayanağı ne? Kavakçı''nın vatandaşlığının kaybettirilmesi.
Merve Kavakçı''nın vatandaşlığının tamamen keyfi bir biçimde kaybettirildiği ve konunun yargıda olduğu bir tarafa bırakılsa dahi, milletvekilliğinin otomatik olarak düşmesi söz konusu değil.
Yüksek Seçim Kurulu''nun kararı, bu iddiamızın dayanağını oluşturuyor.
Yüksek Seçim Kurulu, Bakanlar Kurulu''nun 13.05.1999 günlü 99/12827 sayılı kararı üzerine toplandı ve Kavakçı''nın milletvekilliği meselesini görüştü. Kurul, Kavakçı''nın -vatandaşlık kaybı dolayısıyla- seçilme yeterliliğinin kaybı genel seçimlerden sonra gerçekleştiği için, milletvekilliğinin düşürülme görevinin Anayasa''nın 84''üncü maddesi ışığında Türkiye Büyük Millet Meclisi''ne ait olduğunu belirtti.
Yüksek Seçim Kurulu''nun 17.05.1999 tarihli kararında, 7 üye oy birliği ile Kavakçı milletvekilidir, ancak Meclis tarafından milletvekilliği düşürülebilir kararını verdi ve durumu Meclis Başkanlığı ile Başbakanlığa bildirdi.
Buna rağmen Yıldırım Akbulut, Merve Kavakçı''yı önce özlük haklarından mahrum bıraktı; şimdi de Nuh Mete Yüksel''e teslim ediyor.
Avrupa Birliği, seçilmiş politikacılar konusunda Türkiye''yi uyarıyor.
Buna rağmen, o makama kısmen de olsa FP''li milletvekillerinin oylarıyla seçilen Akbulut keyfilikte ve yasa dışı davranışlarda direniyor.
"Ona oy verdim, ellerim kırılsın" demeyeceğim çok şükür; çünkü ben oyumu son turda, MHP''li Sadi Somuncuoğlu için kullanmıştım.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.