Ecevit balonu

Seçimlere çok az bir zaman kalmasına rağmen politika halâ kızışmadı. Bundan dolayı yakınanlar var; tabii zil takıp oynayanlar da.

Politikanın kızışmamasının sebebi meydanda, Parlamento kapalı. 55''inci hükûmetin sorumluları, Ecevit ve Yılmaz, rakiplerinin karşısına çıkıp tartışmak yerine, "çanakçı" gazetecilerle konuşmayı tercih ediyor. Bu durumda elbette politika kızışmaz.

Liderleri sorgulayan gazeteciler, sadece "çanakçılık" değil, aynı zamanda yıkama, yağlama, parlatma, cilâlama gibi görevleri de üstlenmiş durumda.

İşte bu yüzden, seçimlere iki hafta kala, siyaset tatsız. Çünkü tartışma yok. Sorgulama yok.

Türkbank ihalesindeki yolsuzluk... RTÜK yasasına rağmen elektrik dağıtım santrallerinin Kartel''e peşkeş çekilmesi... Sırf Koç Üniversitesi''nin inşaatına imkân vermek üzere, Sarıyer mücavir alanın Bahçeköy belde belediyesine bağlanması. Karadeniz Sahil Yolu ihalesine katılan 15 müteahhit firma arasında işin paylaştırılması. Şişli Belediyesi''ndeki yolsuzluklar. Başörtüsü zulmü. İmam Hatip mezunlarının üniversitelere devam etmesini zorlaştıran puanlama sistemi. 15 yaşından küçük çocukların Kuran kurslarına gitmelerine konulan yasak.

Bu konular, ilk aşamada aklımıza gelenler. Ama hiç birini ne Ecevit''e, ne de Yılmaz''a sorma imkânı var.

Gazeteler bazı köşe yazarlarını veyahut sanatçıları, sözde nabız yoklaması için Türkiye''nin dört bir yanına gönderdi. Bakıyorsunuz, hepsi aynı havayı yansıtıyor: Konya''da bile DSP yükseliyor!!!

Belli ki, 28 Şubat merkezi bu kararı verdi; yandaş basın propaganda işini üstlendi. Sessiz çoğunluk ise cevap vermek için, herhalde seçim sandığını bekliyor.

Ecevit bir geçiş döneminin (üç ay gibi kısa bir dönemin) başbakanı olabilir. Ama, bu duraganlıkla önümüzdeki beş senenin yükünü taşımaya kalkışırsa, milletçe olayların altında kalırız. Hepimize yazık olur.

"Ecevit çok başarılı" diye onu göklere çıkaranlara sormalı: "Neresi başarılı?"

Apo''yu kim yakaladı?

Apo''nun yakalanmasının tamamen Türkiye''nin dışında cereyan ettiği iyice ortaya çıktı. Bu işin arka planında Amerika olduğu biliniyordu. Hatta operasyonda Mossad''dan yararlanıldığı dahi tahmin ediliyordu.

Evet ABD ve İsrail işin içindeydi, ama bizimkiler de en azından Kenya''da bölücü başını yakalamaya yönelik ufak da olsa, bir faaliyet içine girmiştir diye tahmin ediyorduk.

Sonradan Frankfurter Allgemiene Zeitung adlı ünlü Alman gazetesi yazdı. Meğer, Mossad ajanları tarafından tuzağa düşürülüp "paket" haline getirilen Apo''yu, bizim ajanlar, Cavit Çağlar''ın uçağı ile, Kenya havaalanından değil, İsrail''de teslim almışlar. (29 Mart 1999- Yeni Şafak- Taha Kıvanç)

Böylece Bülent Ecevit''in, o suskun halinin de, alçak gönüllülüğünden değil, gerçeği gizleme çabasından kaynaklandığı ortaya çıktı.

Türk milleti, hakikati öğrenmeli. Gerçekten Apo''yu İsrail''de Mossad''dan mı teslim aldık?

Efendim, seçimlere beş kala halâ depolitizasyon var. Elbette olur, Gerekli soruları sormaz, liderlerin tartışması için zemin yaratmaz, aksine yıkama yağlama faaliyeti içine girerseniz, halkın siyasete ilgisi kalmaz.

Bir mizah yazarı olsam siyasi oyunumu, Banu Alkan''ın "Neremi neremi" şarkısı üzerine kurardım.

Bülent Ecevit, halkın bu yakın ilgisinden şaşkın, neresini beğendiklerini öğrenmek istiyor:

- Neremi neremi?

- Apo''yu yakalayan Mossad''ını, CIA''ni

- Neremi neremi?

- Yılmaz''ın kabahatlerini görmezden gelen gözlerini

- Neremi neremi?

- Düzen bekçiliğini!

- Neremi neremi?

- Büyük sermaye yandaşlığını.

Apo şu veya bu şekilde yakalandı. Sonraki gelişmelere bakınız:

ABD Kuzey Irak''ı, İncirlik''ten uçakları havalandırmak suretiyle bombaladı durdu. Türkiye suskun kaldı.

Bir ara, adı Saddamcı''ya çıkacak kadar özgün bir dış politika yürüten Ecevit, bombalara hiç tepki göstermedi.

Evet Apo yakalandı. Ama yurt içinde girişilen bir kaç terör eylemi yüzünden, turistik tesisler kan ağlıyor. Türkiye, PKK''nın Avrupa''da estirdiği propagandaya mukabelede bulunamadı. Tur operatörleri, Türkiye''de kan gövdeyi götürüyor zan''ıyla, bütün rezervasyonları iptal etti.

Apo yakalandıktan sonra, Pişmanlık Yasası çıkmalıydı. Küskünler hareketi bu zemini yarattı. Pişmanlık Yasası çıksa belki dağdaki eşkıya teslim olacaktı. Ama Ecevit bu imkândan da yararlanamadı.

56''ncı hükûmetin, Güneydoğu''da yaraları sarmak için açtığı paket 50 trilyon lira. Oysa 1 günde rantiyenin faizine ödenen para 31 trilyon lira. Paket açıldı; miktarı da az. Buna rağmen, o istikamette hiç bir faaliyet göze çarpmıyor.

Ecevit hiç bir icraat yapmıyor. Yapmadıkça alkışlanıyor.

- Neremi neremi?

- Mavi gömleğini. Beyaz güvercinini.

Almanya Cemalettin Kaplan''ı tutukluyor. Bizim basın Ecevit''i alkışlıyor. Med TV 21 gün yasaklanınca gene Ecevit''in başarısı övülüyor. Neredeyse Sırpların NATO tarafından bombalanması bizim başbakanımızın dış politika dehasına bağlanacak.

Dikkat edin, Ecevit''te ses yok, görüntü var. Hareket de yok. Çözüm de üretilmiyor.

Turizm kan ağlıyor... Hani tedbir?

Seçimden sonra, dindarları çevreleyen mengene daha da sıkıştırılacak. Baksanıza, Hikmet Sami Türk gibi DSP''nin demokrat bir bakanı dahi, "Savcıyı ve Genelkurmay''ı ikna etmeden TCK''nın 312''nci maddesini değiştiremeyiz" şeklinde konuşuyor. (28 Mart 1999 - Sabah - Nuriye Akman ile röportaj)

Bir kaç hafta Apo manşetlerdeydi. Şimdi Kosova manşette. Ve Türkiye''yi turlayan köşe yazarları yazıyor: Ecevit''in havası... Ecevit''in rüzgarı. Rüzgar yelkenlerini doldurdu. Sağdan rüzgar, soldan rüzgar.

Ya Ecevit''in balonunun bu kadar şişmeye, şişinmeye dayanamayıp , 18 Nisan''da