Genç modası sona erdi

Bir zamanlar Türkiye''de, genç lider modası vardı. Tansu Çiller, Mesut Yılmaz, hatta Deniz Baykal.

Demirel''in, Ecevit''in ve Erbakan''ın geri dönme ihtimali karşısında, basınımızın seçkinleri tepki koyuyor, siyasete gençlik aşısı yapılması gerektiğini öne sürüyorlardı.

Aradan yıllar geçti, yaşlı diye istenmeyenler daha da ihtiyarladı. Her biri, 75 yaş civarında.

Bakıyorum aynı medyada, Erbakan hariç, diğer ikisi baş tacı. Oysa, laf aramızda, aralarında en dinç olanı Erbakan. Önümüzdeki 5 yıl, ülkenin kaderini 75 yaşındaki insanlara bağlamak acaba doğru mu?

Ecevit başbakan olsun, Demirel de yeniden cumhurbaşkanı seçilsin.

Tecrübeye saygımız var. Bu yüzden deneyim sahibi liderlere şans verilmesini savunageldik. Ama düşünebiliyor musunuz, beş yıl, Türkiye, 80''ine merdiven dayamış insanlar tarafından idare edilecek.

Bu kişiler çok daha gençken yasaklayacaksınız. Onlardan istifade etmeyeceksiniz. Tam istirahat etme dönemlerinde, işe koşacaksınız.

Acaba sağlıkları yerinde mi? Bu yükü kaldırabilecekler mi? Kimse bilmiyor.

Apo''nun yakalanışı, Ecevit''in DSP''sinin birinci olacağı intibaını doğurdu. Ecevit, resmi ideolojinin ümidi haline geldi. 28 Şubatçılar, kolu kanadı kırık ANAP''ın, bütün medya desteğine rağmen havalanamadığını görünce, Ecevit''in başbakanlığında bir hükûmet formülünü gündeme getiriyorlar. Mesut Yılmaz, DSP ile koalisyon kuracağını şimdiden deklare ediyor.

Böyle bir birliktelik, dindarlar üzerindeki baskının aynen sürmesine, başta medya patronları olmak üzere bütün güç odaklarının teşvik ve himaye görmesine yol açar.

28 Şubat''ın şartlandırdığı kesim, daha laik ve daha dürüst bulduğu Ecevit''e yöneliyor. Yılmaz, DSP ile peşinen bütünleşerek, farklı bir cazibe merkezi olma özelliğini kaybetti.

DSP, büyük ölçüde, ANAP''a gitmesi muhtemel kararsızlardan oy alıyor. CHP''den ziyade ANAP''tan besleniyor. Son koalisyon Ecevit ve Yılmaz''ı yakınlaştırdı. Her ikisi de 28 Şubat''ın "suç ortakları." Haydi suç ortağı demeyelim, "taşeronları."

Seçimlere bir buçuk aydan az bir zaman kaldı. Siyasi atmosfer daha öncesinde rastlamadığımız biçimde gevşek.

Tansu Çiller, farklı kesimlere hitap eden programını toplantılarda açıklamakla birlikte, basında pek yer alamadı.

Mesut Yılmaz''ın "vatandaşla sözleşmesi"ne, gazeteler yer verdi ama, vaadleri, karınca duası gibi yazıldığı için, en sabırlı insanlar tarafından bile okunamadı.

CHP şimdi üvey evlat. Artık o, "bir bölen." Galiba ülkemizin kaderine el koymak için, yaşı, biraz genç bulunuyor. 15 sene sonra, herkes, "umut" olarak onun peşine düşecektir. Biraz sabır. Fazilet ise hepten üvey evlat.

Büyük kampanyalara pek rastlanmıyor ama, bir çok partide, adaylar ve teşkilat, sesiz ve derinden çalışmalara başladı. Kimine göre, bu noktada DSP, teşkilatlanmadaki zaaflarının sıkıntısını çekecek.

Bakalım seçmen, eli sopalı bir demokrasi mi istiyor? Yoksa liberal demokrasiden mi yana tavır koyacak?

Bakalım, yolsuzluklardan bezip, dürüst bir iktidarı iş başına getirecek mi? Yoksa, Ecevit''in "namus bekçiliğine" güvenerek, onun denetim ve gözetimindeki ANAP''ı da içine alan bir koalisyonu, hazmedecek mi?

Sadece İstanbul''dan iki örnek vermek isterim: Mustafa Süzer''e ait Gökkafes, Faziletli Beyoğlu Belediyesi''nden alınıp Şişli Belediyesi''ne verildi. Yasağa rağmen bir yolu bulundu ve inşaat ANAP''ın himayesinde devam ediyor.

Sarıyer sırtlarında Koç Üniversitesi''nin, tabiatı harap ederek yapılması için, mücavir alanın ANAPlı Bahçeköy Belediyesi''ne devri de, dahil her türlü çareye başvuruldu.

DYP ve Fazilet karşı koymasalardı, RTÜK Yasası değiştirilerek, elektrik santralleri medya baronlarına verilecekti. Şu anda konu Danıştay''da. Ama seçim sonrasında, Kartel, bizzat Anavatan içine yerleştirdiği iki elemanı ile (Kenan Sönmez ve Birkan Erdal) işi sıkı sıkıya takip edecek.

Siyasi tansiyon, halâ çok düşük. Mesut Yılmaz, "Liderler arası tartışmaya çıkmam" deyince kimse onu zorlamadı. Diğerlerini birlikte çağırıp, gelmeyenleri kaçak ilan etmedi.

Kurtköy''ün, Türkbank''ın hesabı görülmedi. Alaaddin Çakıcı''ya kaç diyen Eyüp Aşık, ANAP''ta liste başı. Beraati, büyük bir gayretle, seçim öncesine yetişti. Alaaddin Çakıcı, kimbilir ne açıklamalarda bulunacak, fakat pişmiş aşa su katar diye getirilmiyor.

Yalçın Küçük, Mesut Yılmaz''ın, 1995 yılında düzenlenen operasyondan önce, Apo''ya haber gönderdiğini iddia ediyor. Ama sesini duyuramıyor.

Seçim arefesinde, sadece Çarkıfelek ve Bay Turnike revaçta. Halkı uyarmak isteyen politikacılarımıza bir tavsiye. Mesajlarını Mehmet Ali Erbil veyahut Güner Ümit vasıtasıyla versinler.

Yoksa seçmene ulaşma imkânını pek bulamayacaklar.

"Kaç Apo kaç"... "Alaaddin hemen kaç"... "Türkbank ihalesi Korkmaz Yiğit''e"... "Kurtköy''de yolsuzluk"... "Elektrik ihalelerinde Kartel''e peşkeş."

Harf tablosunda böyle cümlelerin belirdiğini farz edin. Veyahut kulübelerden çıkan genç kızların ellerindeki kartonda...

Hafızanın nisyan ile malul olduğuna inanıp, iki üç ay öncesini unutturmak isteyenler ne hale gelir, bir düşünün!!!