İtirafçı mı, iftiracı mı?

Pişmanlık yasasının temeli bilgi almaya dayanıyor. Kanaatimizce bu şart, kanunun zaafını da oluşturuyor. Çünkü bazı "itirafçılar", yasadan yararlanabilmek için "iftiracıya" dönüşebiliyor. Gerçi kanunda yalan beyanda bulunanların 5 yıldan az olmamak kaydıyla hapis cezasına çarptırılması öngörülüyor ama, kimi PKK itirafçısının zaman içinde farklı bir terör aracına dönüştüğü, Susurluk kazasından sonra su yüzüne çıktı. Meselâ Yeşil, bir PKK itirafçısı değil mi?

Pişmanlık yasasının 6 ay süre ile uzatılması Meclis gündemine geldi.

Bu konuyu düzenleyen 4450 sayılı son yasa, 26.8.1999 tarihinde kabul edilmişti. Kamuoyunda "Pişmanlık" diye bilinen düzenleme, Apo''nun da yakalanmasını vesile bilerek, PKK''daki çözülmeyi hızlandırmak amacını taşıyordu.

Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk''ün açıklamalarına göre, 26.8.1999 tarihinden sonra, 1165 kişi yasadan yararlanmak üzere başvurdu, bunların 397''si hakkında olumlu görüş bildirildi, 127 kişinin müracaatı reddedildi. Halen 641 başvuru da inceleme safhasında.

Yukarıdaki rakamlardan da anlaşılacağı üzere, her "pişman" olan ceza indiriminden yararlanamıyor. Verdiği bilgiler değerlendiriliyor, sonra ya olumlu ya da olumsuz görüş bildiriliyor.

Türkiye, 16 yıldır bölücü terör örgütü PKK ile mücadele ediyor.

1985''te yayınlanan ilk Pişmanlık yasası, iki yıl süre için geçerliydi. Halen yürürlükte bulunan ve 1988 yılında kabul edilen 3419 sayılı yasanın bazı maddelerinde, zaman zaman değişiklik yapmak suretiyle, pişmanlık uygulamasına süreklilik kazandırıldı.

3419 sayılı yasa, 4 defa tadil edilerek, itirafçılara yeniden süre tanındı.

Adalet Komisyonu, çarşamba günkü toplantısında, itirafçılara, 6 aylık bir süre daha verilmesini kabul etti.

Adalet Bakanı Hikmet Sami Türk''ün izahatına göre, Pişmanlık yasasının tatbik edildiği 15 yıl içinde, 3497 kişi başvurdu, 2695 kişi hakkında olumsuz görüş bildirildi, 786 kişinin verdiği bilgiler yararlı görüldü. 34''ü hakkında soruşturma devam ediyor.

Pişmanlık yasasının temeli bilgi almaya dayanıyor. Kanaatimizce bu şart, kanunun zaafını da oluşturuyor. Çünkü bazı "itirafçılar", yasadan yararlanabilmek için "iftiracıya" dönüşebiliyor.

Gerçi kanunda yalan beyanda bulunanların 5 yıldan az olmamak kaydıyla hapis cezasına çarptırılması öngörülüyor ama, kimi PKK itirafçısının zaman içinde farklı bir terör aracına dönüştüğü, Susurluk kazasından sonra su yüzüne çıktı. Meselâ Yeşil, bir PKK itirafçısı değil mi?

Bingöl, Diyarbakır ve Siirt Belediye Başkanları''nın da, bazı itirafçıların beyanı üzerine gözaltına alındığı iddiası mevcut. Bu gözaltılar Türkiye - AB ilişkilerini zora sokuyor.

Pişmanlık yasası, yardım yataklık fiilini düzenleyen Türk Ceza Kanunu''nun 169''uncu maddesini de kapsıyor.

Köyde veyahut mezrada,bunu iradesi dışında gerçekleştirse dahi, PKK''ya erzak ve giyecek veren güneydoğu halkı, bölücü örgüte yardım yataklık yaptığı iddiasına muhatap kalabiliyor.

1998 yılı itibariyle, bu konuda 1160 dava mevcut. Sanık sayısı 4347. 459 mahkûmiyet verilmiş. 840 beraat.

Aynı suçtan dolayı cezaevlerinde bulunanların sayısı 10 bini aştığı belirtiliyor. (Kesin rakama ulaşamadık)

Pişmanlık yasasından, sadece bilgi verenler yararlanabileceğine göre, örgütle hiç ilişkisi bulunmayan, ama baskı altında PKK''nın ihtiyacını karşılayan vatandaşlar ne yapacak? Nasıl devletin işine yarayan bilgileri verebilecek?

Esasında Güneydoğu''ya huzur ve barış gelsin isteniyorsa, ilk adım, Türk Ceza Yasası''nın 169''uncu maddesini af kapsamına almak olmalı.

Ama burada da karşımıza Anayasa''nın 87''nci ve 14''üncü maddeleri çıkıyor.

87''nci madde, TBMM''nin af yetkisini sınırlıyor. Anayasa''nın 14''üncü maddesindeki fiillerden hüküm giyenler hariç olmak üzere, Parlamento''nun af yetkisini kullanabileceği, 87''nci maddede yer alıyor.

87''inci madde değişmeden, Türk Ceza Kanunu''nun 169''uncu maddesi kapsamına giren suçlar için af çıkarmak imkânsız. Çünkü burada bölücülük suçu işlenmiş sayılıyor.

Meclis, Süleyman Demirel''i ikinci defa seçtirmek üzere Anayasa değişikliğine gideceğine, bu gibi acil meseleleri çözmeye gayret etse ya!

Meclis''in iradesine ipotek koyan Anayasa''nın 87''nci maddesi değiştirildikten sonra, af yasası gündeme gelse, çok daha sağlıklı sonuçlar elde edilecektir.

Yazımızda, itirafın iftiraya dönüşebileceği endişesini dile getirdik. Bu defa, 6 ay için sürenin uzatılmasının sebebi Hizbullah örgütü.

Hizbullah''ın "itirafçılarının", Fazilet Partisi''ne bulaşma gayretinde olduğunu seziyoruz.

İşte Sincan''la ilgili gelişmeler.

23 Şubat tarihli Hürriyet''in manşetinde, FP''nin Hizbullah ile bağlantısının soruşturulduğu belirtiliyor.

Hizbullah''ın devlet bağlantısı herkesin malûmu. Güneydoğu''da Hizbul-kontra adını taşımasının sebebi bu.

Hizbullah, seçime karşıydı. Bu yüzden Refah''a da karşıydı.

Bir ilişkinin varlığı ispat edilemese bile, amaç, vatandaşın Faziletten kuşku duymasını sağlamak, olumsuz bir izlenim yaratmak.

Üstelik, Sincan seçilmek suretiyle, tankların yürümesine yol açan olaydan da yararlanılma gayreti seziliyor.

Oysa, Lübnan Hizbullahı ile bu Hizbullah''ın bir ilgisi yok.

Bunu ben söylemiyorum.

21 yıldır Lübnan Barış Gücü Siyasi Müsteşarı ve Sözcüsü Timur Göksel konuşuyor:

Soru: Türkiye''deki Hizbullah''ın 2 yıl sonra şeriat devleti kurmak için ayaklanma başlatacağı söyleniyor.

Göksel: O kadar ucuz mu bu iş? Bu adamların öldürdükleri arasında devlet görevlisi yok. Kendi içlerinde muhalifleri temizleyip, kendilerini sağlama almaya çalışmışlar. Böyle bir grubun 2 yıl içinde Türkiye''de silâhlı ayaklanma yapması hayalden de öte.

Soru: Lübnan''daki Hizbullah, işkence, telle boğma gibi yöntemler kullanıyor mu?

Göksel: Yok yok böyle şey. Türkiye''de hatıra çeker gibi filme alıp saklamışlar. 2 yıl sonra ayaklanmaya niyeti olan örgüt, kendi işlediği cinayeti videoya çeker mi? Bunun mantığı yok.

Soru: Lübnan Hizbullahı şeriat devletini mi amaçlıyor?

Göksel: İlk ideolojileri İslâm devleti kurmaktı. Lübnan''da 17 tane din var. Böyle bir ülkede din devletinin kurulamayacağının farkına vardılar. Bu doktrinden vazgeçtiler. Hizbullah, Lübnan''da Meclis''e girdi. 12 milletvekilleri var. Şu sıra diğer dinlerle ilişki kurmaya çalışıyorlar. İslâm devleti hedefi tamamen ortadan kalktı... 1985-86''da, denize girmek yasak, içki yasak, erkekler uzun don giyecek dediler. Kahvehanelerde kâğıt oyununu yasak ettiler. Oysa kendi taraftarları kâğıt oynuyordu. Şimdi bunları bıraktılar. Amaçları, günü geldiğinde, Lübnan siyasi hayatında istedikleri yeri alabilmek. Onlar sadece, İsrail işgaline karşı direnen bir örgütüz diyorlar.

Timur Göksel, Türkiye''deki Hizbullah''ın Lübnan''daki ile hiç ilgisi olmadığını açıkça belirtiyor.

Ama Türkiye''de yetkililer, gerçeklerin değil, demokrasinin vazgeçilmez unsurları olan partileri karalamanın peşindeler.

Psikolojik savaş sürüyor. Vatandaş şartlandırılıyor; korkutuluyor; kandırılıyor.

Şu işe bakınız: Korkmaz Yiğit''in danışmanı Güven Erkaya, Fethullah Gülen''i suçluyor. Okulları savunan Ecevit''i bile, çizmeyi aşarak eleştiriyor.

Hesap verme konumunda olanlar hesap soruyor.

Türkiye''de acaba taşlar ne zaman yerine oturacak?