"Yalanmış yeminlerin, yıllarımı geri ver"

Ordu, 28 Şubat''ı savundukça, kendisini hedef tahtası yapıyor. Recai Kutan''ın lâfı TSK''ya değil, 28 Şubat''a idi. Demirel halâ sessiz. 12 Eylül''den sonra, demokrasi mücadelesinde, Demirel''in yanıbaşdaydık. Bugünkü şartlara bakarak ona, "Yalanmış yeminlerin, yıllarımı geri ver" diyoruz.

Fazilet Partisi milletvekilleri kitap okumaya meraklı. Bir nebze boş vakit bulsa, kitaplara gömülen FP''lilerin başında, İstanbul milletvekili Azmi Ateş geliyor.

Prof. Coşkun Aktan''ın yazdığı "Kirli Devlet''ten Temiz Devlet''e" kitabını da, bana o verdi.

Eser, liberal ekonomi, demokrasi ve yolsuzluklar arasındaki irtibatı ortaya koyuyor.

Merkezi Berlin''de bulunan Uluslararası Şeffaflık Kurumu adındaki sivil toplum kuruluşunun araştırmasına göre, siyasi özgürlüklerin geliştiği ve devlet müdahalesinin sınırladığı, piyasa ekonomisine dayalı ülkelerde, yolsuzluklar azalıyor. Sözgelimi, en az yolsuzluğun olduğu, Yeni Zelanda, Danimarka, İsveç, Fillandiya, Kanada, Norveç, İsviçre, İrlanda, İngiltere, ABD, Avusturya, Belçika gibi ülkelerde demokrasi düzeyi de yüksek. Yukarıda adı geçen ülkeler 1-7 endeks sıralamasında, 1 puan alırken, Türkiye''nin demokrasi notu 5. Orta derecenin en altında.

Ülkemiz, yolsuzluklar bahsinde, 0 ilâ 10 arasında değişen endekste ise, ortalamanın hayli aşağısında, 3.21 puan alıyor.

Oysa, Danimarka''nın puanı 9.94, İsveç''inki 9.35, ABD''nin 7.61, Fransa''nın 6.66.

Yolsuzluk puanlamasında, Türkiye, 3.21 ile, Brezilya, Romanya, Tayland ve Filipinler arasında bir yerde.

"Kirli Devlet''ten Temiz Devlet''e" kitabı Türkiye''yi kısmen özgür ve boğazının yarısına kadar yolsuzluklara batmış bir konumda gösteriyor.

Kutsal devlet

Kutsal devlet... Kendilerini kutsal devlet adına konuşmaya ve topluma çeki düzen vermeye yetkili bulan, resmi zevat: sivil ve askeri bürokrasi.

Menfaatlerini pekiştirmek için bu grupla işbirliği yapan büyük sermaye ve bir kısım medya. Onlara yamanan ve millete sırtını çeviren bazı siyasetçiler.

İşte Türkiye''de hürriyetlerin önünü tıkayan, şeffaflaşmaya mâni olan bu tablo.

"Tepeden inmeciliği ve toplum mühendisliğini" tabii hakkı sayanlarla, onların önünde eğilmeyi uzlaşma sanan siyasi kapıkulları.

İrtica paranoyası

Dün de yazdık, bugün de tekrarlıyoruz.

Partiler veyahut şahıslar 28 Şubat''ı hedef alacaktır. Almaya devam edecektir. Türk Silâhlı Kuvvetleri, 28 Şubat''ı sahiplendikçe, tartışmanın tarafı haline geliyor ve yıpranıyor.

Nitekim, son münakaşayı çıkaran Recai Kutan değil.

Bir kısım medyacılar, (Ertuğrul Özkök, Güngör Mengi, Hasan Pulur, Tufan Türenç vs.) Hizbullah''ın 28 Şubat''a meşruiyet kazandırdığını ileri sürdüler. "İrtica paranoyası" suçlamalarının ne kadar hatalı olduğunun Hizbullah vahşeti ile ortaya çıktığını belirttiler.

Bu kişiler aşağı yukarı, aynı cümleleri kullanıyorlardı.

Arkadan Genelkurmay Başkanlığı''nın ilk açıklaması geldi.

Bu açıklamada, 28 Şubat kararları savunuluyor, TSK''nın irticaya karşı sürdürdüğü kararlı tutumun irtica paranoyası olarak değerlendirilmesi kınanıyor ve Hizbullah vahşetinin 28 Şubat''ta dile getirilen endişeleri haklı çıkarttığı vurgulanıyordu.

Medyanın rolü

Genelkurmay Başkanlığı''nın açıklaması ile medyacıların yazdıkları birbirine tıpatıp benziyordu.

Artık kimi kim yönlendirdi; orasını bilemeyiz.

Ama, tartışmanın çıkma sebebi, Hizbullah''ın, 28 Şubat''ın meşruiyet belgesi olarak gösterilmesiydi.

Recai Kutan, bu yüzden, grupta, 28 Şubat''ı eleştirmek ihtiyacını duymuştu. O da konuşmasında, farklı köşe yazarlarından ilham almıştı. Çünkü, basının önde gelen bir çok ismi, Hizbullah - Kontrgerilla - JİTEM - Derin devlet ilişkisine dikkat çekiyor, 28 Şubat''ı aklamak söyle dursun aksine, eleştiriyordu. Hürriyet''ten Cüneyt Ülsever, Sabah''tan Rauf Tamer Recai Kutan''ın o günkü grup konuşmasına ilham veren iki önemli köşe yazarıydı.

Demek tartışmanın hedefi Türk Silâhlı Kuvvetleri değil, 28 Şubat icraatı. Türk Silâhlı Kuvvetleri 28 Şubat''ın müdafii oldukça, ister istemez demokrasiyi zedeleyen bir münakaşa içinde bulacaklar kendilerini.

Daily News''un haberi

Dünkü, Daily News gazetesini bilmem okudunuz mu? Selçuk Gültaşlı, bir Amerikan üst düzey yetkilisinin sözlerine yer veriyor sütununda. Amerikalı diplomat, demokrasilerde, siyasi partilerin, teröre alet olmadıkça, düşüncelerini serbestçe açıklamalarının meşru olduğunu hatırlatıyor; partilerin kapatılmasına karşı çıkıyor. Genelkurmay''ın bildirisini, Hizbullah vahşetinin gölgesinde, Türkiye hassas bir dönemden geçerken yapılmış aşırı heyecanlı ve sert bir demeç olarak niteliyor.

Selçuk Gültaşlı''ya göre, Genelkurmay''ın bildirisini sadece ABD''li diplomat (öğrendiğimize göre ABD Büyükelçisi Marc Parris) eleştirmiyor. Diğer büyükelçiler de, Avrupa Birliği üyesi olmak isteyen bir Türkiye''nin Kopenhag kriterlerine uyması ve askerlerin siyasetteki ağırlığının ortadan kalkması gerektiğini hatırlattıyorlar. (Daily News - 28 Ocak 2000)

Perşembe akşamı, İngiliz sefareti, Siyasi İşler Başkanı Laurie Bristow''un yemeğine gittim. Yemek, İngiliz ordusunun üst düzey bir mensubu olan David Hayward şerefine veriliyordu. David Hayward''ın, Genelkurmay Başkanlığı''nın açıklamasını ne büyük hayretle karşıladığını bilmem söylemeye gerek var mı? Hayward, yurt dışı seyahatlerde, doğrudan kendilerini ilgilendiren konularda bile düşüncelerini ancak diplomatlar vasıtasıyla aktarabildiklerini belirtti. Elbette yurt içinde de politikayı etkileyebilecek mahiyette görüş bildirmeleri yasaktı.

Avrupa Birliği''ne girerken, hal''edilmesi gereken konuların başında, askeri, demokrasiye uygun bir konuma çekmek, sınırlamaya karşı gelenleri ise, gene demokratik mekanizmaları çalıştırarak tasfiye etmek geliyor.

Ama nasıl! Bütün siyasi partiler ve medya sermayesi, böylesine teslimiyetçi iken, devleti inek gibi sağmalarına imkân veren bu düzenin devamını istikrarın tek yolu gibi gösterirken, her türlü alternatifi vatana ihanetle eş tutarken, özgürlüklerin ve milletin önünü nasıl açacağız?

Ahmak demokratlar!

Bir düdüklü tencerenin kapağı gibi geçmiş vesayet rejimi tepemize.

Vasiler ve vesayetçiliğin kapıkulları, vidaların gevşemesine mâni. İneğin(!) sahibinin gözü açılırsa, nasıl sağacaklar onu bu kadar kolay?

Ya, ikinci defa Cumhurbaşkanlığına soyunan Demirel''e ne demeli?

1980''den sonra, demokrasi mücadelesini kendisiyle birlikte yapanları, yıllarını bu uğurda harcayanları yarı yolda bıraktı.

Geçen gün, telefonda bir vatandaş yakınıyordu:

"Demirel var ya... Ahmak Müslümanların sırtında, önce Başbakanlık sonra da Cumhurbaşkalığı koltuğuna oturdu. Şimdi bizleri unuttu; 28 Şubat''a ram oldu... Fazilet Partisi de, mazlum, mağdur Anadolu halkının sesini duyurma konusunda başarısız. Menderes, Anadolu''ya şahsiyet kazandırdı; mazlumu, mağduru baş tacı yaptı. Onu astılar. Ama sizler bu yeniçeri bozuntularından hesap soramadınız halâ. RP iktidar oldu, muktedir olamadı"

Ahmak Müslümanlar! Ahmak demokratlar!

Bendeniz de bu "ahmaklardan" biriyim. Dün Sabah gazetesinde "Genelkurmay''ın son açıklamasını nasıl buluyorsunuz" diye kendisini sıkıştıran Yavuz Donat''a Demirel marifetmiş gibi kaçamak cevaplar veriyordu. Onun bu tavrı ancak görevini ihmal olarak değerlendirilebilir.

1980''den sonra, tam 10 yıl "demokrasi mücadelesinde" Demirel''in yanıbaşındaydık. Bugünkü şartlara bakarak ona şöyle seslenirsek haksız mıyız:

"Yalanmış yeminlerin, yıllarımı geri ver."