Gül gibi olur...
Nazmiye Yılmaz - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
00:00, 05/08/2007, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Üç aydır ver gerilimi ver gerilimi olacağı buydu işte...
Tam ''her şey bitti, stres gitti, hayat kıvamına kavuştu'' derken kendimi psikolog kapısında buldum.
Tamam hayat normale döndü ama üzerinize afiyet ruh kimyam bozuldu.
Bünyede biriken stres ve gerilim yumakları, 22 Temmuz akşamı haldır haldır boşalınca bu sonuç kaçınılmaz oldu.
O günden bu yana sürekli “Yaşasın demokrasi!” diyesim geliyor.
Seçim sonrası sokağa yansıyan pozitif hava beni çarpmış.
Buyurun bu taraftan yakın!
Doktoruma göre normale dönebilmek için en azından bir süre bardağın dolu tarafını bırakmalı, boş tarafına bakmalıymışım.
Bu geçiş sürecinde mesela negatif yorumlara, çıkışlara, polemiklere fokus yapmalıymışım.
Eee emir demiri keser,
sağlık bu her şeyin önüne geçer.
Yaklaşık bir haftadır ilaç niyetine bütün gazeteleri satır satır okuyorum.
Günün neredeyse tamamını ekran başında geçiriyorum.
Evet birkaç cızırtılı ses, ortada üç beş polemik tohumu var ama hiçbiri benim ultra pozitif pozisyonumu normale döndürmeye yetmiyor.
Abdullah Gül''ün adaylığı konusu mesela…
Neredeyse iki seçmenden birinin oyunu alarak sandıktan çıkan partiye “Hayır Abdullah Gül''ü Cumhurbaşkanı seçemezsin” demek bana komik geliyor.
Nasıl yani!
Abdullah Gül Cumhurbaşkanı olamaz mı?
Başbakan olmuş, Dışişleri Bakanlığı yapmış bir kişi Cumhurbaşkanı koltuğuna oturamaz mı?
Uluslararası arenada bilmediğimiz bir hata mı yaptı, yüzümüzü kara mı çıkardı?
Bu polemik dimağımda en fazla, modası geçmiş fıkra tadı bırakıyor.
İşte bu nedenledir ki, birkaç kurgulu sesin Abdullah Gül''e ''acıklı!'' bir şekilde saldırmasına kulak asamıyorum.
Hele seçimde sınıfta kalan köşecilerin “Gül olmaz” teranesine külliyen kayıtsız kalıyorum.
Gül''ün cumhurbaşkanı olma ihtimalini kriz otomatına bağlayanları yok sayıyorum.
“Evet adayım” dediği takdirde, bunu ısrarla kişilik zafiyeti olarak göreceklerini ilan edenleri ise hiç adil bulmuyorum.
İçimdeki o güçlü ses, kim ne derse desin bu iş “Gül gibi olur” diyor.
Sadece o ses mi?
Vatandaşın öyle söylediğini 22 Temmuz sonuçları da gösteriyor.
Hadi buyurun; KKTC resepsiyonunda Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt ile gazeteciler arasında geçen diyaloğa bakalım.
Büyükanıt''a tekrar tekrar yöneltilen ''amaçlı'' soruları, 12/27 Nisan hatırlatmalarını, tokat gibi yanıt alma çabalarını gördünüz.
En iyimser yorumla ''kriz arama tarama çabası'' olarak adlandırabileceğimiz o tuhaf diyalog beni hiç ırgalamıyor.
Soru bombardımanından cımbızlanıp büyütülen, malum çağrışımlı ''özde sözde'' manşeti moralimi bozmuyor.
Nitekim en hayati sorunun sandıkla ortaya konulduğu, yine en doğru cevabın sandıktan çıktığı gerçeğini hiç bir şey değiştirmiyor.
Sivil Anayasa mevzuu var bir de…
Daha anayasa çalışması ete kemiğe bürünmeden etrafında fırtınalar koparıldı.
Söylemeliyim bu çerçevedeki tartışmaları, ortaya çıkan duyarlılıkları, olağan hatta faydalı buluyorum.
Ülkemizin en kısa zamanda, sivil ve gerçekten demokratik bir anayasaya kavuşma fikri beni şimdiden çok heyecanlandırıyor.
Netice olarak demem o ki; içi tamamen boşalan, art niyetli tartışmalardan bana malzeme çıkmıyor.
Biliyorum doktorumun hoşuna gitmeyecek ama ayaklarım hala yere basmıyor.
Sandıktan çıkan demokrasi zaferine şu ana kadar hiç bir şey gölge düşürmedi.
Bu tartışmalar, girişimler de düşürmüyor.
Ne kadar çabalasam da okuduğunuz üzre düşüremiyor.
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.