Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Vedaları sevmem ama ilklerle de aram hiç hoş değil.

Bu ilk yazı!

Sizin yerinizde olmak için neler vermezdim.

En çok ilk yazıları okumaktan hoşlanırım ben, hadi itiraf edeyim sadistçe zevk alırım.

Karşıma yeni bir kurban çıktı diye, ellerimi ovuşturup yüzümdeki hain gülümseme kaslarının tekmiline birden “fora” derim.

Hemen notlayıveririm her şeyi.

Üslup özgün mü, akıcı mı sıkıcı mı, kalıcı mı gidici mi diye.

Köşe zatına gelir sonra sıra.

Mesela paşa gönlü istediğinde “düğme basma” oyununa girebiliyor mu, gerektiğinde bir ter esintisi kıvamında oryantal rüzgarlara kaptırıyor mu kalemini.

Adını vermeyen üst yetkililerle iletişim nasıl, koltuk altına bant ya da sarı zarf kapma potansiyeli taşıyor mu.

Yoksa baştan aşağı kallavi cümleler döşeyen, özneden yükleme varış mesafesi kafdağı hissi uyandıran, anlamak için 3 kez turlanan entelektüel familyadan mı.

Ne bileyim çiçek böcek, gamze, aşk muhabbeti mi yapıyor, şehrinsesigillerden olup okuyucusunu yatak odasına mı götürüyor.

Neyse o...

Tespitimi yapar, köşe zatına bir etiket yapıştırıp ismini kafa kaydıma düşerim.

Sonuçta ya üstünü çiziktirip geçer ya da okunacaklar listeme eklerim.

Şimdi merak içindeyim.

Bakalım siz beni nereye koyacaksınız, üzerime hangi etiketi yapıştıracaksınız.

Sizin fermanınız önemli tabii ama asıl mesele şu.

Kafamda kırk tilki oradan buraya koşuştururken her hafta ne bulup ne yazacağım.

Gündemden bir konu seçsem “zaten haftanın yedi günü aynı şeyi yapıyorum” bana yazık!

Cicili bicili konular bulsam size yazık!

Çok mühim bilgiler vermek istemez miyim ama nerdeee... Bir minik kuşum bile yok.

Nişantaşı kahvelerinde sizler için gözlem yapmak isterim ama yolumun üzeri değil.

Sahip olduğum önemli birkaç dost var, onlar da en ufacık bilgi kırıntısından nasiplendirmez beni.

Korkak ruhum, istesem de bol köpüklü polemiklere meyletmez.

Şu elinizdeki Pazar Gazetesi''nin patronu Mehmet Gündem çok yakında pişman olabilir yaptığı yazı teklifi için.

Gerçi aba altında sopa göstererek önlemini almadı değil adam.

Gözlerimin içine baka baka “Beceremezsen hemen, beğenmezsem 6 ay sonra gidersin” dedi.

Neyse ilk yazıyı allem edip kalem edip bitirdim.

Gerisine bakacağız artık, Allah kerim.

FERAYE DEDİ Kİ;

Tanışmanız lazım kurtuluş yok!

Adı Feraye; apartman komşum.

Feraye günde en az 5 gazete hüpletir.

Televizyon müptelasıdır.

Ne dizi kaçar ondan ne meşhuuur kadın programları.

Haber bültenlerinin tekmilini birden seyreder.

Mutlaka her sabah yolumu keser, ayaküstü bir muhabbete bin ekler.

Günün en çok konuşulanı ne, en beğenileni, en ses getireni…

Kim kime ne demiş, gerçek polemik kasırgası aslında ne taraftan esecekmiş.

Britney Spears yeni bir çılgınlık mı yaptı!

Yok haber spikerinin kolyesi, olmadı küpesi…

Hangi milyarlık prodüksiyon daha ilk arz-ı endamında balon gibi sönecek, kim kalacak kim gidecek.

Yeni açılan haber kanalı ne yapmış, kadrosuna kimleri katmış.

Ankara''da neler oluyor!

Başbakan ne dedi, muhalefet niye efelendi.

Anlayacağınız Feraye''de sınır yok, muştuladığı konular da da…

Feraye bu sabah yine önce özet geçti bana.

Sonra lafı Çankaya''ya getirdi.

Dedi ki; Ha papatya falı ha Çankaya… avuçlar öyle “Bak bakalım ne olacak halim” diye uzatılmıyor bilesin.

Bol köpüklü kahveler bizim apartmanda bile “Çankaya sakini kim ola!” merakı ile höpürdetiliyormuş.

Papatyalar yolum yolum anlayacağınız.

Feraye aslında fallara inanmıyormuş ama takım elbise iddialarına kayıtsız değilmiş.

“Aylardır pür dikkat Baykal''ı izliyorum” dedi, ekledi;

“Yani çok özür diliyorum, ne istiyor Allah aşkına. ''Erdoğan Çankaya''ya çıkmasın'' sözüne mi inanayım, ifadesinden fışkıran ''Çıksa ne de güzel olur'' hissiyatına mı! Hani bazen gerçekten BAYıyor, hepimize düpedüz KAL getiriyor.”

Neyse Feraye bu.

Çok şükür bugünkü “kapı önü Feraye mesaimi” kazasız belasız atlattım.

Bundan böyle Pazar günleri kapıdan dışarı adımımı atmayacağım.

Hiç değilse haftanın bir günü afyonumu Feraye yerine, kahveyle patlatıp keyfime bakacağım.

Pazarları işte aynen böyle, onu size postalayacağım.

Yaşasın KÖTÜLÜK!!!

KELİME SEPETİ AKTRİSTLER…

Bini bir para, neredeyse hepsi birbirinden kopya…

Ekrandan pıtrak pıtrak fışkıran ağa, aşiret, töre filmlerine bir şey demiyorum, bana söz düşmez.

Birbirinin kopyası olmalarına da kuru sıkı konularla, temcit pilavı misali cebelleşip durmalarına da.

Son günlerde o dizilerin kadın oyuncularına taktım.

Gözlerim önce inci misali döşenmiş, porselen dişleri seçiyor.

Estetikli burunlara biraz tolerans göstersem de dağ köyündeki röfleli, meçli saçlar, incecik alınmış kaşlar, ağır makyajlar… benden söylemesi olmuyor, olmuyor!

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...