Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
52

Bildirimler

Kartalkaya''ya yılın ilk karı düştü.

Uludağ''a da…

Çok şükür.

Küsmedi.

Yine geldi.

Yıllarca her bir patinajda ''beyaz kabus'' diye üzerine çemkirdiğimiz ''ak nimet'' sonunda gösterdi kendini.

Hoş geldi.

Gözümüz havada, gönlümüz yollardaydı nicedir.

İçimizi hoş etti.

Bu küskünlük hali, ömür billah sürecek sandık.

Sürecek de ne yağmur damlalarını gönderecek, ne kar tanelerini!

Şimdi bekliyorum.

İster Kartalkaya''dan yola çıksın gelsin, ister Uludağ''dan…

Bize de gelsin.

Rahmet bizim dama da yağsın.

Hatta yola, yolumuza, yollarımıza.

Canının istediği her yere, her santime…

Kar haberini duyup heyecanlandığımda, Süleyman Çobanoğlu''nun yıllar önce kaleme aldığı bir yazı geldi aklıma.

Üstüne basa basa kâr değil kardeşim ''kar meselesi'' dediği o fevkalâde ince yazı.

Aradım, buldum.

Sizinle paylaşmak, bugün bu köşeyi o yazıya ayırmak istedim.

İşte o yazı:

…

Dudakları çatlatan bir soğuk, zehir gibi bozkır ayazına karışmış, yüzünüzü kamçılamaktadır.

Değil hissedilmeyen eller ve ayaklar, cigarayı tutmakta zorlanan dudaklarınız dahi donmuştur.

Kaba yünden el örgüsü eldivenlerin içinde, kaba ve patır patır el, meşin koşumları yakalamış, yaylınız yavaş yavaş rüzgarın çiviler çaktığı toprak höyüğü aşmakta.

Türkü söylemeye bile, tahayyüller etmeye bile mecal yok.

Sırtı ateşten kıpkırmızı kesilmiş kuzineye, en kavi tezeklerden iki iri parçayı tıktınız.

En ağır yorganların altında en ılık dualarla uyudunuz:

“Yattım sağıma, döndüm soluma, iki melek geldi yanıma, sen mukayyet ol dinime imanıma...”

***

Sabah, hava kırılmıştır.

Dışarıdan hışır hışır bir sesler.

Yürüyüşler altında kar, işveyle ve kütür kütür ezilmekte.

İbrikten akan da, yüzünüzden damlayan da, buğu buğu, buhar buhar havaya ağmakta.

Çay çaya, yumurta yumurtaya, has yağlar taama benzemektedir.

Toprağın üstünde, sayısız meleğin ilmik ilmik dokuduğu, hani Resul göğsünü yıkayan halis ipekten bembeyaz bir örtü.

Bilirsiniz ki bu şey alttan alta eriyecek, hani ana sütünü yavrusunun hasta kulağına akıtırmış gibi ihtimamla toprağa akacak, onu kandıracak, kurtaracaktır.

Bu, bereketin mucizevi gösterisi, ta kendisi.

Neş''eyi bahar kartpostallarında koşuşturan yeni pabuçlu bebelerle tasvir eden zihniyeti biz pek anlamayız.

Biz yağmura baş, kara omuz açarız.

Ki “onların Rab ile irtibatları tazedir.”

***

Şimdi işte İstanbul''un kapısına nisan dayandı.

Baharın yalnız takvimlerden gelip geçtiği, karın sade Bolu dağı tüneline hapsolduğu uğursuz zaman.

Siz benim demeye çalıştığım şeyin kolay olduğunu mu sanırsınız.

Bu acıyı sincap bilir, sütleğen otu bilir, buğday filizi, erik sürgünü bilir.

İnsan bilir. Söyleyemez.

Bu acıyı, şehirlerde yitik arayanlar bilmez.

Kar yağışını trafik, dolu atmasını asayiş, donmayı ve çözülmeyi ticaret meselesi sayanlar bilmez.

Tek meselesi kâr olan adam, kar meselesini bilmez.

***

Anadolu''ya eskisi kadar kar da yağmur da düşmüyor.

Olsun, siz ormanları söküp arazisini satar, şehir koruluklarına F tipi mahpus damları yaparsınız.

Yakaladığınız kurdu öldürür, tuttuğunuz balığı zehirler, bulduğunuz keçiye tecavüz edersiniz.

Sizin bereketiniz Amerika''dan, yüzünüzün beti Brüksel''den gelir.

Getirirsiniz bir Kemal (Derviş)...

Borç alıp tıkarsınız şürekanızın ağızdan başka her şeye benzeyen ağızlarına...

Ben kar olsam...

Niye sizin üstünüze yağayım?

Niye sayısız meleğin göz nuru döküp ördüğü ipek örtü sizin pislikten görünmeyen ayaklarınıza serilsin?

Resul göğsü yıkamış kar...

Niye sizin yoksul kanı bulaşmış elinize dökülsün?

Sahi, koca kış geldi geçti...

Kar görmedik.

İçinizde az bir burkuntu...

Kalbinizde az bir çırpıntı yok mu?

Allah''tan umut kesilmez; ve fakat kendimizden umut kesmememiz için hiçbir sebep yoktur.

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...