Taktım bu türbana!
Nazmiye Yılmaz - PazarYeni Şafak Gazete Yazarı
01:00, 17/02/2008, Pazar • Yeni Şafak Haber Merkezi
Aslında takıntılı sayılmam ama oldu bi kere işte!
Taktım.
Nasıl ifade etmek lazım bilmiyorum?
Büyük harflerle mi, meydanlarda bağırarak, pencerelerden döviz, pankart sarkıtarak mı?
“Hey türbanlı baksana!” yazıları olmasa belki takıntım takıldığı yerden düşecek ama düşmüyor.
Düşmesine izin verilmiyor.
“Bu restoranda ne işleri var? Görünce sinirlerim bozuluyor! Aaa burunlarını tiyatroya da mı sokmuşlar? Bu otele de mi gelmişler? Başörtülü bir doktor, hakim ha… Allah korusun!” lakırdılarını anlamaya çalışıyorum, hatta anlıyorum.
Gıcık oluyorlardır,
görüntü kirliği olarak görüyorlardır,
kutsal kamusal alan paranoyaları vardır,
beyinlerine yüklenen sınıfsal kodlar S.O.S veriyordur,
özgürlük algılarının çapı bu kadardır.
Mümkündür yani…
Bugüne kadar ''dediğim dedik çaldığım düdük'' diyen mutlu azınlığın, “çoğunluk tahakkümü” suçlamasıyla öfke kusmasını, hoyratça kullandıkları (ellerinden kaçması muhtemel) imtiyazları için çırpınmasını anlamak da zor değil!
Ama ''siyasi sembol'' iddiası ayrı bir şey…
Kelimenin tam anlamıyla akıl ve izan dışı...
Ömrümde bir tane siyasi kaygıyla, sembol niyetine başını örten kadın görsem “hakikaten varmış!” diyeceğim ve bu tezi sayısal kıtlığına rağmen “Bir veya bin ne fark eder” deyip makul sayacağım.
Ya da…
Başını örtenleri siyaseten ödüllendiren tek bir parti olsa…
Ama yok!
Hakikaten yok…
Başörtülü bir belediye başkanı, milletvekili veya ne bileyim bakan gördünüz mü hiç?
Seçim zamanları, sarı sıcağın altında kapı kapı dolaşıp çalışmaktan veya CHP''nin şu meşhur seçim otobüsündeki fotoğrafa konu mankeni olmaktan başka, başörtülü kadınlar siyasetin neresindeler ki!
Veya hadi şu dillere pelesenk ''kömür'' klişesi üzerinden gidelim.
Siz hiç, herhangi bir partinin başını örtmeleri karşılığında kadınlara bedava tatil, pilav üstü döner, düdüklü tencere verdiğini duydunuz mu?
Söyleyin!
Başını örttüğü takdirde eğitim, iş ve sosyal hayatta önüne sayısız barikat kurulan bir kadın veya genç kız, hangi saikle “Bu siyasi sembolü başımda taşımalıyım” der!
Hangi güç; binlerce rakibini alt edip üniversite kapısına dayanan gencin,
doktor olmak için dirsek çürüten tıp öğrencisinin,
ailesine katkı veya çeyizine nevresim alabilmek için çalışan tezgâhtar kızın,
tek derdi çocuğunu adam gibi yetiştirmek olan bir ev kadınının başına siyasi sembol geçirebilir?
Hangi siyasi güç; o simgeyi bir ömür boyu, her gün ve her an takmaya razı edebilir?
“Babaanneminki gibi önden bağlarsan sorun değil! … ama diğeri siyasi…” öyle mi?
Tamam yasağı yaşatmak için, rejime yönelik bir tehdit üretmeniz gerekiyor, anladık da…
Sahiden bu tez size de hiç komik gelmiyor mu?
Sembollere karşı olduğum için mi söylüyorum bütün bunları?
Elbette hayır…
Herkes dilediği siyasi simgeyi taşımakta özgürdür.
Ama bu, başörtüsünün türban olmadığı dolayısıyla siyasal simgenin kıyısından köşesinden geçmediği gerçeğini değiştirmez.
Benim başımdaki örtüyü istediğiniz gibi adlandırın, anlarım…
Yazma deyin, eşarp, fular, tülbent neyse ne…
Ama ne olur, siyaset ve sembol sosuna bulandırılmış, art niyetli ''o'' kelimeyi kullanmayın!
Ben sizin top sakalınıza keçi, kirli sakalınıza çember… ekose eteğinize puantiyeli diyor muyum?
Komik biliyorum.
Peki sizin komiklik rezerviniz hala dolmadı mı sahiden!
Ne dediniz… duyamıyorum?
Sitemizde çerezlerle kişisel verileriniz işlenir. Zorunlu çerezler dışındaki analitik ve pazarlama çerezleri yalnızca açık rızanızla kullanılır. Ayrıntılar: Çerez Aydınlatma Metni.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.