Mahathir, Yeni İslâm ve küresellemecilik

Türkiye''de, Uzakdoğu ülke ve politikalarına bi-hakkın vâkıf kişiler az değildir. Bunların başında da Prof. Dr. Ahmet Davudoğlu gelir. Kendisi yıllarca, Malezya üniversitelerinde hocalık yapmış birisidir. Hatırlanırsa Sayın Davudoğlu, Yeni Şafak ailesinin çok önem verdiği yazar ve düşünürler arasında yer alıyordu. Keşke hâlâ daha Yeni Şafak''ta yazıyor olsaydı da; uluslararası politikaların bölgemiz, İslâm Konferansı''nın düzenlendiği Malezya ile Çin, Endonezya vs. ülkelerdeki yansımalarını, böylesine birikimli bir düşünür yazarın kaleminden okuma imkânımızı muhafaza etseydik. Hele hele, İslâm Konferansı''nın açılışı sırasında bir çığlığı andıran ve bir tabibi hâzik gibi, İslâm ülkelerinin sorunlarına neşter vuran Mahathir Muhammed''in konuşmasının tahlil ve değerlendirmelerini onun kaleminden öğrenebilseydik.

Sınırlar yok, tek millet var

Mahathir Muhammed''i, İslâm ülkelerinin vicdanı mesâbesine yükselten bu konuşma, temelde iki tema etrafında gelişiyor. Birincisi, ABD''nin ve gelişmiş Batılı ülkelerin, küreselleşme adı altında, "sınırsız bir dünya ve global bir millet fikri" peşinde koşmaları!.. Mahathir Muhammed, birkaç yıl önce Malezya''nın yaşadığı acı tecrübeyi de hatırlayarak, İslâm Konferansı''na katılan 56 ülkeyi ve bine yakın delagasyonu, ABD patentli küreselleşme tehdidi karşısında canhıraş feryatlarla uyarmaya çalışıyor.

Endonezya Başbakanı''na göre, Dünya Ticaret Örgütü vasıtasıyla, küreselleşmenin mâli politikalarının önü alabildiğine açılıyor. Uluslararası sermaye önündeki bütün engeller kaldırılıyor. Özelleştirme politikaları adı altında, bütün ülkelerin (özelde İslâm ülkeleri) millî kurumları ve zenginlikleri, uluslararası şirketler tarafından satın alınıyor. Millî hükümetlerin ve parlamentoların âdeta bir anaforu andıran küreselleşme ve globalizm rüzgârı karşısında dayanma gücü alabildiğine kırılıyor, azalıyor.

İşin daha da garibi bütün İslâm dünyasını neredeyse bir ağ gibi örmüş Batıcı müstağripler, yani küreselleşmeci propagandistler, bu fikrin ve politikaların evrensel bir kabule mazhar olduğu düşüncesini savunuyorlar. Ona karşı çıkmak gerici ve çağdışılıkla, geçmişte yaşamakla eş değer sayılıyor. Dolayısıyla biz Müslümanlar da küreselleşmeyi övenler korosuna katılmaya zorlanıyoruz."

Mahathir Muhammed''in Malezya örneğinden yola çıkarak yaptığı bu konuşmaya göre, küreselleşme politikaları, giderek millî sınırları da ortadan kaldıracak.

Bu önemli konuşmayı, son derece isabetli bir değerlendirmeye tâbi tutan sevgili Fehmi Koru''nun yaptığı şu tesbitleri de okuyalım:

Fehmi Koru neler diyor?

"WTO''nun (Dünya Ticaret Örgütü) dünyayı tek pazar haline dönüştüreceği beklentisindeki zengin ülkelerin bankaları ve şirketleri birbiriyle evlenerek o kadar devleşiyorlar ki, Malezya Başbakanına göre bağımsız devletler, büyük şirketlerin bir birimine tekabül ediyorlar artık... Beklentilerinin hepsi olumsuz (tabiî ki Mahathir''in!.. Okumaya devam edelim: NT.):

"Devler küçük sanayii ve bankaları yutarak akıl almaz bir güce kavuşacak ve (böylesi bir durumda) ülkeler sözde bağımsız olacaklar... İslâm Dünyası güçsüz ve dışa bağımlı hale gelecek, global topluluğun yönetiminde söz hakları bulunmayacak... Çaresizlik içerisinde tepki vermeye kalkacakları sebebiyle bütün Müslümanlar "terörist" diye yaftalanacak, cirimleri kadar yer yakacaklar, ama onlar yüzünden İslâm Dünyasının üzerine belâlar yağacak." (Yeni Şafak, 29.6.2000)

Önce şuna dikkat edelim: Malezya, ekonomisi ve sanayii itibariyle, İslâm ülkeleri arasında en güçlü olanlarından biri. Uluslararası ticarete alabildiğine açık bir ülke aynı zamanda. Fakat buna rağmen Mahathir Muhammed feryad ediyorsa, bunun üzerinde ciddiyetle durmak gerekmiyor mu?

Hele Türkiye gibi, AB''ye aday üyeliği kabul edilmiş, 1995''ten beri de Gümrük Duvarları''nı bütünüyle kaldırmış bir ülkenin, küreselleşme politikalarının öngörülebilir aşamaları karşısında biraz daha dikkatli davranması gerekmiyor mu?

Tekrar hatırlatıyorum, bu ikazları yapmamızın amacı, Türkiye''nin AB politikalarının önünü kesmek için değil. Fakat Türkiye gibi bir ülkenin, kara paranın önünü kesme veya yeşil sermayeyi dizginleme adı altında, uluslararası sermaye tekellerinin ekmeğine yağ sürdüğünü nasıl olur da unuturuz? Ne kadar yerli ve millî kuruluş varsa; içeride özel ellerde döviz yokluğu nedeniyle, bu kuruluşların birer birer yabancı tekellerin eline düştüğünü nasıl görmezden geliriz? Hem de bu aşamada ülkeye gayrı resmî yollardan, tekelci sermayenin emanet yoluyla girdiğini, önüne gelen fırsatları tekeller adına değerlendirdiğini, küçük-büyük firmalara nüfûz ettiğini önünüze çıkan herkes söyleyip dururken!..

İşletemiyorsan devret

Türkiye''de herkes, Susurluk olayına başka boyutlardan bakıyor. En başta da rakibini tasfiye amacıyla. Çoğu aptalın görmediği ise, Türkiye''ye farklı yollardan para girişinin önünün alınması denemesidir bu iş.

Uluslararası tekeller ve bankalar artık ülkelere kredi açmıyor. Ekonomik işletmelerinin yükünü kaldıramıyorsan sat, özelleştir diyorlar. Onları alacak yerli para da olmadığına göre, bütün kurumlar ister istemez yabancılara kalıyor. İşte küreselleşmenin acımasız çarkı böyle işliyor. Allahınızı severseniz, İslâmcılık ne zamandan beri böylesi bir avukatlığa soyundu dersiniz?

Bunlar Mahathir''in tesbitleri. Yarın devam edelim.