S-400’leri almak için dengeler uygun mu?

“Başkan Trump emir verirse, Çin’e yönelik nükleer bir saldırı için hazır olurum”...

ABD Pasifik Donanması Komutanı Oramiral Scott Swift geçtiğimiz Perşembe günü Avustralya’da gerçekleşen bir güvenlik konferansında söyledi bu sözleri...

Yaratacağı rahatsızlık sezildiğinden olsa gerek, hemen ardından donanma sözcüsü çıkıp, “bu ‘aşırı teorik’ soruya verilen bir yanıttı” düzeltmesini yaptı. (‘Hypothetically speaking, U.S. Admiral says ready for nuclear strike on China if Trump so ordered’, 27/07, Reuters.)

Nükleer füze değilse de laf ağızdan çıkmış oluyor ve bunun elbette bir anlamı var.. Hem ABD iç politikasında hem Rusya-Çin-Amerika üçgeninde...

İşin her iki boyutu da bizi ilgilendiriyor.. Şimdilik “yakın” kısmına bakalım...

Moskova ve Pekin’in birbirlerine yönelik endişeleri çok. Ama ABD her iki süper gücün üzerine abandığından-aslında kendisinin de en son istediği-Rusya-Çin yakınlaşmasına mümbit zemin sunuyor. Yoksa, Rusya-Çin ilişkileri üzerine giydirildiği kadar yekpare kumaştan değil.

ABD’nin nihai beklentisi, Kremlin ehlileştirildiğinde Çin’e karşı ortak edinmek. Hedeften hayli uzaklar ve bugün için yeni gelişmeler olduğunu söyleyebiliriz...

Rusya ve Çin arasındaki askeri işbirliği açık biçimde ABD’yi karşısına almış gözüküyor...

Bu ayın 14-17’sinde ABD, Japonya ve Hindistan deniz kuvvetleri Bengal Körfezi’nde bir tatbikat yaptılar. Her üç ülkede kriz coğrafyası sayılan Hint Okyanusu’nun bu bölgesine güçlü savaş gemileri ile geldiler. (3 uçak gemisi, 16 savaş gemisi, 2 denizaltı ve savaş uçakları.) Tatbikat elbette Çin’e karşıydı.

Buna cevap, dünyayı verev kesen politik fay hattının diğer ucundan geldi; Rusya ve Çin, 21-26 Temmuz günleri Baltık Denizi’nde bir tatbikat yaptı. (10 savaş gemisi ve savaş uçakları. Uçak gemileri için hava savunması sağlayan bir özel Çin destroyeri de dahil.)

Rus-Çin ortak tatbikatının Amerika’nın stres yapmasına neden olan ilginç bir boyutu daha var; Çift ayaklı olması...

Çin Deniz Kuvvetleri’nin ilk kez NATO’nun alanı olan Baltık Denizi’nde sahneye çıkması, bunun için dünyanın yarısını dolaşması elbette yüksek sembolizm içeriyor. Pekin böylece Avrupa’ya da vaziyet etmiş oluyor!

Şüphe yok; Çin ve Rusya, Pasifik ve Baltık Denizlerinde boy vererek ABD tarafından kendilerine gösterilen dişe, diş gösteriyorlar.

Çin de, tatbikatın ikinci ayağını oluşturan Uzak Doğu’da yine ABD ve ‘müttefiklerine’ karşı, Avrasya, Asya-Pasifik ve Kuzey Kore dengelerine Rus kartını katıyor.

Taze olarak, İngiltere’nin dün iki uçak gemisini birden Güney Çin Denizi’ne göndereceğini ‘Avustralya’da açıklaması normal değil ve orantısız. İnsanın, ‘Çin’e karşı mı Çin’in yanına mı’ diyesi geliyor!

Son iki yıl içinde Rusya ve Çin’in, Karadeniz, Akdeniz, Baltık, Güney Çin Denizleri’nde gerçekleştirdiği ortak ve tekil operasyonlar, hatta Katar krizi esnasında Çin’in İran’la yaptığı tatbikat, (‘İran ve Çin’den Basra Körfezi’nde ortak tatbikat’, 18/07, AA.) dünya güç dengelerindeki elektriklenmeyi gayet güzel anlatıyor.

Esasen bu gelişmeler Türk Deniz Kuvvetleri’ne yapılan yatırımı da izah ediyor ve artırılmasını tavsiye ediyor. Biz, bu baskının Amerikan iç politikasında ne anlama geleceğini, Türkiye ve Rusya’nın son aşamaya getirdiği S-400 alımlarıyla birlikte hangi dalgalanmaları yaratacağını kestirmeliyiz. ABD Genelkurmay Başkanı’nın “kaygılanırız” ifadesini de unutmadan... Bana sorarsanız, dış politika şüphelerini gidermekte birinci(l) soru olan, “S-400’ler için konjonktür uygun mu” sorusunun yanıtı artık “evet”tir...