Bir hükümetimiz ve karşısında bir muhalefetimiz olsaydı..

Cumhurbaşkanı''nın HADEP''li belediye başkanlarını kabul ederek görüşmesi anlamlı bir gelişmedir. Fakat bunun yanıbaşında duran Güneydoğu gerçeği ile bu anlamlı gelişmenin temassızlığı, bu tip gelişmelere rağmen Güneydoğu''da terörün durdurulmasının ötesine geçebilen hamlelerin görünmemesi, Türkiye''de noktasal gelişmelerin bir kompozisyonun parçaları olmaktan ziyade dağınıklığın temsilcileri olduklarını göstermektedir. Bu, tam bir doku yırtılmasını işaret etmektedir.

Bu doku yırtılması o dereceye varmıştır ki, sosyal demokrasi adına konuşan biri, bu ülkede yıllarca siyaset yapmış Erbakan''ı ''somut tehlike'' olarak göstermeye çalışmaktadır. Bu kişi ya ne dediğinin farkında değildir, ya da örneğin Alman Hukuku''ndaki gibi bir tanımlamayla ''somut tehlike'' kavramının ne anlama geldiğini bilmemektedir. Siyasetin kuralları içinde gelişen bir pozisyonu, ''somut tehlike'' ile karşılamak ve yasakların kalkması ile ilgili bir tartışmayı ''somut tehlike'' ile boğuntuya getirmeye çalışmak, hem de bunu sosyal demokrat bir mevziden dillendirmek, doku yırtılmasının ne derece yerleşikleştiğini ve kanıksandığını göstermektedir.

Buna benzer birçok olay sayılabilir. Dünya ile entegrasyona soyunan büyük sermayenin Türkiye''nin içe kapanmasının referansı haline gelmeye başlaması bunların başındadır. Yerliliğin ''siyaset''i sıkı markaja alacak şekilde siyasallaşmasının temsilcisi olan mevcut hükümetin bu reflekslerinin içinden uluslararası tahkime dönük bu derece iştahlı bir ilgiyi çıkarması yine aynı doku yırtılmasının işaretleri.

Doku yırtılması en çok siyasetçileri ilgilendiriyor kuşkusuz. Bir yandan manevra alanları daralırken bir yandan da ellerindeki gücün içi boşalıyor, içeriksizleşiyor. Türkiye''nin vizyon sahibi bir hükümeti olsaydı şu anda, yapacağı ilk iş ''siyasal erk''in içinin boşalmasına dönük olumsuzlukları gidermek olurdu. Siyasal erk''in devlet erki karşısında ''aksesuar'' haline gelmiş olmasına itiraz eder ve kendi iktidarı ile siyasal erk''in işlevselleşmesi arasında bir doğru orantı kurardı.

Türkiye''de Meclis''te temsil edilen bir muhalefet olsaydı, hükümetin faaliyetlerini kademe kademe siyasal alanın genişletilmesi doğrultusunda zorlayabilirdi. Örneğin tahkim karşılığı Siyasi Partiler Kanunu için pazarlık yapan muhalefetin bu pazarlığın içine niçin Sosyal Güvenlik Yasa Tasarısı''nı ya da kapsamlı bir Anayasa değişikliğini almadığının bir cevabı var mı? Kişiler düzeyinde yürütülen pazarlıkların siyasetin alanını genişletmeye dönük bir kapsama ulaştırılmaması aslında Türkiye''de bir ''muhalefet''in olmadığını gösteriyor. Müstakbel seçimde iktidar olmayı bekleyen muhalefetin kendisi için gerekli olan siyasi alanın genişletilmesine dönük fırsatları kullanmaması neyin ifadesidir?

Türkiye''de iktidar ve muhalefet yoktur, çünkü siyaset yoktur. Siyaset adına sergilenen idrak, ya kişileri ''somut tehlike'' gösterme ya da bütün siyasi hareketliliği kişileri kurtarmaya indirgeme düzeyindedir.

Bugün siyasetçilerden önce siyaset yasaklıdır. Siyasetin yasaklılığını kaldırma içeriği olmayan pazarlıkların siyasetçilerin yasağını kaldırabileceği numarasını kim çekiyor acaba?