Yanlış denilemeyecek kadar kötü bir politik dil...

Öcalan yakalandıktan sonra Med TV''de yapılan konuşmalar ve değerlendirmeler birkaç açıdan ele alınmayı gerektiriyor.. Öcalan''ın Suriye''den ayrıldığı günden itibaren, hareketi bir noktaya getirdiğini, bundan ötesinin kendisine çok bağımlı olarak devam etmesinin doğru olmayacağını, zaten bir yere gelinmesi mümkünse artık gelinmiş olması gerektiğini ima eden konuşmaları ve buna ilişkin diğer Kürt katılımcıların değerlendirmelerinin, Öcalan çevresinde şekillenen hareketin ve ondan –görece– daha bağımsız bir dil tutturmaya el altından gayret gösteren hareket(cik)lerin "politik içeriksizliği"ni ifade etmek bakımından kaydadeğer olduğu söylenebilir. Bu kadar insanı sonucu ölüme varan noktalara kadar sevk eden bir hareketin önderlerinin, dünyayı algılama, olayları değerlendirme ve kendilerine misyon biçme biçimlerinin teröre karşı olanlar için yanlış ve gayrımeşru sayılması ilk akla gelen şeydir.

Fakat gerek yakalanmadan önce Öcalan''ın açıklamaları, gerekse o yakalandıktan sonra isimleri PKK''nın liderliği için geçen adayların açıklamaları sadece ve sadece "içeriksiz." Bu kadar insan için kesinlikle tasvip edilmemesi gereken bir şemsiye olmuş olsa da, bir şekilde bu insanları içeriklendiren neyi olduğunu sormak gerekiyor. Bu soruyu gerek Öcalan''ın gerekse diğer lider adaylarının kullandığı dille sorduğunuzda elde ettiğiniz tek şey, yanlış bile denilmeyi haketmeyecek kadar içeriksiz ve dolayısıyla sadece "kötü" bir cevap. Sonuçta da sanki kimse birşey dememiş de herkes herkesin birşey söylediğini zannetmiş gibi garip ama o bildik durumla karşı karşıya kalınıyor.

Öcalan yakalandıktan sonra kullanılan dil ise daha berbat bir durumda. Dil, öncelikle, parti önderliği gibi içi belli olmayan, sadece adresi Öcalan olan bir tanımlama ile bütün Kürtleri özdeşleştiren tarafıyla bir politik sıfat kazanmaya çalışıyor. Bu sıfatı içermeye en çok çalıştığı aşamalarda ise manipülasyona açık olma ve verdiği mesajla sadece manipülasyona hizmet etme vasfını çıplaklaştırıyor. Bu çıplaklığın kaba-sabalığını örtmek (örtmek değil aslında örtbas etmek,) içinse mesele birtakım tepkilere bağlanmaya çalışılıyor –bir bakıma buna mecbur olunuyor. Bu tepkiler ise, belediye otobüsü yakmak, işyeri kundaklamak ve üç-beş kelimeyi kesinlikle aşmayan suçlamalarda ve yüceltmelerde bulunmak..

Neticede bu kadar insanın ölümünden bile ders çıkaramayacak kadar "içeriksiz" dil kullanan bir liderlik tarafından yönlendirilen binlerce insan var ortada. Bu insanlar Türkiye''nin içinde ya da hemen yanıbaşında varlar ve var olmaya devam edecekler. Devlet "pişmanlık yasası" gibi adımlarla bu insanlarla diyalog kurmaya çalıştığına dair samimi bir izlenim vermeye çalışıyor. Bu ve benzeri sorunların gerçekçi çözümlere kavuşturulmasındaki tecrübelere dayanmaya çalıştığını göstermeye uğraşıyor gibi. (Eğer bu uğraşı sahici değilse bile, bunun dillendirilmesini fırsat bilerek sahici olmasına gayret etmek, herşeye rağmen anlamlı..)

Böyle birşeyin gerçek olması ve bunun gerçek demokratik açılımlarla desteklenmesi herkes için şans. Bu şansın önünde iki engel var. İkisi de birbirinden beslenen bir içeriksizliği paylaşıyor. Birincisinden yukarıda bahsettim. İkincisi ise bu dilin simetrisi olan, kendisini kaba iktidar arayışlarıyla irtibatlandırmış devletçilik üzerinden temellendirmeye çalışan bir dil bu. Özellikle medyada ve bürokraside boy gösteren bu dil, adeta devleti kendi nüfus kağıdını taşıyan, büyükşehirlerde oturan ve suç işlese de bu ülkeye "vatandaşlık bağı" ile bağı olan insanlara karşı "zafer" kazanmaya çağırıyor. Adil yargılama adına yapılan çağrıların hepsini toptan reddediyor. Demokrasi adına gösterilen hassasiyetleri baştan mahkum etmeye çalışıyor. Ve, Öcalan''ın muhtemel açıklamalarından, Sakık olayında olduğu gibi, birilerinin hukukuna tecavüz fırsatı kolluyor. Bu dil de seviyesiz ve içeriksiz olmak bakımından ilk dille anlaşıyor. Aralarındaki simbiyotik ilişki de buradan geliyor zaten.

Türkiye için şans bu iki dili de aşmak.. Bu iki yönlü politik içeriksizliği aşabilmesi için kaç dükkan yaktığıyla ya da kime kaç jop vurduğuyla övünenlerin arkasındaki bu iki dili reddetmek zorunda. Bu dilleri reddetmek için de tepeden inme olana değil kendinde olana itibar etmek durumunda..