MHP iktidarında terör neden yoktu?

MHP yöneticileri, koalisyon ortağı oldukları Ecevit başkanlığındaki 57. Hükümet döneminde iktidardan ayrılırken, AK Parti''ye ''sıfır terör'' teslim ettikleri yönünde zaman zaman beyanda bulunuyorlar. Bir açıdan bakıldığında haksız da sayılmazlar. Evet, o dönemde terör azalmıştı.

Fakat, ''bir ülkede neden terör olur'' sorusuna cevap olabilecek az da olsa bir muhakeme yeteneğine sahip olanlar, bu konudaki sebep – sonuç ilişkisini çözmekte de çok zorlanmazlar.

Terör; siyasi, ekonomik ve uluslararası itibar açısından tırmanışa geçmiş ülkelerin başına sarılan en kahpe tuzaklardan ve ayak bağlarından biridir.

1999-2002 yılları arasında iktidarda olan Ecevit başkanlığındaki DSP-ANAP- MHP koalisyon hükümeti dönemini hatırlayanlar, ülkenin birçok açıdan dibe vurduğunu bilirler. Hele 2001 yılındaki ekonomik çöküntü, cumhuriyet tarihinin en ağır ekonomik krizi olarak kayıtlara geçmişti. Bankalar peşi sıra batıyor ve fona devrediliyordu. Yüzbinlerce insan birkaç ay içinde işini kaybetmişti.

Ülke mucize bir kurtarıcı bekler hale gelmişti. O dönemde ABD''de yaşayan ve kamuoyunun varlığından bile haberdar olmadığı Kemal Derviş, bakan yapılması şartıyla pazarlıkla geldi ve ekonominin dümenini ele aldı. Ekonomiyi büyük ölçüde ABD çıkarlarına eklemledi.

Şunu anlatmak istiyorum: O dönemde ülkenin hızını kesmek ve tırmanışını frenlemek için öyle silahlı teröre falan gerek yoktu. Kötü yönetimden kaynaklanan ekonomik terör zaten ülkeyi batırmaya, toplumun moral değerlerini çökertmeye yetmişti.

Ülkeyi frenleme adına silahlı terörle hedeflenebilecek bir çok amaca, ekonomik terörden kaynaklanan ve tüm ülkeyi tepeden tırnağa olumsuz etkileyen krizle zaten ulaşılmış, Türkiye dizleri üzerine çökertilmişti.

Sadece bir gece önce çok sayıda şehit verdiğimiz siperde çömeldi diye Başbakan Erdoğan''ı eleştirenler, her açıdan dibe vurmuş bir ülkenin başbakanı olarak Beyaz Saray''da ABD Başkanı Bill Clinton önünde adeta el pençe divan duran dönemin Başbakanı Ecevit''in hafızalara çok kötü kazanan o fotoğrafını unutmasınlar. Demek ki ekonomik terör kimi zaman silahlı terörden daha sarsıcı oluyor.

Nitekim, son günlerde gittikçe tırmanan teröre rağmen bu ülkeyi yönetenler dış temasları sırasında başları dik durabiliyorlar, gittikleri ülkelerde itibar görüyorlar. Birçok ülkenin devlet başkanı son yıllarda peşi sıra Ankara''ya gelip gidiyorsa, bu Türkiye''nin yükselen itibarı nedeniyledir. Tırmandırılmaya çalışılan terör ise, bunu frenlemek ve ülkeyi içe kapatmak içindir.

Fakat ülke artık o hale geldi ki, şu aşamadan sonra toplumdaki beklentileri karşılamayan ve ülkeyi içe kapatma eğilimi gösteren hiçbir iktidar Ankara''da ayakta kalamaz.

Cumhuriyet kurulduğundan beri ilk defa toplumsal beklentiler devletin kalıplaşmış sınırlarını ve hükümetlerin taşıma potansiyellerini zorluyor. AK Parti eğer zaman zaman tökezliyorsa, bunun en önemli nedeni, statükonun önkabulleri ile toplumun beklentileri arasında sıkışıp kaldığında, kimi zaman ''böyle gelmiş böyle gider'' tereddüdü yaşamasından ve cesaret aşınması yaşamasından kaynaklanıyor.

Bu ülkede 12 Eylül sonrası ilk terör, 15 Ağustos 1984 gecesi oldu. Yani, Özal iktidarında Türkiye''nin hızla yükselişe geçtiği ve temelleri atılan Atatürk Barajı ve GAP Projesi ile G.Doğu''daki yoksulluğu sona erdirmek için adımların atıldığı günlerde. Bu örnek bile tek başına terörün temel amacını ortaya koymaya yeter.

Türkiye''de 12 Mart 1971 öncesinde de, 12 Eylül 1980 öncesinde de ekonomik trend iyiye gidiyordu. Ama bu dönemlerde ülkenin paçasına terör belası sarıldı ve hükümetlerin beli kırıldı. Erbakan iktidarındaki 28 Şubat öncesinde de ekonomik tablodaki gidişat çok olumluydu. Yapay bir irtica kumpası ile hükümet düşürüldü. Hükümeti düşürmek için elbirliği eden çevrelerin devleti yağmalamasının önü açıldı.

Sözün kısası, Türkiye iyi gidiyor. Bizim zamanımızda terör yoktu diyenlere ise, ''silahlı terör yoktu ama en az onun kadar beter olan ekonomik terör vardı'' demek gerekiyor. Silahlı terörün Türkiye''nin yükselişinden rahatsız olan ülkelerin desteğinden, ekonomik terörün ise büyük ölçüde kötü yönetimden kaynaklandığını unutmamak gerekiyor. Fakat bu defa bu mücadeleyi Türkiye''nin kazanacağına emin olabilirsiniz. Güzel günler geliyor.