İşte bunlar hep demokrasiden!

Dikkatler önümüzdeki pazartesi Başbakan tarafından açıklanacak demokratikleşme paketine çevrilmiş durumda. Paketten çıkacak düzenlemelerle, Heybeliada Ruhban Okulu"nun açılacağı, Yerel Yönetimlerin güçlendirileceği, kamuda başörtüsü sorununun çözüleceği, anadilde kamu hizmetinin önünün açılacağı, parti kapatmanın zorlaştırılacağı gibi Türkiye"nin uzun süredir çözüm bekleyen sosyal sorunlarının, eşitsizlik problemlerinin çözülme aşamasına geleceği öngörülüyor.

Öte yandan, Kürt meselesinde çözüm süreci yürüyor. Tam 30 yıldır binlerce gencecik insanın toprağa düşmesine sebep olan, gelmiş geçmiş hiçbir hükümetin bitirmeyi başaramadığı sorun, bitti-bitiyor gibi gözüküyor.

İnsan düşünüyor, peki bu olanlar neden oluyor?

Belki tam da bundan ötürü oluyor. Zira, Türkiye toplumu, üzerinde değişiklikler yapılmış olmasına rağmen bugün hala kullanılan 1980 anayasasına; 12 Eylül askeri darbesinin ardından askerin emriyle Danışma Meclisi tarafından hazırlanmış anayasaya, yüzde 91 oranında onay verecek denli sindirilmiş, korkutulmuş bir toplumdu. Türkiye"nin tarihi yıllarca, işkencelerden, içeri alınıp bir daha haber alınamayanlardan, asit kuyularından, suikastlerden, faili meçhullerden, gizli-açık; büyük-küçük haksızlıklardan ibaret oldu.

Çelişkiye bakın ki; bugün bunların hiçbiri denmeyecekse bile çoğusu yok; ama Erdoğan"a şimdiye kadar biçbir lidere olmadığı ölçüde geniş ve büyük bir nefret dalgası var. Zira, artık laiklerin köşeye sıkıştıklarında yardıma çağırabilecekleri, darbe yapmak suretiyle onları siyasi olarak yenik olmaktan kurtarabilecek bir ordu yok. Bakmayın açıktan söylemediklerine, Kurtuluş Savaşı döneminden itibaren hem ordunun ileri gelenleri, hem de laikler iliklerine dek içselleştirilmiş biçimde "eğer bu vatanı ordu kurtardıysa, memleketi düşmandan ordu temizlediyse, ülkenin dizaynını, Atatürk"ün gösterdiği ilkeler ışığında yapma hakkı da sadece ve birinci derecede ordunundur" düşüncesindeler hala. Bu yüzden demokrasiyi sevmezler; demokrasi denen yönetim biçimi nihayetinde, ülkenin çoğunluğunu oluşturan, ayağı çarıklı köylünün, çobanın, bidon kafalının, göbeğini kaşıyanın seçtiği liderin iktidara gelmesi demektir. Bu, klasik sömürge-aydını mantığıdır ve Türkiye"de de, Mısır"da da, diğerlerinde de aynıdır bu perspektif, değişmez.

Ama demokrasinin nimetleri diye de bir şey var: Mesela Başbakan"a "diktatör" de ailesiyle ilgili ağza alınmayacak küfürleri pankart diye taşı, sokaklara barikat kurup solculuk oyna, Başbakanlık binası basmaya kalkış, yani ancak bir demokraside yargılanıp ceza almakla kurtulacağın ama bir diktatörlükte kesinlikle canından olacağın şeyler yap ama sadece Başbakan"ın sitemiyle kurtul. Sonra da "Aaa bakın bakın yine çok sert konuştu. Biz O"na küfrettik ama O, bizi kucaklamadı. Demiştik işte "diktatör o" diye diye şımarıklığa devam et, edepsizlikte sınır tanıma, efelenmelere doyma...

Türkiye"den bir diktatör örneği vermek gerekirse, Dersim"de, -tarih kitaplarında isyan ettikleri söylenir ama bu yalandır- isyan dahi etmemiş halka "tedip ve tenkil" harekatı yapıp, üstlerine bomba yağdırıp, onları askerden saklanmak için girdikleri mağaralarda fareler gibi bomba atarak öldürenlere (rakam en az 60 bindir. 80 ya da 100 bin iddiaları da mevcut, CHP Dersim arşivlerini açmayı reddettiği için rivayetler doğrulanamıyor) kişiye daha çok yakışacağını bilmemezlikten gel.

Gezinin rakamlarına bakın oysa; İçişleri Bakanlığı"nın raporuna göre Gezi"ye Türkiye çapında 3 milyon 545 bin katıldı, toplamda 4 bin 725 eylem yapıldı. Olaylarda 4 binin üstünde sivil vatandaş, 700"e yakın güvenlik görevlisi yaralandı. Toplamda gözaltına alınan kişi sayısı ise 5 bin 341 kişi. Neredeyse eylem başına 1 kişi gözaltına alınmış, bunların çoğu elbette daha sonra serbest bırakıldı. Türkiye çapında tutuklanan kişi sayısı ise toplamda 160 olmuş. Üç buçuk milyon kişiden sadece 160 kişi yargı önüne çıkarılacak anlayacağınız, ceza alıp almayacaklarını mahkemeler belirleyecek.

Bir diktatör ülkesi için çok düşük rakamlar bunlar, değil mi?

İşte bunlar hep demokrasiden!

Ama biz şimdi bırakalım bunları, Barbaros Şansal"ın bir sonraki olası kaçırılma hadisesine odaklanalım. İlkinde sivil giyimli adamlar O"nu kaçırmış, sohbet etmişlerdi; bakalım yeni bölümlerde neler olacak?