Arap Baharı adı verilen silkinişin/dirilişin, diktatörleri devirdiği ülkelerdeki hürriyet ortamı, bu kez tepkilerin dünya diktatörüne yönelmesine öncülük etmeye başladı.
Hz. Peygamber"e hakaret eden bir film fragmanının Arapça dublajla verilmesinin üzerine Libya, Mısır, Tunus ve Yemen"de halk sokağa döküldü.
Tepkiler filmin yapıldığı Amerika"ya yöneldi.
Mısır, Yemen ve Libya"da kan döküldü. Libya"da ABD büyükelçisi Kaddafi"nin akıbetine benzer bir şekilde katledildi. ABD Dışişleri Bakanı"nın, "Biz onları özgürleştirmiştik" anlamındaki yangına benzin dökencesine yaptığı üstenci yorumu, tepkilerin dinmesine değil artmasına sebep oldu.
ABD politikaları sebebiyle İslam coğrafyasında her sene yüz binlerin hayatını kaybettiği acı gerçeğine karşı tepki göstermek için ne idüğü belirsiz film sadece bir bahaneden ibaretti.
Tepkiler diğer İslam ülkelerine yayıldı.
Belli ki ortada bir provokasyon var. Obama"ya karşı yürütüldüğü izlenimini veren bu provokasyon başta hızını alamamış olan sokakları harekete geçirdi. Tabiî ki hakarete karşı duyarsız kalması düşünülemeyecek olan diğer İslam coğrafyasını da.
Danimarka menşeli karikatür krizinde de benzer olaylar yaşanmıştı.
Bu tür olayları engellemek amacıyla Türkiye ve İspanya"nın öncülüğünde BM bünyesinde oluşturulan ve 110 ülkenin üye olduğu Medeniyetler İttifakı kurumu Hollanda menşeli benzer bir filme engel olmada gösterdiği başarıyı burada gösteremedi ve maalesef misyonunu ifa edemedi.
Bu olay bir taraftan Medeniyetler İttifakı kurumunun önemini ve daha aktif olması gerektiğini hatırlatırken diğer taraftan Batı tipi demokrasi ve laikliğin İslam ülkelerinde ma"kes bulamayacağını da bir kez daha göstermiş oldu.
Batı demokrasileri bu tür yayınları fikir ve ifade özgürlüğü bağlamında mazur göstermekte ve engelleyici yasal düzenlemelere karşı çıkmaktadır.
Oysa, yeni anayasa hazırlığı yapan Tunus, Libya ve Mısır gibi ülkeler hem Batı tipi laikliğe yer vermiyorlar hem de mukaddesata hakareti fikir ve ifade özgürlüğü kapsamında düşünmüyorlar.
Mesela Arap Baharı"nın ilk durağı olan Tunus"ta siyasi partilerin tamamı Batı tipi laikliği reddederek devletin dininin İslam olduğunu anayasaya koyma konusunda ittifak ettiler. İslam hukukunun yasama kaynağı olması hususunda da anlaştılar, ama bunu anayasaya yazıp yazmamayı tartışıyorlar. Seçimlerin galibi olan Nahda hareketinin lideri Ğannuşi, anayasaya devletin dininin İslam olduğunun yazılmasının yeterli olacağı ayrıca yasama kaynağı olduğunu yazmaya ihtiyaç bulunmadığı görüşündedir.
Mısır"da ise anayasa hazırlığı için oluşturulan Kurucu Meclis eski anayasanın ikinci maddesi olan devletin dininin İslam olduğu ve İslam hukukun yasama kaynağı olduğu maddesinde ittifak etti, tek kaynağının İslam Hukuku olduğu hususunu ise tartışıyorlar.
Ayrıca, Ezher"in talep ettiği "Allah"a dil uzatmak yasaktır. Aynı şekilde peygamberlere, müminlerin annelerine, hulefa-i raşidine ve sahabeye dil uzamak yasaktır" maddesini de seçimlerde yüzde doksanları temsil eden Hürriyet ve Adalet, Nur, Vefd, Devrimin Geleceği partilerinin temsilcileriyle Amr Musa gibi önemli şahsiyetler kabul ettiler.
Arap Baharı adı verilen Arap halklarının uyanışı ve diktaya karşı mücadelesinin sonuçları, Amerika ve İsrail"i sevindirmek bir yana bu iki ülkeyi bölgede etkisizleştiren veya etkilerini azaltan bir tablo çiziyor.
Anayasa hazırlayan Arap ülkeleri her ne kadar Erdoğan"ın AK Partisi"ne özenseler de Türk demokrasisine özenmiyorlar, aksine kendilerine özgü bir demokrasi geliştiriyorlar.
İslam ile demokrasiyi buluşturmaya çalışıyorlar.
Neticeyi merakla bekliyoruz.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.