Menü

EDİSYON   :

TRTRENENARARFRFRRURUURUR
49

Bildirimler

Yasama organı TBMM''dir. Bir kanunun yapılabilmesi için de meclise bir taslak sunulur. Meclise taslak sunma yetkisi sadece iki şekilde yapılabilir. Kanun taslağını ya hükümet meclise sunar ya da milletvekilleri. Hükümetin sunduğu taslağa tasarı, milletvekillerinin sunduğu taslağa da teklif denir.

Tasarı hükmet tarafından uzmanlarca hazırlanır ve bakanlar kuruluna sunulur. Bakanlar kurulunun onayıyla meclise sevk edilir. Teklif de milletvekilleri tarafından hazırlanır imzalanır ve meclise sunulur. Bu aşamadan sonra tasarı da teklifi de aynı işleme tabidir.

Meclis tasarı ya da teklifi ilgili komisyona sevk eder. Komisyonda mecliste grubu bulunan her partinin temsilcisi vardır. Komisyon başkanı konuyla ilgili kurum, kuruluş, sivil toplum örgütlerinden görüş alır, temsilcilerini komisyon çalışmalarında dinler. Tasarı/teklif komisyonda şeffaf biçimde basına açık olarak görüşülür tartışılır. Tasarı/teklife gerekli görülen düzenlemeler yapılarak son şekil verilir. Bu görüşmelere toplumun her kesimi katılabilir sadece oy kullanamazlar. Komisyonlarda sadece komisyon üyesi vekiller oy kullanabilir. Komisyon tasarı/teklife son şeklini verdikten sonra meclis genel kuruluna sevk eder. Meclis genel kurulunda da görüşmeler şeffaf olarak yapılır. Maddeler değiştirilebilir ya da tamamıyla kaldırılabilir. Kabul edilebilir ya da reddedilebilir. Kabul edildiği takdirde o teklif yahut tasarı kanunlaşmış olur.

Bir taslağın yasalaşma süreci kısaca böyledir. Anayasa değişiklikleri de aynı yöntemle yapılır. Ya hükümet tasarı olarak ya da milletvekillerinin teklifi olarak meclise gelir.

Şu anda yapılan anayasa çalışmalarında normal süreç işlemektedir. Hükümet tasarı olarak bir hazırlık yapmaktadır. Bu daha sonra meclisteki süreçte yukarıda özetlediğim gibi şeffaf biçimde görüşülecek ve tartışılacaktır.

Daha ortada taslak yokken taslağın taslağı tartışılırken YÖK''ün yargı ve bazı iş çevrelerinin bu yönteme tepkisi normal değil. Yöntem normal yöntem ama tepki anormal bir tepki.

Yok kurucu meclis, yok referanduma kadar dondurma, yok mahalle baskısı yok Malezya, İran Arabistanlaşma evhamı bütün bunlar işleyen normal sürece karşı kurdun kuzuyu yeme düşüncesinden başka bir anlam taşımıyor.

Seçim sonuçlarından hoşnut olmayanlar, seçim sonuçlarına itiraz edemedikleri için seçimin galibi iktidar partisinin doğru-yanlış attığı her adıma muhalefet ediyorlar. Anayasa hazırlığı da tam onlara uygun bir bahane.

Aslında tepkileri anayasa hazırlanmasına değil. Onlar bu dönemde anayasa hazırlanmasına tepki gösteriyorlar. Eğer AK Parti muhalefette kalsaydı ve anayasa değişikliği gibi böylesine önemli bir adım atılsaydı şu anda itiraz edenler bu adımı atanları göklere çıkarırlardı.. Demem o ki itirazlar anayasaya değil AK Parti''ye ve onun şahsında milli iradeyedir.

Çünkü onlara göre yeni bir anayasa yapılabilmesi için seçimle işbaşına gelmiş meşru bir meclis yeterli değildir. Çünkü o meclis milletin isteklerine kulak verecektir.

Onlara göre yeni bir anayasa yapmak için müesses nizamın koruyuculuğunu üstlenmiş irade kendisine itiraz etmeyecek üyeleri atamalı böylece bir kurucu meclis ihdas edilmeli o da hazırlanan her maddeyi kendisini atayanlara göstererek onay almalı böylece istedikleri anayasa hazırlanmalı. Bunu istiyorlar herhalde. Yoksa kurucu meclis eğer seçimle belirlenecekse bugünkünden daha farklı bir meclis mi oluşacak? Dedim ya itirazları iktidar partisinin şahsında milli iradeyedir, milletin egemenliğinedir.

Daha taslağı görmeden yöntemden yola çıkarak itiraz edenler bu kez düdüklerini öttüremeyeceklerini anladıkları için erken telaşa kapıldılar. Kendi milletine yabancı kimi yayın organları da evhama kapılmışlar Malezya, İran Arabistan örnekleriyle milleti korkutmaya çalışıyorlar.

Ve maalesef bunların tek derdi azınlıklara verilmiş hakların bir kısmının ülkenin ezici çoğunluğuna verilecek olması.

Milleti beğenmiyorlar. Milletin sokaktaki kıyafetinden rahatsız oluyorlar. Sokakta giysin ama kamusal alanda olmaz. Neden, bu kamusal alan başka bir milletin kamusal alanı mı? Hukuken suç teşkil etmeyen bir kıyafet sokakta giyildiği gibi kamusal alanda da giyilir. Çağdaş dünyada bu böyledir. Bunlar çağdaş dünyaya da itiraz ediyorlar. Sırf ülke insanları özgürlük elde edecekler diye AB''ye de karşı çıkıyorlar.

Hele yasaklarla mücadele etmesi gereken akademisyenlere ne demeli. Yani YÖK''e yani rektörlere. Üniversiteler dışarıda yasak olana bile alan açarak, dışarıda yasak olan düşünceleri bile ifade ederek özgürlükleri geliştirmek için gayret etmesi gerekirken özgürlüklerle mücadele etmesi ne kadar da düşündürücü.

Elbette YÖK dahil bütün kurumlar görüşünü belirtecek, gidip komisyonda tartışmalara katılacak. Ama daha o aşamaya gelinmiş değil. Bu telaş başka. Egemenliğin millete ait olması karşısında duyulan telaş.

Ama öyle görülüyor ki bu şekilde itirazlar arttıkça yeni anayasanın referandumdaki oyları da o oranda belki daha da fazla artacak

Yorumlar

Sitemizde paylaştığınız yorumlar, diğer kullanıcılar için değerli bir kaynaktır. Lütfen farklı görüşlere ve diğer kullanıcılara saygılı olun. Kaba, saldırgan, aşağılayıcı veya ayrımcı ifadeler kullanmaktan kaçının.

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...

10 saniye sonra yönlendirileceksiniz...