İsrail devletinin Mavi Marmara cinayetinden sonra iyice gerilen ilişkiler bir gizli buluşmayla tartışma konusu olmaya başladı.
Toronto zirvesinden sonra gerçekleşen bu görüşmeye ABD''nin de gölgesi düşmedi değil. Fakat.
Fakat, Dışişleri Bakanı Davudoğlu görüşme talebinin İsrail''den geldiğini, İsrail tarafı ise Türkiye''den geldiğini açıkladı.
İkisinden birinin doğruyu söylemediği belli.
İsrail''in doğruları çarpıtmakta sabıkalı olduğu bilindiği için ayrıca kendisini yakından tanıdığım için ben Davudoğlu''nun sözünü önemsiyorum ve ona güveniyorum.
Meselenin bir boyutu bu. Diğer boyutu ise görüşmenin yapılıp yapılmamasıdır.
Muhalefet her konuda olduğu gibi bu konuda da yapılmamalıydı tavrını koydu.
Tartışılır.
Eğer bu görüşmeyi Türk tarafı istemiş olsaydı -açık söyleyeyim- buna ben de karşı çıkardım. Hem haklı olup hem de geri adım atmayı yakıştıramazdım. Fakat Davudoğlu görüşme talebinin İsrail tarafından geldiğini açıkladı ki işte o zaman iş değişir.
Realite şu ki, İsrail politikalarını benimsememekle beraber, irtikap ettiği terör eylemlerini kınamakla beraber bütün eksik ve kusurlarına rağmen orada İsrail adında bir devlet var.
Ve bu devletle -doğru ya da yanlış ki çoğu bana göre yanlış- kurulmuş ilişkiler var. Dahası hem Filistin sorununun çözümünde, hem İslam ülkeleriyle temas konusunda Türkiye-İsrail ilişkilerinin önemli rol oynaması söz konusu.
Evet ilişkiler eskisi gibi olmaz ama tamamıyla kesip atmak da diplomasi değildir. Eğer İsrail hatasını anladı da bunu telafi etmek için görüşmek istiyorsa Türkiye''nin bundan kaçınması ya da çekinmesi gerekmez.
Dolayısıyla Davudoğlu''nun İsrail Sanayi Bakanı''yla görüşmesinin yadırganacak bir yanı yoktur. Yalnız burada çiğlik yapan ya da işi şark kurnazlığına vererek gizli görüşmeyi açıklayan tarafın İsrail olması bu ülkenin diplomasisine ne kadar güvenileceği konusunda bizlere çok şeyler anlatmaktadır.
Hulasa ne kadar güvenilirlik sorunu olursa olsun karşımızda bir devlet bulunduğu için Türkiye''nin gelen talepler karşısında müzakere masasına oturması kadar normal bir şey olamaz.
İşte bu noktada İsrail''i yok sayan anlayışın da ellerini güçlendirmek için bu düşüncelerini gözden geçirmeleri gerekir diye düşünüyorum.
Arap ülkelerinin tamamı İsrail''i tanımamakta yıllarca ısrar ettiler. Büyük çoğunluğu hâlâ tanımıyor. Ancak tanıma noktasına geldiler. Dediler ki, ''Eğer 1967 sınırlarının ötesine çekilirse biz İsrail devletini tanıyacağız.'' Yani artık orada bir İsrail devletinin var olduğunu kabul noktasına geldiler. Bölgedeki barışı sağlamak için böyle bir adım atılması gerekiyordu. Arap dünyası bunu yaptı.
Tabii İsrail her zamanki tavrıyla bu teklifi de kaale almadı. Almadı ama diplomatik olarak çok önemli bir kozunu da kaybetmiş oldu.
İsrail yüzsüzlüğüne bakın ki şimdi HAMAS''ı terör örgütü olarak tanımlarken, İsrail''i tanımadığını ve haritadan silme amacını taşıdığını söylüyor.
Bu sütunda birçok kez yazdım, HAMAS terör örgütü değildir, işgale karşı direnen meşru bir mukavemet yapmaktadır. Ülkesi işgal edilen hiçbir millet işgalciyi tanıyamaz/tanımamalıdır. Bu açıdan HAMAS''ın amacı da meşrudur.
Ancak bir de ortada üstü örtülemeyecek bir gerçek var. Yok dense de, ortadan kaldırılacak dense de orada İsrail adında bir devlet var.
Mukavemetini ve mücadelesini sonuna kadar haklı buluyor olmama rağmen artık HAMAS''ın da İsrail''i tanımama konusunda bir adım atması gerekir diye düşünüyorum. Zaten gerek ateşkes konusunda gerek esir mübadelesi konusunda dolaylı olarak İsrail ile görüşülüyor. Acaba diyorum HAMAS da Arap ülkeleri gibi 67 sınırlarına çekilirse tanıyabiliriz kabilinden bir açıklama yapsa ne kaybeder? Bunu yaptığı zaman İsrail''in elindeki en önemli argümanı ortadan kaldıracağı için HAMAS''ı uluslararası platformlarda savunmak daha kolay olacağından HAMAS ve Filistin halkı kazançlı çıkar diye düşünüyorum.
Yoksa İsrail''in yeni bahaneler üreteceğinden şüphemiz yok.
İşgale karşı direniş ne kadar meşru ise bu direnişi başarıya ulaştırmak için diplomasinin de o kadar zaruri olduğunu düşünüyorum.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.