AK parti aleyhine dava açılalıdan beri sürekli hatırlatıyorum. Meclis bütün işlerini bırakıp önce kendisini kurtarmalıdır. Önce kendisini emniyete almalıdır.
Anayasa Mahkemesi sanki ilk kurulduğu gün gibi -o zaman da 27 Mayıs darbesini eleştirmeyi suç sayan karar almıştı- milli iradeyi yok saymaktadır. Meclisin yasama yetkisini paylaşmaktadır. Kuvvetler ayrılığı ilkesini ihlal etmektedir.
Sadece meclis değil siyasi partiler de Anayasa Mahkemesi''nin vesayeti altındadır. İhtimaller üzerine kuruntular üzerine hüküm tesis edip devleti bir hukuk devleti olmaktan çıkarıp hakimler devletine dönüştürmektedir.
Anayasa Mahkemesi bunu hep yapmaktadır.
Hoşlanmadığı siyasi partiler hakkında hukuken hiçbir cezai işlem yapılmamasına rağmen, milyonlarca üyesi de olsa hatta iktidar partisi de olsa sen suçlusun, seni kapatıyorum diyebilmektedir. Neye benziyor biliyor musunuz? Sizin sevmeyen bir savcı hakkınızda bunlar hırsızdır diye şikayette bulunuyor. Mahkemeye çıkıyorsunuz ortada çalınan bir mal yok, çalma işlemi yok ama mahkeme sizin hakkınızda hırsızdır hükmü verebiliyor. Gerekçesi zaten aylar sonra açıklanıyor. İnsan olduğunuza göre hırsızlık yapabilirsiniz o yüzden suçlusunuz. Siyasi partiler hakkında verilen kararların hemen hepsi aynı mahiyettedir. Sabit bir suçunuz yok ama suç işleyebilirsiniz o yüzden seni cezalandırıyorum..
Evet Anayasa Mahkemesi''nin siyasi içerikli davalarda verdiği kararların hemen hepsi ya ihtimal ve kurutular üzerine ya da kıyası fasit üzerine bina edilmiş kararlardır.. 367 kararı nedir Allah aşkına? Önceki 3 cumhurbaşkanı seçilirken kabul yeter sayısı toplantı yeter sayısı sayılmamış sıra dördüncüye gelince 367 toplantı yeter sayısıdır diye hukuktan anlamayanları bile isyan ettiren bir karar verilmiştir. Şimdi türban davası diye bilinen anayasanın 10 ve 42 maddelerinin değişikliğinde ve AK Parti davasında odak olma hükümleri de hukuku zorlayarak arkasından dolanarak verilmiş hükümler değil mi? Bunu bizzat karşı oy yazanlar belirtmiyor mu?
Evet başından beri söylüyorum tekrar edeyim. Meclis böylesine bir vesayet altındayken yasa yapmayı bırakmalıdır. Önce kendisini emniyete almalıdır. Anayasanın açık hükmüne rağmen değişikliği esastan inceleyerek meclisin yasama yetkisini gasb eden mahkeme hukuk içine çekilmedikçe meclis boşuna yoruluyor demektir.
Yapılması gereken şudur. Meclis bütün faaliyetlerini durdurup önce Anayasa Mahkemesi''nin oluşum ve yetkilerini çağdaş ülkelerdeki benzerlerinde olduğu gibi toplum denetimine açmalıdır. Bunun teklifi Mustafa Bumin zamanında bizzat Anayasa Mahkemesi tarafından hazırlanmıştır. Şimdi meclise, daha açık bir ifadeyle, meclis çoğunluğunu elinde bulunduran AK Parti grubuna düşen görev, bu teklifi alıp meclise sevk etmesi ve komisyonlarda değerlendirip hukukun üstünlüğünü egemen kılacak bir şekle sokarak genel kurula indirmesidir. İkinci acil görev de siyasi partilerin parti mensupları yargılanmadan haklarına hüküm verilmeden bir siyasi partinin kapatılamayacağı hususunu anayasaya derc etmektir.
Meclis bütün işlerini bırakıp önce meclisi ve meclisi oluşturan partileri emniyete alacak bu iki değişikliği yapmalı ve bu iki değişikliği en kısa sürede referanduma götürerek asli kurucu irade olan halkın onayına sunmalıdır.
Yeni anayasa ve diğer çalışmalar bu iki değişiklikten sonra yapılmalıdır. Bu iki değişiklik milli iradenin sigortasıdır. Aksi takdirde 82 anayasasının verdiği yetkilerle bu mahkeme ne meclise ne partilere nefes aldırmaz.
Zaten şu anda TBMM de partiler de oksijen çadırındadırlar.
Bu değişikliğe de direnebilirler o takdirde meclis bu değişiklikleri yapmak vaadiyle acilen erken seçim kararı alarak sandığa gitmelidir.
Ya reform ya seçim üçüncü yol yok.
Üçüncü yol oligarşik sisteme geçişi kabul etmektir!
İşte o zaman demokrasi için mücadelede başka yöntemler devreye girebilir ki sonunda belki millet kazanır ama ülke çok şey kaybedebilir!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.