Akil adamlardan biri diyor ki

"Çözüm süreci" nedir diye yekten sorsalar, "şiddetin" dışlanmasıdır derim. Sonrası zaten adı üstünde "süreç."

Süreç, yani, siyasetin önünün alabildiğine açılması…

Bizim amasız mamasız desteklediğimiz de budur.

Yoksa dört katlı bir apartmanın tahliyesi bile meşakkatsiz olmaz.

Silahlı güçler nasıl sınır dışına çekilecek, bunun için yasal bir düzenlemeye gerek var mı yok mu, bu ve buna benzer bir yığın mesele elbette tartışılacaktır.

Ama nerde nasıl tartışılacaktır; soru budur!

Hilmi Yavuz üstadımız Zaman gazetesindeki köşesinde şöyle diyor: "Hem hükûmetin hem de Kürt tarafının, delegasyonlar olarak bir araya gelmeleri, bu meselede öncelikli konumdadır. Anayasada yapılması öngörülen değişiklik konusunda Kürtlerin, kendilerini taraf kabul ettiklerinden şüphe yok! Veya ister silahların yurtdışına çıkılmadan mı, yoksa çıkıldıktan sonra mı, bırakılması konusu olsun, ister başka konular olsun, bunlar kamuoyu önünde karşılıklı beyanlar şeklinde dolaşıma sokuluyorsa, bu barış sürecini daha başından çıkmaza sokmaktan öte bir işe yaramayacaktır…"

Hatırlarsınız değil mi; "Kürt açılımı" (daha sonra da) "Demokratik açılım" denildiğinde "ulusalcı" zevat aklı sıra dalgasını geçiyordu:

"Neymiş açılım?"

"Açılımı açın da bakalım neymiş?"

O vakitler Hürriyet"te arzı endam Bekir Coşkun da şöyle yazmıştı: "Açılım açmayışlarının üç nedeni var: Bir; yaptıklarının Türkiye"ye karşı suç olduğunu bildikleri için, bekliyorlar ki başkası "açılımı" açsın... İki; açılımın ne olduğunu söylemedikleri için, her an içeriğini değiştirme olanakları var. Nitekim Bülent Arınç Bu, "Kürt açılımı değil, demokratik açılımdır" diyerek adını değiştirdi bile. Üç; dağlardan hâlâ şehitlerin tabutları gelirken, söylemeye utanıyorlardır... "

Yok yok, bu lakırdıları eleştirecek değiliz.

Dağlarda şehitlerin tabutları gelirken "açılımın" değil, hamaset yapmanın utanç verici olduğunu artık herkes biliyor.

Şimdilerde Sayın Bahçeli de "Çözüm sürecini" üç aşağı beş yukarı aynı şekilde değerlendiriyor: "İmralı canisine hangi sözleri, PKK"ya hangi umutları verdiniz? Çözümle neleri kastediyorsunuz? Neyi çözmeye çalışıyorsunuz? Kürdistan"ı kurdurmak çözümün bir parçası mı? Başkanlık sistemine geçmek çözümün bir parçası mı? Çözüm ile neleri çürütmeye çalışıyorsunuz?.."

Bunların Bahçeli"den sadır olmasında elbette şaşılacak bir şey yok.

Nihayetinde "Vur de vuralım, öl de ölelim" tezahüratına "Merak etmeyin onun da zamanı gelecek" diyebilen bir liderden bahsediyoruz.

Benim taaccüp ettiğim, "çözüm sürecini" sıygaya çekmeye çalışan liberal demokrat kimi aydınlar.

"Çözüm sürecini" çıkmaza sokmaktan öte işe yaramayan ne kadar "soru /sorun" varsa hepsinin peşine düştüler.

Bunlardan akil adam çıkacak da biz de göreceğiz!

İyisi mi biz yine gerçek akil adamlardan Hilmi Yavuz"a kulak verelim: "Birilerinin zannettiği gibi, görüşlerin kamuoyunda konuşulmaya başlanmasının demokratik bir şeffaflığın gereği olduğunu söylemek sadece kaba bir retoriktir,- o kadar! Zira burada söz konusu olan, bir barışçıl çözüme varılması sürecidir; bu süreçte doğru tavır, ancak delegasyonların ortaklaşa verdikleri kararların kamuoyuna açıklanmasının ve tartışılmasının sağlanmasıdır..."