Akıllı ol, yağlı kazığa oturturum seni!

O lanet olası "postmodern" darbenin kudretli ve şöhretli paşalarından biri şöyle demişti: "Söyleyin o kadına, gelirsek bakanlığın önünde avenesiyle beraber yağlı kazığa oturturuz…"

Buradaki "yağlı kazık", postmodern darbenin nev-i şahsına münhasır bir metaforuydu sadece! Maksat, "kulağa kar kaçırmak"tı.

Bildiniz mi "o kadın" kimdi?

Hafızanızı hiç yormayın, ben söyleyeyim: "O kadın" 28 Şubat döneminin İçişleri Bakanı Meral Akşener''di.

Paşa mı?

Hani Mesut Yılmaz kim olduğunu pandomimle anlatmaya çalışmıştı ya; galiba o!

Ha, bakın; kimsenin günahına da girmeyelim; "paşa" hakkında "şöyle demişti" dedik, ama doğrusu, "şöyle dediği iddia edilmişti" olacak.

Çünkü kulağımızla duymuş değiliz.

Üstelik hatırladığım kadarıyla sözüne sahip çıkmamış; en azından "ikrar" etmemişti.

Zaten (mafyöz racona uygun şekilde) el altından uçurulan bu tarz lakırdıların ikrarı da olmaz, ispatı da!

Neyse, uzatmayalım:

Halka karşı yürütülen psikolojik savaş neticesinde öyle kaotik bir atmosfer hasıl olmuştu ki; medyada yazılıp çizilen mahut söze taaccüp edilmişse de, kimsecikler "Olur mu öyle şey!.." yollu inanmazlık etmemişti.

Zira her şeyi yapabilecekleri hissini veren korkunç bir atmosfer oluşturmuşlardı.

Peki Meral Akşener''in suçu neydi?

Ne olacak; maraza çıkarmıştı. Yani, malum darbeye kendi çapında çomak sokmaya çalışmıştı.

Dolayısıyla, "yağlı kazığa" müstahak görülmüştü!

İmdi, naçizane yazımızın başlığına çektiğimiz "yağlı kazığa oturturum seni" ifadesinin, söz konusu tehditten mülhem olduğunu belirtmenin tam vaktidir.

Zira sıra "Akıllı ol"a gelip dayanmıştır.

Mutlaka hatırlayacaksınız; Hrant Dink cinayetinin azmettiricisi iddiasıyla tutuklandığı günlerde Yasin Hayal şöyle tehdit savurmuştu:

"Orhan Pamuk akıllı olsun!.."

Ya akıllı olmazsa ne olacaktı?

Yağlı kazığa oturtulacaktı!..

Pardon, karıştırdım; o "paşa"nın yöntemiydi. (Bu, Hrant Dink misali kafasına sıkacaktı herhalde.)

İyi de, n''oldu?

Tehdit işe yaradı; Orhan Pamuk akıllandı mı?

Nerdeee!

Akıllanacağına, gitti Nobel aldı. (Ne diyelim, Allah ıslah etsin.)

Yetmezmiş gibi, Özdemir İnce gibi laikleri, "Halkın oylarına ve insan haklarına saygısız…" tesmiye etmeye başladı.

Peki, Hrant Dink''i katletmekle kimi yahut kimleri akıllandırmış oldular?

"Millet"i mi?

Millet bir mazlumun katledilmesine duyduğu tepkiyi "Hepimiz Ermeniyiz!" sloganıyla dermeyan etmedi mi?

Hülasa…

"Akıllı ol!" tehdidiyle tarih boyunca tebelleş oluyoruz.

Ve, ne çekiyorsak, hep bu "akıllardan" çekiyoruz.

Nobel ödüllü romancıyı tehdit edenle, bakanı tehdit eden "paşa" arasında ortak yönler zibil gibi.

Her şeyden evvel, son derece şiddete meyyal kişilikleri var.

Her ikisi de, aklına yatmayanı algılamak çabası yerine, tehdit etmeyi yahut öldürmeyi tercih ediyor.

Her ikisi de, "aklın yolu bir" şeklindeki saçma diskura inanıyor; o aklın da, kendilerinde ziyadesiyle mevcut olduğunu zannediyor.

Her ikisi de, herkesi aklının hizasına çağıracak kadar müthiş özgüvenle dolu.

Doğru yolda olduklarından eminler ve doğru yoldan çıkanları adam etmek için işlemeyecekleri cinayet yok!

Aralarında önemli bir fark var ama!

Romancıyı tehdit eden daha "bireyselci"; hiç değilse işin içine "avenesini" falan karıştırmıyor!

Ne kadar tuhaf değil mi?

Hayatında doğru dürüst kitap okumayan biri, "Nobel Edebiyat Ödülü" alan bir romancıyı "akıllı ol" şeklinde tehdit edebiliyor!

Hayatı boyunca savaş stratejileri konusunda eğitim alan bir general de, kendi aklına uymadığında, halkın topyekûn yoldan çıktığı zehabına kapılıyor!

Bununla da kalmayıp, yoldan çıktığını düşündüğü halkı "kafes"lemek istiyor.

"Kafes"e girmezlerse; yani "akıllı ol"mazlarsa, elinde "balyoz" hazır bekliyor!

Böyle acayip akıllar işte!

Ne demiştik?

Biz ne çekiyorsak, hep bu "akıllardan" çekiyoruz…

Haksız mıyız?