Oldu da bitti maşallah

Olimpiyatlar büyük bir gürültüyle başladı. Açılış töreni gösterileri çokça tartışıldı. Çok avangard bulan da oldu çok yoz ve sapkın bulan da. Ama şu bir gerçek; sporcuların yağmur altında teknelerle geçiş yapması özene bezene hazırlanmış! kıyafetlerin üzerine şeffaf yağmurluklar giydirilmesi daha ilk günden, moda deyimle söylersek, Fransa’ya yazar.

Bu tarz organizasyonların düzenleyen ülkenin vizyonunu, misyonunu, bulunduğu yeri göstermesi açısından son derece önemli olduğu tartışmasız bir gerçek. Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron Fransa budur diye tweet atması da bunun bir göstergesi. [Bu tweeti İngilizce atmış olması da ayrı bir bahis aman dikkatlerden kaçmasın] Şu hiç şüphe barındırmayan bir gerçek ki Fransa bu açılışa gerçekten büyük emek vermiş ilmik ilmik hazırlık yapmış. 100 yılda bir gelen bu fırsatı kendince iyi değerlendirmeye çalışmış. Zaten olması gereken de bu. Madem yaşadığımız çağda göstergeler önemli, hemen her şey bunun üzerine dönüyor, buna göre hareket etmek gerek. Umarım bir gün Türkiye de bu tarz bir organizasyona ev sahipliği yapar ve biz de kendimizi layıkıyla ifade edip gösterme şansına sahip oluruz.

Türkiye Milli Olimpiyat Takımı’nın kıyafetleri ise üzerinde konuşulması, düşünülmesi gereken ayrı bir konu. Şahsen ben tasarımları hiç beğenmedim. Çok basit, sıradan, hiçbir sembolizm ve anlam ifade etmeyen bir tasarım var karşımızda. Bu tasarımların pijamaya benzerliği de konuşuldu, İsrail ve Yunan renkleri kullanılmış olması da eleştirildi, sünnet kıyafetine yakınlığı da konuşuldu. Ama konuyla alakalı en iyi espriyi sevgili İsmail Kılıçarslan yaptı: Vakko dikmiş, Osman Aşkın Bakmış. Hiç şüphesiz yetkililer Vakko’ya bu konuda fazlaca güvenmişler, belki de son ana kadar bu tasarımlara bakmamışlar bile yoksa bu tasarımların Türkiye Milli Olimpiyat Takımı’na uymayacağını fark eder ona göre değişiklikleri talep ederlerdi. Yapılan eleştirilerin her birinin bir dayanağı olabilir lakin İsrail’in Gazze’ye uyguladığı soykırımı gösterip sahipleri Yahudi diye Vakko’nun boykot edilmesini ve eleştirilmesini ise asla kabul etmediğimi belirtmek isterim. Antisiyonist olmakla antisemit olmak arasında büyük fark var. Umarım birilerinin sürekli köpürtmeye çalıştığı göçmen karşıtlığının bir başka boyutu olan Yahudi düşmanlığını oyununun farkına varılır.

Ben eleştirenlerin çoğunun örnek olarak gösterdikleri Moğolistan tasarımını da beğenmediğimi belirtmem gerek. Bu tarz bir tasarım bence ortalamanın satın alıp giyebileceği tarzda olması gerekir. Üzerinde ülkeye, topluma dair bir takım semboller olabilir lakin bunlar yaşadığımız çağın görsel diline ve günlük yaşantısı da göz ardı edilmeden estetize edilmelidir. Ayrıca bu tasarımlar yapılırken bir birinden çok farklı vücut yapısına sahip sporcuların üzerinde nasıl duracağı da dikkat edilmesi gereken bir husus. Bir güreşçiyle yüzücünün, bir halterciyle voleybolcunun üzerinden aynı şıklıkta duracak tasarımlar olmalı. Zaten iyi bir tasarımcı bu hususu asla göz ardı etmez ve buna göre çalışır.

Türkiye’de bütün bunları yapabilecek onlarca tasarımcı var. İlerleyen yıllarda onlarla da çalışılmasını dilerim.