Yahudiler için Siyonizm, niçin antisemitik bir düşünceydi?

İngiltere’nin İsrail’e desteği hız kesmeden devam ediyor. Almanlar gibi onlar da bu desteği bir devlet politikası olarak sürdürüyor. İşçi Partisi’nin yönetimde bulunduğu dönemde bu destek artarak devam etti. Hatta 7 Ekim 2023’ten sonra Filistin taraftarlarının eylemlerini yasaklama yoluna gitmekten de kaçınmadılar. Aynı şekilde bu dönemde antisemitizmin kapsamı genişletildi ve İsrail’e yönelik eleştiriler, antisemitizm kapsamına girmeye başladı. Siyonizm’e yönelik eleştiriler de antisemitizm kategorisine dâhil edildi. Siyonist Yahudiler de bu zemini değerlendirerek binlerce çocuğun öldürülmesini protesto eden Filistin taraftarlarını antisemitizm kapsamında Yahudi hayatına yönelik bir tehdit olarak gösterebildi. Geçen hafta Amerika’da meşhur bir dizi oyuncusu, üstündeki tişörtünde “Siyonizm ırkçılıktır” yazısıyla dolaşan birini gördüğü için korktuğunu ve bunun antisemitizm olduğunu söyledi. İngiltere’de Filistin’i desteklemek için sokağa çıkan herhangi bir kimse terörist olarak damgalanabiliyor. İsrail’e ve Siyonistlere yönelik eleştiriler artık İngiliz mahkemeleri tarafından antisemitik bir hareket olarak görülüyor. İngiltere’de de Siyonizm Yahudilikle bir tutuluyor.

Uzun bir zamandır ABD, İngiltere ve Almanya’da bu türden hadiseleri Batı’nın çifte standardı gibi geleneksel yaklaşımlarla değerlendirmememiz gerektiğini ifade etmeye çalışıyorum. Batı’nın çifte standardı da bir kategoridir ve dikkatimizi sapmaya yöneltir. Tutarlı bir davranışın varlığını kabul eden böyle bir yaklaşım, kuşkusuz, adı geçen ülkelere bir değer atfedilmesinden kaynaklanmaktadır. Adlarını sıraladığımız ülkelerin Yahudi gücüne boyun eğdiğine inandığımız için çifte standart kategorisini aslında bir imkân olarak da değerlendiriyoruz. Dolayısıyla tanımlaya-madığımız hadiseleri derin bir boşluğa doğru iteklemiş oluyoruz. Böylelikle anılan ülkelerin Siyonistlere alan açmasının gerekçeleri üzerinde de durulmuyor. Hâlbuki bu desteği Almanların, İngilizlerin ve Amerikalıların Doğu Akdeniz politikalarını göz önünde bulundurmadan anlamak imkânsızdır. Tarihî hadiselere baktığımızda sıraladığımız ülkelerin ve benzerlerinin Siyonizm’e desteği “Şark Meselesi” ile doğrudan alakalıdır. Bu da konunun Yahudi gücü ve Yahudi ilahiyatı ile anlaşılamayacağının kanıtıdır.

Filistinlilere ve Filistin taraftarlarına yönelik düşmanca tavır ABD, İngiltere ve Almanya’nın Yahudilerle İsrail’i aynı anlamda kullanmaya özen göstermelerinin bir sonucudur. Hıristiyan Siyonistler ve Siyonist Yahudiler de bu devletler gibi İsrail’i ve Siyonizm’i Yahudilikle bir tutuyor. İsrail de aynı politikayı çok daha sert bir şekilde tatbik ediyor. Aslında bu durum 1920’lerden itibaren devam eden bir anlayışın sonucudur. “Yahudileri Kim Siyonistleştirdi?” sorusu elbette çok önemli, zira Siyonistleşme süreci hâlâ devam ediyor. Fakat burada ikinci bir soru daha sorulmalı. İlk ortaya çıktığı andan itibaren Siyonizm niçin antisemitik bir düşünce ve hareket olarak görüldü? Siyonistlerin ısrarlı bir şekilde İsrail ve Siyonizm karşıtı fikirleri ve eylemleri antisemitizm kategorisine dâhil etmeye çalışması, sorunun cevabını bulmamız için çok önemlidir. İsrail’e ve Siyonizm’e yönelik eleştirileri antisemitizm kategorisine dâhil ettiklerinde Yahudilerin tamamını Siyonizm içerisinde göstermiş oluyorlar. Yahudilerin genel olarak buna itiraz edip etmeyeceklerini de zaman gösterecek. Çünkü İsrail’e ve Siyonizm’e inanç Yahudiler arasında da gittikçe yaygınlaştı.

7 Ekim 2023’ten sonra dünya Protestan ve Anglosaksonların İsrail’le ittifakını çok daha yakından görme fırsatı buldu. Bu tanımanın geçiştirilecek bir tarafı olamaz. Açıkça şunu söylemek lazım ki buradan geriye dönmek mümkün değil. Filistinliler özellikle Protestan ülkelerin İsrail’le birlikte nasıl bir dünya görüşüne sahip olduklarını çok daha açık bir şekilde bütün dünyaya gösterdi. Bizim de dünya ile birlikte aynı şeyi gördüğümüzden şüpheliyim. İngiliz, Amerikalı ve Alman teknoloji şirketlerinin Siyonist Yahudi kolonizasyonu için yaptığı çalışmalar Türkiye’de yeterince konuşulmadı. Haddizatında sermaye gruplarının Batı Şeria kolonilerindeki faaliyetleri de bütün yönleri ile açığa çıkarılmadı. Bunun sebebi ise Anglosakson ve Protestan dünyanın Siyonizm ve İsrail’le ilişkisini dinî bağlamda anlamaya çalışmamızdır. Çok kimse hâlâ ABD, İngiltere ve Almanya’nın İsrail’e mecbur olduğunu düşünüyor.

İsrail ve Siyonizm artık bütün dünyada Gazze ve Batı Şeria’da olanlar eşliğinde anılacak. Bu hakikati hiç kimse değiştiremez. Onlara destek veren ülkelerin de en az İsrail kadar konuşulması gerekir.