Kapitalizm ve on yılda bir tekrarlanan buhranlarının yıktığı küçük hayatlara dair sahici bir film Neşeli Hayat.
Aşçılıkla geçimini sağlarken lokanta sahibi olmak için girişimde bulunan Rıza; kriz lafları çıktığında kapatmak zorunda kalır lokantasını. ''Krizden önce dedikodusu vurdu'' diyerek özetler durumu.
Kriz dedikodusu küçük işletmeleri, krizin kendisi orta ölçekli işletmeleri vururken; büyük firmaları hormonlu bir şekilde besler büyütür kriz.
Bir filmi iyi film yapan anlattıklarından ziyade anlatmadıklarında gizlidir. Reşit Paşa mahallesinin dar çamurlu sokaklarında, küçücük bir gecekonduda yaşayan Rıza''nın hikayesinde olduğu gibi. Evdeki eşyalara bakılırsa, esnaf lokantası açabilecek kadar birikimi olduğu göz önüne alınırsa, aşçı olarak iyi bir kazancı var Rıza''nın. Ama o elindekiyle yetinmeyip gözünü yükseklere diktiği an ''darlanmaya'' başlıyor.
Kapitalizmin ''daha çoğunu iste, daha çoğuna sahip ol'' sloganına teslim olduğunda değişmeye başlıyor Rıza''nın hayatı. Daha çoğuna sahip olmak için girişimde bulunan Rıza, önce elindekileri, devamında sahip olmadıklarını da kaybediyor. Daha kısa yoldan daha çoğuna sahip olmak istedikçe de kaybetmeye devam ediyor.
Tükettiğin kadar insansın ve sadece tükettiğin kadar varsın, buyurur kapitalizm. Tüketebilmek için de kazanmalısın! Daha çok kazanmalısın. Daha çoğuna sahip olmalısın!
Yaşadığı hayatın sahibi, patronu olmak için attığı adımların sonucunda ''figüran'' olarak buluyor kendini Rıza. Dev bir terliğin içinde Beşiktaş tribünlerini coşturması beklenen Rıza''nın beceriksizliği, hüznü yayılıyor beyaz perdeden.
Ekonomik krizin hiçleştirdiği hayatların sembolü olan Rıza, krizde promosyon malzemesi olmaktan kurtulamıyor. Statü peşinde koşarken, patron olma hevesindeyken; her şeyini kaybetmiş, lüks hayat takıntısı yüzünden eşe dosta borçlanmış bir kişi.
Kısa yoldan yırtma hevesi, bu heves uğruna anlatılanlardan kuşku duymaması çıkılması müşkül bir durumun ortasında bırakıyor Rıza''yı. Kısa yoldan çok para kazanma ümidi saadet zincirinin sahte dünyasında elini kolunu bağlıyor.
''Bu zincire dahil oldum hayatım değişti, iki ay içinde böyle bir villada yaşamaya başladım'' diyen adamın sözlerine meftun oluyor. ''Böyle bir villada oturmak ister misin diye sorulunca hayır diyemiyor ki insan'' diye eleştiriyor kendini inceden inceye.
Gerçek hayatın içinden bir hikaye, hayatın gerçek ritmiyle anlatılıyor. Öteki Türkiye algısı değişiyor Neşeli Hayat ile. Tüm dizilerin ve filmlerin kötülerin hegemonyasına bırakıldığı bir zamanda ilaç gibi geliyor Neşeli Hayat. En yoksul ailelerin bile lüks evlerde yaşadığı, parasızlığın bölüm hikayesini kotarmak için kullanıldığı, lüks-yoksul hayatlarla izleyicinin algısını değiştirenlerin aksine; gerçek bir gecekondu mahallesi var karşımızda. Bazılarına ''o gecekonduyu seyrederken darlandım'' dedirtecek kadar sahici. İsteklerinin ve hayattan beklentilerinin göz hizasında olduğu zamanlarda mutlu ve neşeli; gözünü yükseklere diktiği anda darlanmaya başlayanları anlatabilmek için ise bire bir.
Başka hayatları seyretmek isteyen insanlar kendi hayatını seyretmeyi ne kadar ister bilemiyorum ama izlenesi bir film Neşeli Hayat. Film için özellikle de sonu için masal yorumu yapılmasına rağmen akıp giden bir hayat söz konusu. Ne mutlu en acı.
Şehre uyum sorunu yaşayan Rıza, Noel Baba olmayı benimseyip ruhuna uygun davrandığı an, derdine derman olacak çözümleri üretmeye başlıyor. Modernleşme adına terk ettiğimiz güven, iyi niyet, dayanışma gibi bize ait olan ve bizi biz yapan değerleri; Kurban Bayramı''nda vizyona giren Neşeli Hayat''ın, Batı''nın sembolü Noel Baba ile hatırlatması ilginç bir ironi.
Uzun zamandır onurlu, dürüst, namuslu, hayatın sillesini yemesine rağmen insan kalabilmeyi başarabilen karakterlere hasretiz.
Hüznü üzerinde onurla taşıyan Rıza, insanlığından ödün vermediği için masal kahramanı olarak algılanıyor. Çünkü o kadar alıştık ki içindeki kötülüğü çıkarmaya hazır bekleyen, şiddet meraklısı, intikam peşinde koşan karakterlere.
Mutlu son, iyiliğin kazanması klişe olarak yorumlanıyor. Yeni trend kötülükten kariyer yapmak çünkü. Anti kahramanlar baş tacı.
Derdini anlatabilen film iyidir. Tabi bunun için önce bir derdi olması gerekir. Samimiyse, gerçekçiyse, hayata dokunabiliyorsa iyidir. Neşeli Hayat''ta hepsi mevcut.
Günlük 30 TL kazanabilmek için işsiz mühendislerin sıraya girdiği bir zamanda vizyonda Neşeli Hayat. Bu yılbaşı 700 kişi Noel Baba olarak istihdam edilecek! Alışveriş merkezlerinde görmezden geldiğimiz Noel Baba ve diğer promosyon malzemelerine bakınca bilin ki o bir işsiz!
Yoksullar ve işsizler cümle içinde bile kullanılmıyor artık! Krizleri fırsata çevirmekten bahsediyor politikacılar.
''Utanacağımız şeyleri sahipleniyor, sahipleneceğimiz şeylerden utanıyoruz'' cümlesi filmin çimentosu.
Saadet zincirini pazarlayan yetkilinin sözlerini ödünç alırsak: daha çok anlayan arkadaşlar daha az anlayan arkadaşlara anlatsın lütfen!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.