Ekrandan hiç birisiyle göz göze geldiniz mi? Ben geldim. O bakışlar yüreğime işledi hikayesiyle birlikte.
Hülya öğretmen vardı ekranda. Tekerlekli sandalyesinde hayata gülümseyerek bakan. Kars''ta öğretmenlik yaparken geçirdiği bir kazadan sonra değişen hayatını anlatan.
''Hepimiz engelli adayıyız'' sloganının halkalarından biri Hülya Öğretmen. Kastamonu Sakatlar Derneği''nde kendisi gibi engellilere okuma yazma öğretirkenki görüntüleri ekranı kaplarken; insan içindeki öğretme tutkusunun önüne geçemez dedi. İnsan her şartta öğrenmeli ve öğretmeli dedi. Ben sadece fiziksel engelliyim psikolojik olarak bir problemim yok derken; engellileri hayata kazandırmaya çalışanlara, kendisini neden hayatın dışına attıklarının hesabını sorar gibiydi. Öğretmenlik yapamazsın diyenlere inat gülümsüyordu TV ekranından.
Öğretme aşkıyla dolu bir öğretmenin görev anında geçirdiği bir kazadan sonra yürüme kabiliyetini kaybetmesi sebebiyle emekli olmak durumunda bırakılması canımı acıttı. Bilgisayarın başına geçtim yanlış anlamış olabilirim diyerek. Yanlış anladıysam düzeltmek için yanlışımı. Çok fazla haber yoktu hakkında, sadece ekranda seyrettiğim haberin videosu. O videonun altına yazılan bir yorum beni facebook''a yöneltti ve facebook üzerinden ulaştım Hülya Öğretmene. Sosyal paylaşım ağı ilk defa adına uygun olacak şekilde yaradı işime.
İki çocuklu bir alenin üyesiydi Hülya Öğretmen. Bursa''da doğmuş, İlk-orta-liseyi Gölcük''te okuduktan sonra Konya Selçuk Üniversitesi''nde Sınıf Öğretmenliği eğitimi almıştı. Mecburi hizmetini tamamlamak için Kars''a düşmüştü yolu. İlk beş yıl her şey yolundaydı. 2006 Aralık ayında nüfus sayımında görev aldığında başına geleceklerinden habersizdi. ''Okul sonrası sayıma çıkıyorduk bu esnada yüksekten düşmüşüm'' diye ifade ediyor; kazanın ne zaman nasıl olduğunu sorduğumda. ''Düşmüşüm diyorum çünkü hatırlamıyorum, ikinci ameliyata girerken kendime gelmişim''. Omurilik felci. 3 yıl boyunca eve kapanıyor. Dört duvar arasında, dışa kapalı bir hayat. ''Hayatım internetten ibaretti onun dışında çok mutsuzdum.'' diye ifade ediyor üç yılı özetlerken.
O kadar haklı bir mutsuzluk ki! Bugün hangimizin başına gelse uzun süre atlatamayacağımız bir ruh hali. Velayeti kendisinde olmasına rağmen bakamayacağı için Altınoluk''ta yaşayan babaannesine göndermek zorunda kaldığı kızına duyduğu özlem. Öğretme aşkı ile hayata tutunmaya çalışırken rapor süresi dolunca Milli Eğitim tarafından emekli olmasının istenmesi. Sınıf öğretmeni olarak devam etmek istemeydiniz sorumu; ''fiziksel engellinin çalışması için uygun değil kamu kurum ve kuruluşları'' diye cevaplıyor. Aslında hiçbir yer uygun değil engellilerin yaşaması için. Oturduğumuz evler, sokaklar, caddeler, ulaşım araçları. Engelleri kaldıralım kocaman bir slogan sadece. Kim kaldıracaksa bu engelleri başlasa bir an önce.
''Kazadan sonra yaşadığım yer giriş açısından engelliye göre tasarlandı onun dışında bir şey yok'' diyor isyanıma sükunetle. ''Hiçbir iş yapmıyorum üst kattaki annem yardımcı oluyor ihtiyaçlarım konusunda. Kendi imkanlarımla aldığım akülü arabayla sakatlar derneğine gidip geliyorum'' diyor; yakınınızda bir ilköğretim okulu var mı orada sınıf öğretmeni olarak devam etmek istemez miydiniz sorumu görmezden gelerek.
Yaşadığımız sürece hepimiz birer engelli adayıyız. Yarının ne getireceğini bilemiyoruz hiçbirimiz. Ama galiba yaşanılan kazalardan ziyade; kazadan sonra içine insan faktörü girince yaşanılanlar acıtıyor canımızı daha çok. ''Emekli olmayı ben istemedim, rapor sürem bitince Milli Eğitim istedi'' diyen 32 yaşında gencecik bir öğretmen Hülya Öğretmen.
Engellilerin eğitimi, meslek sahibi olması ne kadar zor yaşayan bilir sadece. Ama meslek sahibi, mesleğini icra ederken sağlığını kaybeden bir öğretmeni emekliye sevk etmek hangi vicdana sığar?
En acısı da kaza yaşadığı zaman tutanak tutulmadığı için ne tazminat alabilmiş ne de malulen emekli olma isteği kabul görmüş. Nüfus sayımı esnasında görevliyken kazayı geçirmesi inkar edildiği gibi; öğrenci-veli ziyareti sırasında olmuştur diye bir belge imzalamakta sakınca görmemiş ilçe milli eğitim müdürü. Öğrenci-veli ziyareti öğretmenin görev alanında değilmiş gibi. İtiraz dilekçesini göndermişler tekrar müfettiş incelemesinde kaza.
Gönlüm Hülya Öğretmenin milli eğitim görev malulü sayılmasından ziyade; en yakınındaki okulda tekrar sınıf öğretmeni olarak işine devam etmesinden yana.
Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu''nun olaydan haberdar olmadığını düşünüyorum. Biliyorum ki bilgisi olsaydı kayıtsız kalmazdı Hülya Öğretmene ve yaşadıklarına.
Türkiye''nin her yerinde ve her iklim şartında görev yapabileceklerine dair rapor almayı başaran engelli öğretmenlerin atamaları yapıldı geçtiğimiz aylarda. Engelleri kaldırmak kağıt üzerindeki slogan olmaktan kurtulup hayata geçti bu atamalarla birlikte. Darısı Hülya Öğretmenin başına.
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.