Yerli dizilerin hayat bulduğu televizyona dair ufacık bir söz söylemek bir kuyuya taş atmakla eşdeğer olabiliyor. Diyanet İşleri Başkanı''nın Cuma hutbesinde söylediği, ''akşamları yarım saat televizyonu kapatıp Kur''ân okuyun'' önerisi, bir gazete tarafından ''Bardakoğlu bir taş attı'' başlığıyla manşetleştirildi geçtiğimiz günlerde. Bununla da kalmadı Bardakoğlu''nun cami cemaatine yaptığı tavsiye, televizyon seyredilmesini yasaklama, dizi karşıtlığı gibi bir platforma çekilip; dizilerde boy gösteren oyunculara iletildi yeni bir polemik konusu yakalamış olmanın verdiği gururla. Dizi furyası döneminde bu sözler toplumda nasıl karşılık bulacak? İbadet mi dizi mi? Aşk-ı Memnu mu, Kur''Han okumak mı? Alt başlıklarıyla süslenen habere; dizi şöhretleri ''insanların ne yapacağı diyaneti ilgilendirmez'', ''bu ülkede dine saygı var özel hayata yok'' gibi neresinden tutsak elimizde kalacak alt seviyeden sözlerle katkıda bulundu.
Özel hayat, hayat tarzına müdahalenin kod adı televizyonu ya da dizileri eleştirmek. Öyle kalın kırmızı çizgileri var ki televizyonun laf söyleyenin vay haline!
Her şeyi magazinleştirmekte ve çarpıtmakta üzerimize yok! Uzmanların, işinin ehli kişilerin sözlerine karşı magazin şöhretlerinin savunuları. RTÜK''ün Aşk-ı Memnu''ya verdiği cezayı Halit Ziya Uşaklıgil''e verilmiş gibi gösteren haberler. Uzmanlar dizilerdeki şiddetin, mafya hikayelerinin, kimin eli kimin cebinde belli olmayan hikayelerin, yeni bir gerçeklik inşası, yeni bir ahlak anlayışı kurduğunu ısrarla söylemeye devam ederken; mikrofonu aldatılma rekoru kıran karakteri canlandıran oyuncuya uzatmak ne kadar da yaratıcı!
Bütün bunların yanında muhafazakar aile yapısını, değerler sistemini erozyona uğratan ''görüntüler'' üzerinden dizilerin eleştirilmesi, ''görüntü'' üzerinden şekil verilmesi de sağlıklı değil. Çünkü dizilerde sıkıntı yaratan
görüntü değil bizzat anlatılan hikayeler. Ayrıca Türk aile yapısı gibi bir ayrımı yapanlara hatırlatmak isterim ki herkesin birbirini aldattığı hikayeler aile yapısına dinamit koyuyor ve bunun Türkü, Almanı, İngilizi yok.
Son yılların en çok tartışılan dizisi Aşk-ı Memnu''da ''irrite edici'' görüntüler olmasaydı karşı çıkmayacak, eleştirmeyecek miydik? Aşk-ı Memnu değerler sistemini zedeliyor da mesela ''görüntü'' bakımından oldukça temiz olan Unutulmaz zedelemiyor mu? Eleştirirken de ceza verirken de Ebeveyn İzleme Kurulu gibi bir projeyi oluştururken de doğru yerde durup, doğru bir bakış açısına sahip olmak gerekiyor. Aşk- ı Memnu üzerinden koparılan tantana öylesine doping oluyor ki diziye, izlenme oranı gittikçe yükseliyor. Öyle ki sezon sonu final yapma kararı alınmıştı. Her an devam kararı çıkabilir yapımcı-kanal yönetimi toplantısından. Her şeyiyle çok zayıf olan senaryoyu bu ihtimale göre şekillendiriyor senaristler.
Aşk-ı Memnu eleştirildiği için değil daha fazla uzatamayacakları için final yapacak. Yaptığı tahribatları kazanç hanesine yazmış olarak. Peki bitecek mi? Ortalık güllük gülistanlık mı olacak? Tabii ki hayır. Yaprak Dökümü ile başlayan Unutulmaz, Samanyolu, Aşk-ı Memnu, yayın gününü bekleyen Kalp Ağrısı ile devam edecek, bu trendin sonu gelinceye kadar sürecek.
Nasıl senaristler hikaye anlatmak yerine bir formül içine yerleştirdikleri marjinal karakterleri marjinal olayları ön plana çıkarmayı tercih ediyorlarsa seyircide de aynı anlayış baş gösterdi. Az kaldı bir süre sonra uç karakterlerin uç hayat tarzları da kesmeyecek seyirciyi. Biz nerde hata yaptık diye düşündüklerinde iş işten geçmiş olacak.
Eğer hikayenin içeriğine değil görüntüsüne itiraz edeceksek lütfen zahmet etmeyin Ebeveyn İzleme Kurulu''na falan. İhtiyacımız olan şey sürekli örnek verdikleri Avrupa hatta Amerika''da olduğu gibi aile saati uygulamasına geçmek çünkü. Prime Time''ın en değerli saati 20-23 arası aile saatidir gelişmiş ülkelerde. Zannedildiğinin aksine gelişmişlik düzeyi her şeyin serbest olması ile değil otokontrol sisteminin devreye girmesiyle doğru orantılıdır. Bahsi geçen saatler içinde ne ''irrite eden görüntüler'' vardır ekranda, ne de aileye, çocuğa, gence en ufak bir zarar verebilecek hikayeler. Biz de ise tam tersi. Diyelim ki çocuğu o saatlerde ekran başından uzak tutmayı başardı anne babalar. Yeterli mi? Değil! Çocukların ekran başında olduğu özellikle hafta sonu sabah saatlerinde; çizgi film, çocuk filmi gibi programların yayında olması gereken saatlerde, dizi tekrarlarını yayınlayarak prime time''de yakalayamadığı çocukları avlamaya çalışan yayıncılık anlayışıyla o kadar zor ki!
Bu yorumu Spam olarak bildirdiniz. Talebiniz değerlendiriliyor.